دست پرسپولیس از کسب دومین جام هم کوتاه ماند و سوخت شدن شانس قهرمانی در رقابتهای حذفی چیزی نبود که قابل پیشبینی نباشد.
پرواضح بود که دست شاگردان یحیی از میانبر جامحذفی به جام قهرمانی نخواهد رسید، وقتی تمرکز تیم به جای پشت سر گذاشتن حریفان برای رسیدن به موفقیت، پیروزی و جام قهرمانی روی گلاویز شدنهای مجازی با تیمهای دیگر است!
سه پیروزی در چهار دیدار، آن هم در نخستین سالهای حضور آلومینیوم اراک در رقابتهای لیگ برتر خود گویای همه چیز است. پرسپولیس حرفی برای گفتن ندارد، حتی برابر تیم بحرانزدهای که برای پایان دادن به ناکامیهای خود دست به تغییر کادر فنی میزند، اما باز هم برابر پرسپولیس میتواند گوی و میدان را به دست بگیرد، آن هم در شرایطی که دوئل رحمتی و یحیی از هر زاویهای که نگریسته شود نابرابر است. یکسو رحمتی بیتجربه است که بهتازگی ردای مربیگری را بر تن کرده و آن سوی میدان مربی جوانی که علاوه بر داشتن کولهباری از تجربه، افتخار قهرمانی با پرسپولیس را نیز یدک میکشد، اما با وجود تمام تجربیات و افتخاراتی که از سالها حضور در مسند مربیگری به جیب زده مقابل تازهواردانی، چون رحمتی و آلومینیوم چنان در میماند که جامی دیگر را به سادگی از کف میدهد، آن هم برابر دیدگان متعجب هوادارانی که آمده بودند برای صعود به جمع چهار تیم برتر، اما آنچه دیدند پایان کار در یکچهارم نهایی بود با نتیجه شگفتانگیز ۳ بر ۲ و شادی وصف نشدنی اراکیها در آزادی!
باز هم میتوان نوک تیز پیکان انتقادات را به سمت داور میدان گرفت، خصوصاً که وحید محمدزاده، مدافع آلومینیوم ابایی ندارد از اعتراف به اینکه توپ به دستش برخورد کرده است: «در ویدئوها و عکسها نشان داده میشود که توپ به دست من خورد و این اتفاق هم رخ داد، ولی اگر دقت کنید من به بازیکن پرسپولیس چسبیده بودم و صورتم به سمت دیگری بود، به همین دلیل آن صحنه اصلاً پنالتی نبود.»، اما واقعیت نه نمایش پرسپولیسیها روی صحنه جنجالی پایان بازی با آلومینیوم که مشکلات متعدد و البته عیانی است که حلالی، پیشکسوت سرخپوشان نیز بدان اشاره میکند: «پرسپولیس با نتیجهای ناامیدکننده برابر آلومینیوم در حضور هواداران حذف شد و این نتیجه اشتباهات ادامهدار در طول بازی بود که تأثیر بسیاری روی نتیجه کسب شده داشت. پرسپولیس مدتهاست که تمرکز لازم را ندارد و بازیکنان به وقت گلزنی هم تنش دارند و نمیتوانند با آرامش بازی کنند. کم شدن اتحاد در تیم نیز مزید بر علت عدم نتیجهگیری تیم شده، اما واقعیت این است که پرسپولیس مشکلات فنی بسیاری دارد و تا زمانی که این مشکلات دیده نشود، دستیابی به جام ممکن نخواهد بود.»
نبش قبر کردن برای به چالش کشیدن حریفان، انتشار بیانیههای متعدد، عدم تمرکز روی اهداف تیم برای کسب نتیجه لازم، انتخابهای نادرست و جذب بازیکنان بیکیفیتی که در تیم نقش سیاهی لشکر را بازی میکنند، عدم توانایی در حل و فصل کردن مشکلات خط حمله در فاصله تنها شش هفته مانده تا پایان رقابتهای لیگ برتر و مسائلی از این دست پرسپولیس را در لیگ بیست و یکم با چنان چالشی درگیر کرده که بعد قبول باخت مقابل فولاد و از دست رفتن جام قهرمانی (سوپرجام) پرونده رقابتهای جام حذفی نیز با مغلوب شدن برابر آلومینیوم با نتیجه شگفتانگیز ۳ بر ۲ دست این تیم را از لمس جامی دیگر کوتاه کند. اتفاقی که بیشک برای جام سوم هم رقم خواهد خورد با روندی که یحیی در پیش گرفته است!
ناکامی در جام حذفی که بیشک تنها امید پرسپولیس بود و میانبری برای کسب جام میتواند تلنگری جدی باشد برای سرخپوشان و سرمربی جوان آن که هرازچندگاهی فیلش یاد هندوستان میکند و دست به قلم میشود برای دادن استعفا و البته مدیرانی که اگرچه او را ترغیب میکنند به ادامه این حضور، اما خود نیز در این مسیر چیزی از یحیی کم نمیآورند وقتی دم به دقیقه برای تخریب حریف دست به قلم میشوند برای انتشار بیانیههایی که نه حریف، بلکه پرسپولیس را به چالش میکشد و دود این حاشیهسازیها که جز خودزنی نیست، بهطور مستقیم در چشم تیم میرود و هوادارانی که امیدوار بودند به کسب ششمین جام، اما هفتههاست که دست به دعا شدند برای آنکه فصل جاری را به خیر و خوشی سپری کنند. دعایی که البته یحیی کوچکترین کمکی برای مستجاب شدن آن نمیکند. تمرکز یحیی برخلاف سالهای قبل روی پرسپولیس نیست که اگر بود این تیم در فاصله شش بازی مانده تا پایان لیگ و رسیدن به جمع هشت تیم برتر جام حذفی به ترکیبی ثابت دست یافته بود، اما بهرغم امتحان ترکیبهای متعدد، پرسپولیس یحیی از حمله تا دفاع و حتی درون چهارچوب دروازه با مشکل مواجه است و کنار گذاشتن لک در هفتههای پایانی و میدان دادن به گوهری تازهوارد خود گواه این مهم است. اصرار یحیی به استفاده از بازیکنان در پستهای غیرتخصصی، استفاده از هشت زوج در پست دفاع مرکزی، آن هم برای تیمی که سالها با ثبات خط دفاعی یکی از بهترینهای لیگ بود در این زمینه و مسائلی از این قبیل باعث شده پرسپولیس در کنار ضعف گلزنی توانی برای جبران گلهای خورده نیز نداشته باشد و همین مسئله نه فقط مدافع عنوان قهرمانی را از صدر جدول و کسب جام ششم دور کرد که شانس بالا بردن جام قهرمانی در رقابتهای حذفی را نیز مانند سوپرجام از این تیم گرفت و مقصر تمام این ناکامیها عدم تمرکز کادر فنی روی پرسپولیس است و عدم ثبات تیمی که تمام زمانش صرف حاشیهها میشود، نهرسیدن به هدف (قهرمانی)!
