قسمتهای دیگری از مکالمه رعنا رحیمپور، مجری بیبیسی فارسی با مادرش منتشر شده است. پیش از این، فایلی کوتاهتر از همین مکالمه منتشر شده بود که در آن رعنا رحیمپور از تمرکز تلویزیون سعودی اینترنشنال بر احزاب تجزیهطلب ایران میگوید، تمرکزی حمایتی که ایران یکپارچه را تهدید میکند. انتشار آن فایل صوتی باعث شد تا اینترنشنالیها و بخشی از براندازان به او حمله کنند و نظراتش را منافقانه و اصلاحطلبانه بدانند.
در فایل صوتی دوم نکاتی از سخنان رحیمپور در مورد نگرانی از سطح بالای خشونت در میان آشوبگران بیان شده است. او در این سخنان، با اشاره به آشوبهای خیابانی در ایران، میگوید که «از خشونتی که در این روزهای اخیر دیده، ترسیده و تعجب کرده» و با وحشت از ضرب و شتم مردم به دست آشوبگران میگوید و اینکه «جنگ داخلی مگه چطوریه؟ یک بسیجی را گرفته و زدهاند و انداختند گوشه زمین، طرف همین طور داشت خون ازش میرفت، بالا سرش واستاده بود و میگفت دفعه بعد سرت رو میبریم!» و بعد میگوید «الان سایبریها به سرکردگی اینترنشنال، موج زدن بیبیسی فارسی راه انداختهاند.»
جالب اینکه مجری بیبیسی میگوید اینترنشنال و بقیه خبرنگارهایشان را فرستادند جلوی ساختمان بیبیسی و بعد گفتند تجمع اعتراض مردمی علیه بیبیبی فارسی!
نکته مشترک هر دو فایل این است که موضع علنی رحیمپور و خطمشی رسانهای که در آن کار میکند، با این سخنان خصوصی متفاوت است. او برای فرافکنی در مورد رسوایی نفاقی که در موردش علنی شده، میگوید این فایل را رسانههای سپاه منتشر کردهاند؛ دروغی که عیان و البته برای کارمندان رسانه حکومتی انگلیس دروغ گفتن ساده و راحت است. وگرنه رسانههای داخلی ایران صرفاً بازنشرکننده آن فایل صوتی بودند. یا میگوید سخنانم تقطیع شده، پس و پیش شده و... یا پدرم بستری شده و...
کدام یک از این گزارههایی را که گفته، تغییری در موضع انتشار یافته ایجاد میکند؟ اینکه پدرش بستری شده، یعنی او نگفته خشونت معترضان به حدی بالاست که ایران را به سمت جنگ داخلی میبرد؟! یا اینکه چه کسی فایل را منتشر کرده یعنی او نگفته که اینترنشنال به دنبال تجزیه ایران است؟! مضحکتر آنکه رحیمپور میگوید اینها نظرات حرفهای من نیست؛ یعنی نظرات حرفهای و خصوصی او با هم متفاوت است. از این عجیبتر میشود که کسی نفاق خودش را تأیید کند؟
چرا میگوییم نفاق؟ چون او در رسانهای کار میکند که همواره آشوبگران ایرانی را معترضانی با مسالمت دانسته و همین چند روز پیش روی آنتن زنده بیبیسی، وقتی جان بولتون مشاور سابق امنیت ملی امریکا از مسلح بودن معترضان در ایران گفت، رعنا رحیمپور اصرار داشت که این ادعای جمهوری اسلامی است و شواهدی مبنی بر مسالمتآمیز نبودن اعتراضات در ایران نداریم!
این یعنی نظر حرفهای (علنی) مجری بیبیسی آن چیزی است که از دولت انگلیس و رسانه متبوعش دستور میگیرد و آن تأکید بر مسالمتآمیز بودن اعتراضات در ایران است و نظر خصوصی او سطح بالای خشونت معترضان است تا حدی که بیم جنگ داخلی دارد!
این هر دو ترس او هم – چه از تجزیه ایران و چه از جنگ داخلی- برگی دیگر از نفاق اوست. وگرنه رحیمپور همانی است که سه سال پیش توئیت زد و از قول بستگانش در ایران، از بهتر بودن حمله به ایران نسبت به زندگی نکبتبار مردم ایران نوشت. توئیتی که آن را به زبان انگلیسی نوشت تا روشن شود مخاطب او مردم ایران نیستند، بلکه پیامی به دولتهای متبوع اوست که مردم ایران منتظر حمله شما هستند!
آیا آن دعوت تلویحی به حمله، چیزی خوشخیمتر از جنگ داخلی و تجزیه ایران بود؟
او نمیخواهد مسئولیت سخنانش را بپذیرد؛ مهم نیست، او در قبال کشورش هم بی مسئولیت است، چه رسد در قبال حرفهای خصوصی با مادرش. اما مخاطب نفاق او متوجه شده و درک میکند. این همان امری است که بر اعتبار او و رسانهاش خدشه میاندازد. این چیزی است که میماند، باقی فرافکنی است و اهمیتی ندارد.
