چند سالی است که با نوسانات بهای ارز و افزایش چشمگیر آن در کشور، مهاجرین افغانستانی نیز از اثرات تورمی آن به شدت متأثر شدهاند، به گونهای که به بسیاری از آنان، جبران آن را در برخی از حوزههای خارج از توان خود برمیشمرند.
دریافت خدمات کنسولی از نمایندگیهای کشور افغانستان منوط به پرداخت هزینههایی است که در عرف بسیاری از کشورها رایج است و روالی معمول به شمار میرود، اما برای مهاجرین افغانستانی مقیم ایران، تبدیل به یک معضل و هزینه گزافی شده است که هزینهکرد آن را تقریباً خارج از توان خود برمیشمرند.
هزینه تمدید اعتبار پاسپورت یکی از همان هزینههای کمرشکنی است که «دادِ» شهروندان افغانستانی مقیم ایران را بلند کرده است؛ به طور متوسط بسیاری از این مهاجرین دارای جمعیت ۴ نفر به بالا هستند که مجبورند برای تمدید دوساله اعتبار پاسپورت خود، نفری بیش از ۴۰ دلار پرداخت نمایند. این هزینه برای یک خانواده ۴ نفره، بیش از ۱۶۰ دلار میشود که با نوسانات قیمت ارز برای بسیاری از خانوادهها بیش از درآمد ماهیانه آنان است.
با اینکه شمار دارندگان پاسپورت در مقایسه با دارندگان کارت آمایش، جمعیت کمتری هستند، اما بررسیها نشان میدهد همین افراد نیز اکثر قریب به اتفاق از جامعه آسیبپذیر مهاجرین به شمار میروند که بخش زیادی از آنان به دلایل خاص، تن به تبدیل مدارک شناسایی خود از کارتهای آمایش به پاسپورت دادهاند؛ دانشجویان و طلاب حوزههای علمیه از همین شمار هستند.
با این همه تا کنون تلاش فعالین اجتماعی مهاجرین نیز برای کاهش این هزینهها راه به جایی نبرده است.
در دولت اشرف غنی، بارها و بارها نمایندگان مهاجرین درخواستهای خود را برای مساعدت در این مسئله به گوش مقامات وی رساندند، اما شخص اشرف غنی تا زمان فرار خود حاضر به موافقت با کارگشایی برای شهروندان افغان نشد!
با سقوط دولت اشرف غنی و ایجاد ساختار جدید در «کابل»، هنوز مشکلات این دسته از شهروندان افغانستانیحل نشده است و آنان همچنان مستأصل به دنبال چارهجویی حل این مشکل هستند؛ با یک چشمانتظاری از «کابل» و یک نگاه امیدوارانه به مقامات کشور میزبان!
لطفا اگه کسی اطلاع داره جوابمو بده
