ریحانه پاک و معصوم سرزمین من! تقصیر ماست که نتوانستیم به زبانی روشن و لطیف و هنرمندانه به تو بگوییم که ارزش و زیبایی گوهر در صدف، هزاران برابر بیشتر است. کوتاهی از ماست که نتوانستیم برای تو به خوبی توضیح دهیم قدر، قیمت و لیاقت تو بیش از این است که هر نامحرمی بیهیچ مانعی بر زیباییهایت نظر افکند و خدای ناکرده ذهن و دلش به گناه و پلشتی آلوده شود! قصور از ماست که به خوبی نتوانستیم شاخصهای وقار و متانت، عزت و عصمت، حیا و عفت را برای تو که فرشتهای در زمین خدا هستی توضیح دهیم، تبیین کنیم و...
و ناگهان به خود آمدیم و دیدیم در غفلت ما، آنانی که جز خفت و خواری تو، جز آسیب و بیماری تو نمیخواهند، متاعی آلوده، اما رنگین و پرزرق و برق در ویترینهای سوداگرانه خود چیدهاند و چه فریبکارانه، اما ماهرانه خود را دایه مهربانتر از مادر نشان میدهند!
اما میدانم که جواهر وجود تو ارزشمندتر و پاکتر از آن است که برای همیشه زنگار بگیرد و به راستی هم هرآنچه رخ داده، تنها زنگاری است که میتوان آن را با دست غیرت و حمیت ایرانی، با مهربانی و آگاهی، از ٌرخت زدود تا همواره و همه جا، گوهر بیهمتای ایراندخت در صدفی عفیفانه بدرخشد و به تمام ویترینهای کاذب و پرزرق و برق سوداگران عالم پشت کند و فخر بفروشد.
من فقط یک چیز را خوب میدانم و به آن یقین و ایمان دارم، همانی که صائب به زیبایی سروده و سزاوار و شایسته تمام دختران و بانوان سرزمین من است: «هر پریشان نظری لایق دیدار تو نیست».
