کد خبر: 1168247
تاریخ انتشار: ۱۳ تير ۱۴۰۲ - ۰۵:۴۰
گفتگو با کارگردان مستند «منفی ۱۴»
دغدغه من کودکان کار است کار کردن کودکان زیر سن قانونی و تبعات روحی و جسمی آن مسئله‌ای جهانی است، به طوری که در تقویم دنیا روزی را برای منع کار کودکان به آن اختصاص داده‌اند. این روز در تقویم کشور ما با ۲۲ خرداد ماه مصادف است. امسال در این تاریخ در شهر قزوین فیلم مستندی رونمایی شد که به جزئیات مسئله کودکان کار در کشور ما و نحوه مواجهه حاکمیت و جامعه با آن پرداخته بود. این فیلم به کارگردانی گیتی باقری در حوزه هنری استان قزوین ساخته شده است. با باقری درباره مسیر تولید این مستند گفت‌وگویی داشتیم که تقدیم می‌شود. 
 
 درباره سوابق فیلمسازی خود کمی توضیح می‌دهید؟
من در اول کارم با نوشتن داستان و فیلمنامه وارد حوزه فیلمسازی شدم. بعد‌ها فیلمسازی را به شکل جدی‌تر با ساخت فیلم‌های کوتاه و ۱۰۰ ثانیه‌ای شروع کردم. بعد از گذشت چند سال با داستان‌ها، فیلمنامه‌ها و فیلم‌هایم در جشنواره‌های استانی و ملی حضور پیدا کردم و این خود نقطه پرشی در کار من ایجاد کرد. در اسفند ماه ۱۴۰۱ هم کتاب جستارم با عنوان معلم خصوصی چاپ شد. در چند سال اخیر هم چهار مستند نیمه‌بلند ساختم. مستند «منفی ۱۴» آخرین مستندی است که ساخته‌ام. این مستند به واکاوی نقش نهاد‌های اجتماعی کشور در خصوص کودکان کار و خیابان با هدف حساس‌سازی برای سیاستگذاری یکپارچه و ایجاد منظومه فکری واحد می‌پردازد. 
 
 ایده فیلم منفی ۱۴ چطور به ذهن شما رسید و از فیلم، کتاب یا اتفاق خاصی الهام‌گیری نکرده بودید؟
کودکان کار در داستان‌ها و فیلمنامه‌هایم همیشه حضور داشته‌اند و به طور ناخودآگاه یکی از دغدغه‌هایم به شمار می‌آیند. شرایط ساخت فیلم با این موضوع برایم مهیا نبود تا اینکه آقای امام‌قلی، مدیر محترم حوزه هنری به عنوان تهیه‌کننده فیلم، ساخت مستند منفی ۱۴ را به من محول کردند. من هم، چون همیشه این موضوع ته ذهنم جا داشت، آن را پذیرفتم. 
 
 موضوع فیلم حساس است و می‌توان گفت پرداختن به آن، خصوصاً سکانس‌هایی که با این بچه‌ها مرتبط است سخت است. حین ساخت فیلم مسئله خاصی نداشتید؟
اتفاق قابل توجه که می‌توان به آن اشاره کرد مربوط می‌شد به همکاری‌نکردن بعضی ارگان‌ها و سازمان‌ها که جزو مسئولان اصلی در حوزه کودکان کار به حساب می‌آمدند، مثلاً سازمان شهرداری یا همکاری‌نکردن بعضی از جامعه‌شناسان و افراد صاحبنام به خاطر شرایط اجتماعی‌ای بود که در زمان ساخت فیلم بر جامعه حاکم بود، اما خود بچه‌ها و گرفتن سکانس از آن‌ها برایم اصلاً سخت نبود و چالش خاصی ایجاد نکرد. 
 
 به نظر شما تأثیر این سبک‌فیلم‌های مستند روی مخاطب عام چیست؟ چه عکس‌العملی از بینندگان دریافت کردید؟
فیلم رویکردی مطالبه‌گرایانه دارد. ابتدا تاریخچه موضوع کودکان کار به تصویر کشیده و ریشه‌ها و علت‌های به وجود آمدن کودکان کار عنوان می‌شود و در ادامه سراغ مسئولان در حوزه کودکان کار می‌رود و به دنبال دلایل بی‌نتیجه بودن کار‌های انجام شده برای این کودکان در سال‌های اخیر است. 
 
سؤالات مخاطب عام با دیدن این فیلم در زمینه کودکان کار تا حدودی جواب داده می‌شود، مثلاً چرا تعداد کودکان کار کاهش پیدا نمی‌کند، با توجه به مهم بودن این موضوع در دهه‌های اخیر، آیا به کودکان کار کمک کنیم یا نه؟
با اکران مستند عکس‌العمل‌های مثبت و خوبی هم از طرف مردم و هم از طرف مسئولان دریافت کردیم، به طور مثال چند روز بعد از اکران فیلم، آقای سقراط کلینی، دادیار شعبه سوم با حکم قضایی، شخصی را که برای بانوان در اماکن عمومی از طریق گرفتن فیلم و عکس مزاحمت ایجاد کرده بود، موظف به تهیه فیلم در زمینه کاهش آسیب‌های اجتماعی کرد. این کار بر اساس امضای یک تفاهمنامه با دادستانی قزوین بود. بر این اساس تفاهم شده بود جرائم موضوعات اجتماعی، مجازات جایگزین بگیرند. 
 
 برنامه شما برای فیلمسازی در آینده چیست؟
چشم‌انداز من برای آینده فیلمسازی‌ام ساخت فیلم داستانی بلند یا مستند بلند در حوزه نوجوانان و آسیب‌های اجتماعی است. منفی ۱۴ برای من آغاز کار فیلمسازی در این حوزه است و من رسالت هنری‌ام را در همین حوزه تعریف کرده‌ام.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار