نقل است که در سال ۱۳۴۲ وقتی عوامل رژیم پهلوی امام خمینی (ره) را به سوی تبعیدگاه میبردند، مأمور ساواک از ایشان پرسیده بود پس یاران شما کجا هستند؟ امام (ره) در جواب فرمودند: «یاران من در گهوارههای مادرانشان هستند.» گذر زمان نشان داد که این سخن امام (ره) نه تنها دقیق بود، بلکه نشان از فراست مؤمنانه ایشان در مورد یاری دهندگان نهضت الهیای میداد که آن را رهبری نمود. پس از آن تاریخ، تنها ۱۵ سال زمان لازم بود تا همین نوزادان در گهوارهها و کودکان، جوانان رشیدی شوند که انقلاب اسلامی را رقم بزنند و در جنگ تحمیلی هم در برابر دشمنان سرتا پا مسلح از جان بگذرند و از نهضت امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی مراقبت کنند. اگر کسی در دهه ۴۰ به وضعیت فرهنگی و سیاسی کشور نگاه میانداخت نمیتوانست باور کند که تنها بیش از یک دهه بعد، جوانان تربیت شده در آن محیط آلوده و فاسد، انقلابی به عظمت انقلاب اسلامی را به پیروزی برسانند و با برانداختن بساط ظلم و فساد از همه هستی خود برای پیروزی این انقلاب و دفاع از آن بگذرند. در زمانهای که با سیاستهای ضددینی رژیم پهلوی و تلاش برای به فساد و تباهی کشاندن جوانان ایران که با هدایت دشمنان این کشور و دشمنان اسلام در حال انجام بود، نوزادان و کودکانی که تحت تربیت ضددینی و فاسد رژیم پهلوی بزرگ شدند، دچار چنان رشد معنوی و در موارد زیادی تحول روحی شدند و چنان ایثارها و از خودگذشتگیها از خود نشان دادند که تاریخ نمونه آن را شاید سراغ نداشته باشد.
جوانان در رژیم گذشته نقش چندانی در کشور بر عهده نداشتند و تلاش میشد تا با حاکم نمودن فرهنگ منحط غربی و تشویق به گسترش فساد و فحشا به سمت بیتفاوتی نسبت به سرنوشت کشور کشانده شوند. امام (ره) در این باره فرمودهاند: «اصل برنامه این بوده است که جوانهای ما را به فساد بکشند، برای اینکه مبادا یک قدرتی در مقابلشان قیام کند.» و در جای دیگر نیز بیان نمودند: «آنها بنا داشتند جوانهای ما را فاسد کنند تا اینکه بیتفاوت بشوند راجع به مسائل خودشان و هر قضیهای و هر بلایی سرشان بیاید، این جوان دیگر نمیتواند فکر بکند به اینکه سر مملکت چه آمده است.»
امام خمینی (ره) به دنبال احیای عظمت اسلام، بزرگی ایران و رشد و تعالی مردم مؤمن آن بود و تلاش نمود تا هویت از دست رفته مردم و جوانان را به آنها بازگرداند. نهضت اسلامخواهی و عدالتطلبی امام (ره) از عمق جانها برمیخاست و بر عمق جانها مینشست. این نهضت در واقع تداوم نهضتی بود که از اعماق تاریخ و از ژرفای روح این ملت بر میخاست، از روح جمعی مردمی که ۱۴ قرن بود حماسه محمد، علی، فاطمه و حسین را با خود نجوا کرده و فریاد زدهبودند. آنچه امام انجام داد کنار زدن زنگارهایی بود که بر روح مؤمن مردم ایران و به خصوص روح حقطلب جوانان نشسته بود. امام غبارها را کنار زد و راه بازگشت به فطرت را به جوانان نشان داد. به همین خاطر است که در زمان کوتاهی چنان تحول عظیمی در مردم و به خصوص در نوجوانان و جوانان رخ داد. سربازان امام صرفاً کسانی نبودند که از ابتدا با ایمان راسخ رشد کرده باشند، بلکه این فریاد توجه به ندای فطرت، چنان عظیم بود که بسیاری از جوانانی که تحت تأثیر فرهنگ منحط و فاسد غربی ترویج شده در آن روزگار در غفلت به سر میبردند به یکباره چنان متحول شدند و چنان عاشقانه و مؤمنانه برای اسلام عزیز و ایران انقلابی جان خود را دادند که زبان از وصف آن عاجز است.
امام همواره اعلام مینمود که چشم امیدش به جوانان برومند و ایثارگری است که به تعمیق معرفت دینی و تهذیب نفس اهتمام دارند: «حس مسئولیت نسل جوان و کوششهای بیشائبه آنان در راه دفاع از اسلام و نوامیس قرآن مجید، در خور تقدیر و امیدواری است. این جانب در این تبعیدگاه ثانوی، چشم امیدم به جوانان روحانی و دانشگاهی مسلمان بوده و انتظار دارم که با تهذیب نفس و اخلاص، مطالعات و تحقیقات وسیع و دامنه داری را در زمینه شناخت احکام اسلامی و مبانی نورانی قرآن آغاز نمایند، اسلام واقعی را بشناسید و بشناسانید.»
این نگاه و رابطه از سر ایمان بین امام و جوانان بود که به تربیت یگانه انسانهای دوران پرداخت و همتها، زینالدینها و باکریها را تقدیم انقلاب کرد. امامخمینی (ره) در وصف جوانانی که با ندای توحیدی ایشان، عاشقانه گرد وجودش برای دفاع از انقلاب و نظام جمع شده بودند و گاه خدمت ایشان شرفیاب میشدند، میفرمود: «من واقعاً گاهی وقتها که میبینم، بعضی از این جوانها این طور هستند، من خجالت میکشم که اینها چه میگویند، ما چه میگوییم؟ اینها چه حالی دارند، ما چه حالی داریم؟ اینها را خدا به دست ما داده، این کار، کاری است الهی!» همانطور که جوانان نقش اصلی را در پیروزی انقلاب ایفا کردند. در دوران بعد از پیروزی هم مهمترین قشری بودند که در دفاع از انقلاب جانبازی کردند و موتور محرکه پیش روندگی انقلاب شدند. تاکنون نیز جوانان وارث همان نسل ابتدای انقلاب، کشور را از گردنههای سهمگین عبور داده و پیشرفتهای بزرگ را برای آن به ارمغان آوردهاند. امروز نیز یگانه نسخه عبور از مشکلات در کشور، مکتب امام خمینی (ره) است که در اندیشه رهبرمعظم انقلاب امام خامنهای تبلور یافته و مهمترین نیروی پیشبرنده آرمانهای انقلاب و حل کننده مشکلات کشور نیز نیروی جوان است. باید یک بار دیگر به آرمانهای امام رجوع کرد و زمینه آشنایی بیش از پیش جوانان با اندیشههای ایشان و نیز حضور پرثمرتر نیروی جوانان برای عبور کشور از مشکلات را فراهم نمود.
