سرویس ورزشی جوان آنلاین : اگر چه در خصوص داستانهایی که برای شطرنج ایران نوشته بودند شاهد تلاشهای مثبت و خوبی بودیم، اما بدون شک یکی از عوامل موفقیت در این پرونده که موفقیت کشورهایی، چون انگلیس و کانادا را به دنبال نداشت و به سود شطرنج ایران بسته شد علاوه بر تلاشهای دست اندرکاران شطرنج ایران، روابط دیپلماتیک نقش تعیین کننده و چشمگیری داشت.
در واقع دفاع روسای فدراسیونهای مالزی، الجزایر و فرانسه یک بار دیگر لزوم و اهمیت روابط بالای دیپلماتیک در ورزش را به رخ کشید و نشان داد که داشتن روبط دیپلماتیک با سایر کشورها تا چه اندازه میتواند مفید به فایده باشد. خصوصا در شرایط خاص که ورزش ایران به واسطه رفتارها و نگاههای مقرضانه در فشار و تنگنا قرار میگیرد و برای رهایی از معضلهایی این چنینی به حمایت دیگران نیز نیاز مبرم دارد. اما ورزش ایران تا به امروز چند مرتبه توانسته از این داستان بهره ببرد و با داشتن روابط دیپلماتیک از حق خود دفاع کند؟
بارها و بارها شاهد بودیم که مسئولان ورزش ایران در داستانهای مختلف از انتخابات فیفا گرفته تا کنفدراسیون فوتبال آسیا تا کسب کرسیهای مهم بین المللی در رشتههای مختلف پشت نامزدهای کشورهای دیگر ایستاده و با حمایتهای خود نقش قابل توجهی در موفقیت نفرات انتخاب شده برای این ردهها داشته است، اما این حمایتها هرگز دو طرفه نبوده و باعث نشده تا ورزش ایران بتواند به وقت لزوم روی آن حساب ویژهای باز کرده یا بتواند ازآن استفاده و بهرهای ببرد. درحالی که این حمایتها باید مثابه جادهای دو طرفه باشد نه یک طرفه که بعد از نیل به هدف همه چیز به دست فراموشی سپرده شود و سر ورزش ایران بی کلاه بماند
حمایت ها، اما همیشه هم برای کسب عنوانها و کرسیهای مختلف نبوده و گاه حتی برای گرفتن میزبانیها بوده. برای نمونه همین چند روز قبل هیئتی از قطر برای مذاکره و گرفتن قول حمایت ایران برای کسب میزبانی بازیهای آسیایی و رقابت با عربستان به ایران آمدند. سفری که البته بعید است بی جواب باقی بماند و هیئت قطری بدون نتیجهای که میخواهند و با دست خالی راهی کشورش بشود. اما آیا مسئولان کمیته ملی المپیک و دیگر مسئولین ورزش کشور از این فرصت استفاده درست را خواهند کرد و در ازای خواسته قطریها و قول حمایت از آنها درخواستی نیز برای ورزش ایران خواهند داشت یا قول حمایت قطریها را خواهند گرفت که اگر فردا روز ورزش ایران با مشکلی مواجه شد همانند امروز که قطریها میخواهند حمایت ایران را برای خود داشته باشند با اقدامی متفابل از ورزش ایران حمایت کرده و پشت آن در آیند؟
البته نمیتوان نقش تلاش مسئولان ورزش کشور نیز برای نیل به موفقیت نادیده گرفت. اتفاقی که البته کمتر شاهد آن هستیم. شاید به این دلیل مهم که کمتر شاهد نظارت و مطالبه گری مقامات بالادستی در وزش کشور هستیم و همین بی تفاوتی مانع میشود تا مسئولان آن طور که باید برای رسیدن به نتیجه لازم تلاش کنند و بیشتر ترجیح میدهند راحتترین راه را که همان حرف زده و وعده دادن است و پیش کشیدن پای دشمنان قسم خورده این کشور برمی گزینند تا برداشتن گامی موثر برای مقابله با این دشمنان که هدفی جز منزوی کردن ورزش ایران ندارند و ما خود نیز در بسیاری از موارد با بی تفاوتیهای خود و عدم تلاش برای دفعاع از ورزش این مرز و بوم آنها را در راه دست یابی به اهداف شوم شان یاری میکنیم. حال آنکه بدون تردید خواستن توانستن است و کافی است که از راه درست وارد شویم تا بتوانیم با حمایتهایی نظیر آنچه که در ماجرای شطرنج شاهد بودیم بتوانیم از حق مسلم ورزش این کشور دفاع کنیم. حقی که هرا ز چند گاهی به بهانههای واهی و متاسفانه بی کفایتیهای مسئولان و مدیران ورزش کشور به سادگی خورده میشود و مقصر آن پیش از آنکه دشمنان قسم خورده ایران باشند خود ما هستیم که برای نشاندن آنها به جای خود نه قدمی جدی برمی داریم و نه یاد میگیریم که چطور به واسطه خدماتی که به دیگران میدهیم حمایت آنها را نیز برای خود بخریم آنهم نه برای خواستههایی جز حق طبیعی ورزش ایران.
