همين چند روز پيش بود كه خبر تشييع پيكر شهيد مدافع حرم لشكر فاطميون در مشهدالرضا(ع) رسانهاي شد. اين بار شهيد «سيدهاشم حسيني» ميهمان حريم نوراني رضوي شد تا بگويد خط سرخ شهادت و راه سيد و سالار شهيدان هنوز ادامه دارد. هويت پيكر اين شهيد كه به عنوان شهيد گمنام در بهشت زهرا(س) تهران به خاك سپرده شده بود، پس از بررسي شناسايي شد و مردم ولايتمدار و شهيدپرور مشهد در شام شهادت حضرت رقيه بنتالحسين(ع) با حضور در حرم مطهر رضوي با پيكر شهيد«سيدهاشم حسيني» وداع و او را تا مزارش در بهشت رضاي مشهد همراهي كردند. شهيد سيدهاشم حسيني از شهداي مدافع حرم است كه در تاريخ 31فروردين1394 در راه دفاع از حرم اهل بيت(ع) در منطقه عملياتي خانطومان سوريه به مقام والاي شهادت نائل آمد بود. به همين بهانه با مادر شهيد سيدهاشم حسيني همراه شديم تا در اين مجال از فرزند شهيدش براي ما روايت كند.
پايان چشمانتظاري ۸ساله
خبر شناسايي و انتقال پيكر شهيد سيدهاشم حسيني پاياني بود بر يك چشمانتظاري هشتساله خانواده شهيد كه سالها بيتابشان كرده بود. هر چند سالها پيكر مطهر اين شهيد معظم به عنوان شهيد گمنام در بهشت زهراي تهران به خاك سپرده شده بود اما پس از بررسي و انجام آزمايش از خانوادههاي شهدا هويت اين شهيد عزيز شناسايي شد. مادر شهيد سيدهاشم حسيني ميگويد: ما بعد از شهادت سيدهاشم به ايران آمديم، وقتي اينجا رسيديم، تازه متوجه شديم رد و نشاني از پيكر پسرمان نيست و ايشان مفقودالاثر است.
سيدهاشم فرزند بسيار خوبي براي من و پدرش بود. ايشان دو سال قبل از شهادتش به ايران آمد تا بتواند كار كند و كمك خرج خانواده باشد، اما وقتي اينجا رسيد و متوجه اوضاع و احوال مردم سوريه شد، خودش را هر طور بود به جمع مدافعان حرم لشكر فاطميون رساند و راهي سوريه شد.
مزار يادبود در بهشت رضا
مادر شهيد در ادامه ميگويد: سيدهاشم از تصميمي كه گرفته بود با ما صحبتي نكرد. نميدانستيم كه او به سوريه رفته و در جبهه است. ما هم كه از رفتنش به جبهه بيخبر بوديم، چند باري با او تماس گرفتيم تا جوياي احوال شويم اما سيدهاشم پاسخ نميداد تا اينكه يك شب خودش زنگ زد و گفت: بابا با من تماس نگيريد. من جايي هستم كه خوب آنتن نميدهد، سخت ميتوانم ارتباط بگيرم. من مشغول كار هستم. در اين تماس هم سيدهاشم حرفي به ما نزد اما كمي بعد از زبان دوستان و بستگان متوجه حضور پسرم در منطقه شديم. همين باعث شد بيش از گذشته نگرانش شويم. ميدانستيم در سوريه چه خبر است! ما در افغانستان بوديم و سيدهاشم در سوريه. دستمان كوتاه بود و نميتوانستيم كاري كنم.
مادر شهيد سيدهاشم حسيني از خبر شهادتي ميگويد كه پاي آنها را به ايران كشاند؛ سه ماه بعد از اعزام سيدهاشم به شهادت رسيد. كمي بعد خبر شهادت را شنيديم و همسرم راهي ايران شد تا بتواند پيكر پسرمان را زيارت و او را تدفين کند، اما نتوانست نشان و ردي از شهيد پيدا كند. به ما گفتند كه ايشان مفقودالاثر است. مدتي بعد گفتند كه شهيد شده اما نميدانستيم كجاست؟ براي تسليخاطر ما مزار يادبودي در بهشت رضاي مشهد به ما دادند. شرايط سختي بود، ما در پي سيدهاشم بوديم و سيدهاشم در بهشت زهراي تهران دفن شده بود. ميرفتم و با مزار خالي سيدهاشم درددل ميكردم و ميگفتم مادرجان چرا خبري از تو نيست، همسرم هم ميگفت منتظر نباش سيدهاشم زنده بازنميگردد!
مادر دلتنگ و صبوري
مادر باشي و دلتنگي فرزند سراغت نيايد، عجيب است، آن هم فرزندي كه شهيد شده و پيكري ندارد. گاهي كه خيلي بيتاب ميشدم سيدهاشم به خوابم ميآمد وميگفت: مادر! من حالم خوب است، نگران نباش. من همه اين دردها و تلخي فراقش را به خاطر اهل بيت(ع)، به خاطر حضرت زينب(س) تحمل ميكردم. ميرفتم و بر سر مزار خالي قرآن ميخواندم. همين كار مرا در اين مدت تسلي ميداد، اما همين كه متوجه شديم پيكر ايشان در بهشت زهرای تهران تدفين و شناسايي شده خوشحالم. اين چند روز و در مراسم عظيم تشييع و تدفين پسرم ديدم كه خدا پاسخ صبوريهاي مرا داد. بعد از شهادتش بارها دوستان و همرزمانش از شجاعت و دلاوري فرزندم در ميدان جهاد برايم صحبت كردهاند. من خوشحالم كه دردانه من در اين مسير قدم برداشت و اميدوارم شفاعت او و شهدا شامل حال ما هم بشود.
