در مراسم رونمایی از کتتاب «سال آخر» که با حضور چهرههایی همانند حجت الاسلام علی ذوعلم معاون پژوهشی سابق وزارت آموزش و پروش، دکتر یعقوب توکلی مورخ و نویسنده، جناب آقای فلاح هاشمی مدیر نشر صاد برگزار شد
در ابتدا فلاح هاشمی مدیر نشر صاد با تشکر از حضور حضار و مهمانان به چرایی چاپ این کتاب اشاره کرد و بیان داشت مهدی دزفولی نویسنده کتاب سال آخر پیش از این نیز یک اثر پژوهشی با عنوان کتاب جنگ و صلح درباره قطعنامه ۵۹۸ و پایان جنگ ایران و عراق را با نشر صاد کار کرده بود و بازخوردهای مثبتی از این اثر گرفتیم و نگاه خاص پژوهشی او باعث شد تا برای انجام کار پژوهشی دوم نیز جواب مثبت بدهیم و این اثر را چاپ کنیم، امیدواریم که این اثر نیز با بازخورد خوب مخاطبین مواجه شود و از آن راضی باشند و کار جریانساز دیگری در کارنامه مهدی دزفولی شود.
در ادامه مراسم دکتر یعقوب توکلی با تشکر از چاپ این اثر بیان داشت که این اثر کاری متفاوت برای شناخت افکار حضرت امام (ره) در آخرین سال حیات ایشان است و از این جهت که کاری متفاوت و خوب است به آقای دزفولی تبریک میگویم و نسل جدید افراد جدیدی را در عرصه تاریخ نگاری دارد به جامعه ما معرفی میکند و افرادی همانند دزفولی از این دست افراد هستند. اما ضعیفهایی هم در این کتاب میبینم که باید آنها را بیان کنم. توکلی با بیان اینکه در این کتاب به دو موضوع مهم نگارش نامه حضرت امام (ره) خطاب به گورباچف به صورت جدی و عمیق پرداخته نشده است بیان کرد که آن نامه جای پرداخت بسیار جدی تری داشت دارد و در آن مقطع بسیاری از اساتید به نام دانشگاهها از جمله دانشگاه تهران که من در آن تحصیل میکردم میگفتند بالاخره آیت الله خمینی بر سر عقل آمده است و حاضر شده است با یکی از قدرتهای جهانی در آن زمان مذاکره کند و ابر قدرتی او را بپذیرد. اما وقتی ۴۸ ساعت بعد محتوای نامه منتشر و آشکار شد معلوم شد همه آن حرفها و پیش بینیها اشتباه بوده است و در واقع حضرت امام (ره) دیدگاه اسلامی را برای قطب کمونیست در جهان تشریح کرده اند و کاری الهی انجام داده اند و از موضع خود هم عقب نشینی نکرده اند. در موضوع سلمان رشدی و توهین به پیامبر اسلام هم واقعا مساله، مسالهای مفصل و عمیق و پیچیده و جدی بود و اگر امام (ره) آن طور برخورد و رفتار نمیکردند هجمه غرب علیه اسلام بسیار بیشتر و وسیعتر میشد، اما برخورد امام (ره) باعث شد آن هجمه ناکام بماند و توطئه غرب علیه اسلام به نتیجه نرسد.
در ادامه حجت الاسلام علی ذوعلم نیز به تقدیر از کتاب پرداختند، اما بیان داشتند:ای کاش در این اثر دو نوشته مهم دیگر هم اضافه میشد و میآمد. یکی نامه آذرماه ۱۳۶۷ حضرت امام (ره) خطاب به بسیج است و دیگری نامه حضرت امام (ره) خطاب به آیت الله مشکینی برای جزئیات اصلاح قانون اساسی که به صورت ناقص به آن پرداخته شده است. اما مجموعا این اثر، اثری متفاوت و در خور توجه و تقدیر است.
پس از آن سید مهدی دزفولی نویسنده کتاب به بیان چرایی نگارش این کتاب پرداخت و بیان داشت جملهای به نقل از مهندس مهدی بازرگان وجود دارد که انسانها وقتی پیر میشوند و به مرگ نزدیک میشوند معمولا محافظه کار شده و از روحیه انقلابی دست میکشند، اما در مورد آیت الله خمینی این برعکس است و ایشان هرچه سن بیشتری پیدا میکنند و به مرگ نزدیکتر میشوند انقلابیتر میشوند! واقعا هم در مورد حضرت امام (ره) همین گونه بود و ایشان در سال آخر حیاتشان انقلابیتر از هر زمان دیگری بودند و من میتوانم به جرات بگویم اهمیت پیامهای سال آخر حیات حضرت امام (ره) و جنس انقلابی بودن آن برابری میکند با تمام پیامهای ایشان از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۶.
دزفولی بیان داشت یکی از دلایلی که ما در این تاریخ در مردادماه رونمایی این کتاب را برگزار کردیم و در خردادماه که سالگرد رحلت امام (ره) است این کار را انجام ندادیم، سالگرد اعدام منافقین بعد از عملیات مرصاد بود که الان در سالگرد صدور آن نامه و پیام قرار داریم و در شهریور ماه آن سال آن پیام اجرایی شد و ۳۵ سال از آن مقطع خاص و مهم تاریخی سپری میشود و در کتاب جزء یکی از پیامهای ده گانه که به آن پرداختیم همین پیام و نامه مهم و جنجالی و تاریخی است و من میتوانم به جرات بگویم اگر امام (ره) آن پیام و نامه را صادر نمیکرد باید در پیشگاه تاریخ پاسخگو میبود نه اینکه امروزه عدهای تلاش میکنند آن را وارونه نمایی کنند و بگویند جنایتی رخ داده است.
