دبیر علمی شانزدهمین دوره جشنواره «شعر فجر» میگوید: مسئلهای که مطرح شد این بود که افرادی که برای داوری انتخاب میشوند با سالهای گذشته تفاوت داشته باشند و تا حد ممکن چهرههای جدیدی برای داوری معرفی شوند.
قربان ولیئی که به عنوان دبیر علمی شانزدهمین دوره جشنواره «شعر فجر» انتخاب شده است، درباره رویکردها و تغییراتی که در این دوره از جشنواره شاهد خواهیم بود، با اشاره به نشست هیئت علمی این دوره از جشنواره به ایسنا گفت: در این نشست هیئت داوران در سه گروه کودک و نوجوان، شعر بزرگسال و درباره شعر (پژوهشهایی که درباره شعر وجود دارد) تعیین شدند. مسئلهای که مطرح شد این بود که افرادی که برای داوری انتخاب میشوند با سالهای گذشته تفاوت داشته باشند و تا حد ممکن چهرههای جدیدی برای داوری معرفی شوند، زیرا داوری آثار ادبی مقدار زیادی به ذوق وابسته است، اینکه افراد ثابتی با یک ذوق مشخص، در چندین دوره آثار را داوری کنند، نتیجهها را یکسان خواهد کرد و بخشی از کار همین بود که ترکیب داوران متفاوت شود.
ولیئی افزود: امسال در داوری شعر بزرگسال هم کار جدیدی صورت گرفت، ما در خود شعر بزرگسال، شعر آزاد، کلاسیک و شعر محاوره (ترانه و تصنیف به تعبیری) را داریم، بنابراین در انتخاب داورهای شعر بزرگسال، این ملاحظه وجود داشت که تخصصهای مربوط به شعر کلاسیک و آزاد و محاوره لحاظ شود.
این شاعر درباره اینکه چرا جشنواره شعر فجر به اندازه دیگر جشنوارههای فجر پرمخاطب نبوده است، گفت: من به عنوان نظر شخصی و نه از منظر دبیر جشنواره این سوال را پاسخ میدهم، واقعیت این است که نه فقط در ایران بلکه در جهان چرخشی به سمت رسانههای غیرمکتوب پیش آمده، به این معنا که به هنرهای دیداری و تلفیقی به ویژه تصویر چه در فضای مجازی و چه دیگر مدیومها توجه بیشتری میشود، گویی در عصر ما چندان به شعر توجه نمیشود، البته شاید داستان و رمان جایگاهشان بهتر باشد. به تعبیری میتوان گفت شعر عرصه اجمال است و داستان و فیلم عرصه تفصیل، انسان معاصر اهل اجمال و گشودن گرههای یک متن تأویلپذیر مانند شعر نیست و چنانکه در حوزه غذا به فستفود روی آورده، میخواهد کاملاً منفعل پای رسانهای مانند سینما بنشیند و بدون کمترین فعالیت فکری ببیند و لذت ببرد، در حالی که عرصههایی مانند شعر نیازمند مشارکت خلاق هستند. شاعر اثر خود را عرضه میکند و التذاذ ادبی نهایتاً منوط به مشارکت مخاطب در اثر است.
