سرویس بین الملل جوان آنلاین: کنگره آمریکا اخیراً در آستانه برآمدن «ژوزف بایدن» به ریاست جمهوری ایالات متحده، لایحه «گسترش و تشدید تحریمهای اقتصادی علیه ایران» را تصویب کرد.
سوال اصلی این است: آیا پس از ۴ دهه شکست و ناکامی مداوم مخالفان نظام جمهوری اسلامی، اتکای دوباره به این حربه سوخته چه معنایی میتواند داشته باشد؟ پاسخ جز آن است که غربگرایان داخلی و حامیان فتنه ۸۸ موجب میشوند ایده تشدید تحریمها بار دیگر اولویت آمریکاییان شود؟
نومحافظه کاران آمریکایی در نگاه بیمار خود هدفی جز براندازی جمهوری اسلامی ایران و تغییر نقشه غرب آسیا ندارند. توهم نومحافظه کاران و در رأس آنها قاتل دیوانه ای، چون ترامپ در این ۴ سال هزینههای کلانی را بر دستگاه سیاست خارجی ایالات متحده تحمیل کرد؛ به نحوی که مردم آمریکا به سرعت از این شخص مفلوک رویگردان شده و به پیر خرفی، چون بایدن پناه بردند!
تحریمهای فلج کننده، دیگر سوخته و پس از گذشت ۴۲ سال از حیات پربار جمهوری اسلامی هیچ گونه بخت و اقبالی برای ضربه زدن به ارکان نظام مقدس اسلامی ندارد. این حقیقتی است که در زمان ریاست جمهوری کارتر، ریگان، بوش پدر، کلینتون، بوش کوچک، اوباما و ترامپ بر همگان اثبات شد.
در این راستا ۲ نوع رویکرد متفاوت در سطح سیاستگذاران آمریکایی وجود دارد. برخی دموکراتهای ایالات متحده و تعدادی از جمهوری خواهان سنتی معتقدند با توجه به گذشت نزدیک نیم قرن از ناکامی کاخ سفید در قبال جمهوری اسلامی ایران سرمایه گذاری روی تحریم، تحریم و تحریم، دیگر بی فایده است، ولی در عین حال همچنان تشدید تحریمها را تصویب میکنند! میپرسید: چرا؟! چون یک بار مزه موفقیت تحریمها را با برجام چشیده اند. روزی که آقای روحانی با ارسال پیام ضعف مدعی شد خزانه خالی است در حالی که لبریز از منابع و طلا بود و مشاوران آقای «ظریف» به وی توصیه کردند پیام «ضعیف» بودنت را حین مذاکرات به غرب ارسال کن؛ بلکه به ما رحم کنند، تأثیر حتی نمادین تحریم بر مستکبران دنیا محرز شد و حالا حتی اگر بی فایده هم باشد، باز هم از آن استفاده میکنند. ترامپ که دارد گورش را گم میکند، اما او هم برای جانشینش زمینه توافقی بهتر با ایران را ایجاد میکند و بایدن هم که روحانی، ظریف و تیم غرب پرستان را خوب میشناسد!
از سوی دیگر برخی افراط گرایان نومحافظه کار آمریکایی متمایل به لابی صهیونیستی که حاضر به پذیرش حقیقت «ایران قدرتمند» نمیباشند، با تقویت گروههای مخالف ایران و منافقان تروریست و تحمیق موساد، دانشمند بزرگ هستهای و دفاعی مان را ناجوانمردانه ترور کرده و به شهادت رساندند، چون به این باور رسیده اند که دوستداران مذاکره که از این امر سیر نمیشوند، به احترام خون آشامی دیگر (بایدن) توصیه به صبر در گرفتن انتقام خون پاک این شهید مظلوم و غیور میکنند!
بسیاری از مقامات آمریکایی علی رغم نفرت دیرینهای که از ایران دارند در عرصه محاسباتی و علمی به این نتیجه رسیده اند که هر گونه برخورد تهدیدآمیز با قدرت اول غرب آسیا نتیجهای جز انزوای بیشتر آمریکا نخواهد داشت و بهتر است به جای رویارویی سراسری و جنگ افروزی، از ابزار ترور، مذاکره و تحمیل خواستههای شان ـ تا دولتی غربگرا در ایران بر سر کار است ـ استفاده کنند. متاسفانه این تصور در ۷ سال اخیر به اندیشه غالب در میان دشمنان ایران تبدیل شده است؛ تفکری که معتقد است به خاطر برجام، به خاطر دمکراتهای آمریکا و به خاطر علاقه مفرط به مذاکره برای مذاکره در میان برخی مسؤولان فعلی، ایران به رفتارهای وحشیانه، بی تعهدی و حتی ترور پاسخ نمیدهد و سکوت میکند؛ مسألهای که عدم تغییر آن عواقب و تبعات سختی برای کشور خواهد داشت.
