منتظر الزیدی خبرنگاری عراقی که به نشانه اعتراض سال گذشته به سوی جرج بوش رییس جمهوری سابق آمریکا کفش پرتاب کرده بود، روز سه شنبه دراولین نشست خبری خود پس از آزادی تصریح کرد: مرا به شدت شکنجه کردند.
وی با تکذیب اظهارات نوری المالکی نخست وزیر عراق در اولین روزهای بازداشت بعد از پرتاب کفش به سمت بوش، افزود: آقای نوری المالکی در آن روز گفت که تا از حال منتظر الزیدی در زندان با خبر نشدم خوابم نبرد، در حالی که در آن لحظه من سخت زیر انواع شکنجه قرار داشتم.
وی ادامه داد که شکنجه گران با باتومهای برقی و آهنی مرا به شدت میزدند و در دمای سرد هوا سر مرا زیر آب میکردند به نحوی که آه و ناله من به هوا بلند بود.
الزیدی مدعی شد که تعدادی از مسوولان بلند پایه و فرماندهان عراقی به طور مستقیم در شکنجه او دست داشتهاند و تهدید کرد که در فرصت مناسب اسامی آنها را فاش میکند.
وی بار دیگر از اقدام خود در دسامبر گذشته در پرتاب کفش علیه بوش دفاع کرد و گفت: من قهرمان نیستم بلکه فردی صاحب موضع و رای و نظر هستم و می خواستم با این اقدام موضع خود را در قبال اشغال کشورم اعلام کنم.
خبرنگار البغدادیه با طاعون خواندن اشغالگران ادامه داد: طاعون اشغال در کشورم، باعث شده که بسیاری از حرمتهای شکسته شود، به عبادتگاهها اهانت شود، میلیونها نفر شهید، پنج میلیون یتیم، یک میلیون زن بیوه برجای بگذارد و باعث تفرقه بین پیروان اقلیت و مذاهب عراق شده و خانهها را ویران و میلیونها نفر را آواره کرده است.
وی از حرف و حدیثهایی که در خصوص اقدام او در پرتاب کفش علیه رییس جمهوری آمریکا در رسانهها مطرح شد و عدهای آن را منافات با حرفه خبرنگاری دانستند، گفت: اگر من به واسطه این کارم، رسانهها و خبرنگاران را در تنگنا قرار دادم عذرخواهی میکنم، اما من وقتی این اقدام را کردم در آن لحظه فقط به ظلمی که بر ملتم رفته بود میاندیشیدم.
وی اضافه کرد: آیا آمریکا خودش احترام حرفه خبرنگاری را رعایت کرده که چنین نقدی بر من روا میدارد؟ آیا این سازمان اطلاعات آمریکا نبود که تحت پوشش خبرنگار میخواست فیدل کاسترو رهبر کوبا را ترور کند و در همین عراق ، بسیاری از حقایق را کتمان کرده است؟
الزیدی در خصوص کفشهایی که به سوی رییس جمهور سابق آمریکا پرتاب کرد گفت:
من با این کفشها وارد بسیاری از خانههایی شدم که اشغالگران ویران کردند و این کفشها با خون هزاران شهید عراقی آغشته شده بودند که آمریکا عامل شهادت آنها بوده است.
خبرنگار البغدادیه خواستار آزادی زندانیان بیگناه عراقی شد و گفت: وقتی از زندان آزاد شدم دیگر زندانیان از من خواستند که موضوع آزادی آنها را نیز مطرح کنم و اکنون من آن را مطرح کردم و از این پس این سیاسیون هستند که باید کاری کنند.
وی ادامه داد که هزاران شهروند عراقی در زندانها هستند که مدتهاست بدون هیچ محاکمهای در زندان به سر میبرند.
الزیدی در خصوص شغل آینده خود تصریح کرد که من هیچ وقت سیاسی نبوده و به هیچ طرفی گرایش سیاسی نداشته و همواره مستقل بوده ام و از این پس به شغل خود در امور انسانی و حمایت از ایتام و بیوه زنان ادامه میدهم.
وی بعد از پایان سخنانش بدون اینکه به سئوالات خبرنگاران پاسخ دهد، تریبون را ترک کرد.
