سرویس ورزشی جوان آنلاین: ورزش همگانی لازمه یک کشور و همه مردم است. اهمیت این مسئله آنقدر زیاد است که همه مسئول آن هستند؛ از رئیسجمهور و وزرا گرفته تا دستگاهها و نهادها در این بحث مسئول هستند. ورزش همگانی نیز نیازمند فرهنگسازی است که یک شبه نمیتوان به هدف رسید، به همین خاطر لازم است همه مسئولان و دستگاهها به وظایف خود عمل کنند، ضمن اینکه از شعارهای کلیشهای هم دوری کنیم. با اینکه همه ما میدانیم ورزش چه ثمراتی دارد ولی در عمل کسی برای ورزش وقت نمیگذارد. ورزش همگانی مدیریت همگانی میخواهد، یعنی مادر و پدر مسئول ورزش همگانی در خانواده هستند. از طرفی مشکلات کشور از جمله تحریمها نیز باعث شده است از برنامهریزیها عقب بیفتیم. باید اذعان کرد که هیچ برنامه مدونی برای ورزش همگانی در وزارت ورزش وجود ندارد! مسئولان دستگاههای اجرایی خود را ملزم به اجرای مصوبات و دستورات نمیدانند، حتی اگر وزیر یک وزارتخانه این طرحها را امضا کند مدیرانش میگویند بودجه نداریم و تمام. برنامهها جزیرهای است و نمیتوان شرایط یکپارچهای ایجاد کرد. هر وزیری که میآید برنامههای قبل را قبول ندارد و نقطه سرخط. کار کردن بدون برنامهریزی فایدهای ندارد. نباید شعاری و برای رفع مسئولیت کار کرد. دوران کرونا دوران طلایی برای ورزش همگانی است؛ به همه میگوییم در خانه بمانید و این بهترین موقعیت برای ورزش خانوادههاست. نه اینکه یک پویشی درست کنیم و با یک تعداد مخاطب بگوییم کاری را انجام دادهایم. برنامهریزی دقیق به یک آمار دقیق هم نیاز دارد. سازمانهای مربوط باید آمار دهند نه هر کسی برای خودش یک آماری را اعلام کند، ضمن اینکه باید شاخصهای ورزش همگانی را مشخص کرد. فدراسیونها نیز در این بحث مسئول هستند؛ در شرح وظایف فدراسیونها نوشته شده که مسئول اشاعه رشته مربوط بین آحاد مردم هستند. باید خانوادهها را برای ورزش همگانی تشویق کرد و به آنها انگیزه داد.
