محمد انصاری از فوتبال خداحافظی کرد، مثل خیلیهای دیگر که روزی خداحافظی میکنند، اما در این میان یک علامت سؤال بزرگ وجود دارد؛ مگر در این فوتبال پرحاشیه و فاسد چند تا محمد انصاری داریم که اینگونه غریبانه خداحافظی کند و برود؟! بازیکنی که حداقل ما خوب میدانیم به سبب نوع نگاهش از فوتبال رانده شد تا فوتبال بماند برای آنهایی که خوب بلدند گربهرقصانی کنند و به وقتش پول بیتالمال را بگیرند و آب به آسیاب دشمن بریزند. نمونههایش در جریان اتفاقات سال گذشته زیاد دیده شد، همان روزهایی که محمد انصاری تنها مشغلهاش رسیدگی به بچههای کمبضاعت زمین فوتبال محله هروی بود، اما عدهای دیگر با لباس فوتبال همصدا با رسانههای معاند آتشبیار معرکه اغتشاشات و فتنه شدند.
محمد انصاری خداحافظی کرد تا برود و باز هم به دور از تمام سروصداها به کار خودش برسد. به باورها و اعتقاداتش بدون شو و شعار، بدون بزک کردن و تظاهر، بدون نمایش پیش چشم حریص رسانهها، بدون ادا و اطوار و ریاکاری و بدون نمازهای آنچنانی جلوی دوربین. برود و با خیال راحت بچههای شهدا را در آغوش بگیرد یا مشغول جمعآوری جهیزیه برای خانوادههای نیازمندی شود تا نکند نوعروسی حسرت به دل باقی بماند. برود و درگیر تهیه ارزاق برای مستمندان شود. برود در مدرسه فوتبالش به راه و رسم شهید «ابراهیم هادی» شاگرد تربیت کند و بعد بیاید در محله هروی و تلاش کند بچههای کمبضاعت جنوبشهر چیزی برای فوتبالیست شدن کم نداشته باشند.
محمد انصاری شاید تنها بازیکن تاریخ فوتبال باشد که با همان تیپ و قیافهای که آمد، رفت. زورش به فوتبال نرسید، فوتبالی که فقط پول را میشناسد. محمد انصاری بلد نبود، به همین خاطر هم از فوتبال رفت. خداحافظی او از فوتبال فقط بهخاطر این بود که فضای فوتبال را برنمیتافت، نه اینکه دوران فوتبالش تمام شده باشد. در فوتبالی که برنامه میریزند برای بازیکنی که همین حالا هم در جبهه معاندان است خداحافظی ملی بگیرند نباید هم جایی برای امثال انصاری پیدا شود. آقای مهدی تاج حواست هست؟ البته که نه!
رئیس فدراسیون این روزها هوش و حواسش را سپرده جایی دیگر که اگر اینجا بود اصلاً نباید اجازه میداد که در فوتبال ایران با امثال محمد انصاری که تعدادشان به انگشتان یک دست هم نمیرسد اینگونه رفتار شود. حالا پشت سر هم پست بگذارند و فضای مجازی را پر کنند از تعریف و تمجیدهای بیهوده با الفاظ بیهودهتر. محمد انصاری آن زمان که قهرمان بود و پیروز میدانها دنبال این چیزها نبود. او امروز هم به تعریف و تمجید نیازی ندارد، اما فوتبال ایران برای درست شدن به امثال او نیاز دارد. به امثال او که طلب چند میلیاردیاش از پرسپولیس را یکجا به بچههای یتیم بخشید. به امثال او که منش پهلوانانه و محجوبیتش تا همیشه در یادمان میماند و میدانیم هر وقت دلتنگش شدیم باید کجا سراغش را بگیریم. هرچند هنوز هم بیسروصدا کارش را میکند و از رسانهها فراری است.
