وقتی یک تیم قرار است به قهرمانی آسیا، بازیهای پاراآسیایی و پس از آن نیز بازیهای پارالمپیک برود باید برای حضوری موفق در این رویدادها، تدارک ببیند. برگزاری اردوهای تمرینی و بازیهای دوستانه از جمله تدارکات مهمی است که برای حضور در مسابقات مختلف لازم است. باید نیروهای جدیدی را امتحان و بازیها را شبیهسازی کنیم تا بتوانیم شرایط تیم بودن را حفظ کنیم، وگرنه این بزرگترین معضل برای یک تیم، کادر فنی و بازیکنان آن خواهد بود، چراکه بازیکنان باید به هماهنگی لازم جهت حضور در مسابقات مختلف برسند. به همین دلیل هم پیشنهاد قزاقستان را برای برگزاری اردوی مشترک پذیرفتیم. قزاقها پیشنهاد کردند پیش از برگزاری مسابقات قهرمانی آسیا راهی این کشور شویم تا علاوه بر برگزاری اردوی مشترک، چند بازی دوستانه نیز با آنها داشته باشیم. متأسفانه مسئله مهمتر این است که ما برای حضور در قهرمانی آسیا هم مشکل داریم! جای تأسف دارد، اما برای ورزش اول کشور در معلولان و رشتهای که ۳۲ سال رتبه اول دنیا بوده، مشکل مالی وجود دارد، یعنی برگزاری بازیهای دوستانه و اردوی تدارکاتی خیلی مهم است، اما ما حتی برای رفتن به آسیا مشکل داریم و فدراسیون در مسائل بودجهای تحت فشار است. از طرف دیگر رقابتهای قهرمان آسیا هر چهار سال یکبار برگزار میشود و نمیتوانیم از کنار آن بگذریم. این واقعاً برای من جای سؤال است که چرا ورزش اول کشور در معلولان و در رشتهای که سالیان سال رتبه اول دنیا بوده باید برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا که هر چهار سال یکبار برگزار میشود و حائز اهمیت است با مشکلات مالی مواجه باشد! مسئله ما امروز باید برنامهریزی برای اردوهای تمرینی و یافتن حریفان تدارکاتی باشد، اما دغدغههایمان حول مسائل مالی چرخ میخورد و اینکه آیا میتوانیم با فائق آمدن بر مشکلات مالی راهی قهرمانی آسیا شویم یا نه و این اصلاً جالب نیست!
