سرویس فرهنگ وهنر جوان آنلاین: عروسک معروف شبکه نسیم و برنامه «خندوانه» یعنی جناب خان با جانبخشی محمد بحرانی مقابل مژده لواسانی، مجری برنامه زنده «بسته پیشنهادی» نشست و گفت و گویی شکل گرفت که جای صحبتهای بسیاری را باقی گذاشت.
گذشته از اینکه نفس قرض گرفتن چهره یا شخصیت توسط یک شبکه تلویزیونی از یک شبکه دیگر، کار جالبی هست یا نه، باید به این توجه کرد که از این ایده چه استفادهای صورت میگیرد؟ چه ارزش افزودهای را برای تلویزیون و مخاطبانش فراهم میکند؟ به زبان سادهتر، موجب چه تغییری میشود که در آن خانهی اصلی مهمان (در اینجا جناب خان) نمیدیدیم؟
در شامگاه روزی که مردم اصفهان بر سر بحران آب زایندهرود دست به یک اعتراض جمعی زده بودند، در انتهای هفتهای که مردم جنوب کشور به خاطر اضطراب پسلرزههای چند ریشتری سکون و آرامش زندگی خود را از دست دادهاند و در شرایطی که ماههای طولانی از تأثیر منفی و مستقیم کرونا روی معیشت مردم میگذرد، مهمان شدن شخصیتی که اساسا به خاطر زبان تند و تیزش در خطاب به مسوولان مملکت محبوب شده بود، چه استفاده مفید و بهره گیری درستی را در برنامه زنده شبکه دو صورت داد؟
مجری اتفاقا مجرب برنامه، نتوانست مسیر گفتگو را به سمتی ببرد که در عین حفظ طنازی مورد نیاز، مشکلات مهم و دغدغههای روز جامعه برجسته شود؛ گویا اساسا همهی این ایده پیاده شده بود تا لواسانی کتاب نگارش یافته توسط خود را به مهمانش هدیه کند و به این ترتیب، یک تبلیغ رایگان برای اثر ادبیاش روی آنتن بفرستد.
رویکرد برنامه بسته پیشنهادی از قرار معلوم، پیشنهاد دادن عناصری از زندگی اجتماعی همانند فیلم، کتاب، موسیقی و ... است که منجر به حال خوب مردم شود. چنین دغدغهای محترم است و جای تشکر دارد، اما در برنامه دیشب چگونه به منصه ظهور رسید؟
در این برنامه جناب خان عنوان کرد که کتابهای فهیمه رحیمی و هایدگر را خوانده و پیشنهاد میدهد. از این شوخی دم دستی قرار است دقیقا چه چیزی دست مخاطب را بگیرد؟ آیا قرار بوده مخاطبان رمانهای عامهپسند به سخره گرفته شوند؟ آیا قرار بوده هایدگر، فیلسوف مطرح آلمانی به مردم معرفی شود؟ کسی که هایدگر میخواند، منتظر معرفی شدن آن از دهان یک عروسک است؟
همچنین در بخش دیگری از برنامه، جناب خان از فیلم هندی «شعله» به عنوان اثر محبوب خود یاد کرد و با استفاده از عبارت «پیاده روی بسنتی روی شیشه» سعی داشت به بار طنز گفتگو بیافزاید، اما در حقیقت امر، چه اتفاق ویژهای رخ داد؟ مجری حتی موفق نشد ادامه این شوخی را به نوعی که قابل پخش باشد، پی بگیرد و در نهایت به خروجی مفیدی برساند، چیزی مثل نقد به ساختههای فعلی سینما یا شبکه نمایش خانگی که جزو سیاستهای سازمان صدا و سیمای جهموری اسلامی ایران هم به شمار میرود. مگر مهارت یک مجری تلویزیون در چنین بزنگاههایی نیست که مشخص میشود؟
اگر قرار باشد از انصاف دور نشویم، باید خاطرنشان کنیم که در دقایق پایانی برنامه، جناب خان با لحن جدی و مغموم همیشگی خود در لحظات اینچنینی، به موضوع اعتراضات مردم اصفهان هم پرداخت، اما این توجه چند لحظهای نمیتواست آن دقایق طولانی و بی فایده را بشوید و ببرد، به خصوص که سازندگان برنامه چنان از این حضور عروسک قرضی خندوانه هیجانزده شده بودند که فرصتی اضافه بر کنداکتور خود را هم به آن اختصاص دادند و نشد آیتمهای روتین و همیشگی خود را پخش کنند و اگر قرار باشد نقدپذیر باشند، باید به آنها بگوییم ارزش برنامه «بسته پیشنهادی» در جدیدترین تجربه، چند پله نسبت به برنامههای قبلی پسرفت داشت.
