در مقدمه برنامه پیشنهادی سوسن کشاورز آمده است: انجام هرگونه برنامهریزی در وزارت آموزش و پرورش مستلزم عنایت ویژه به محورهای شامل تکیه بر مفاد آموزههای بنیادی و اصیل اسلامی، تکیه بر رهنمودهای امام امت (ره) و منویات مقام معظم رهبری در دیدگاههای ریاست محترم جمهوری، بررسی و تحقیق دقیق از وضعیت موجود نظام آموزش و پرورش چالشها و مسائل آن، توجه همه جانبه به تحولات ملی و جهانی و مورد نظر قرار دادن خط مشیهای اساسی مطرح شده در اسناد بالادستی کشور مرتبط با نظام آموزش و پرورش است.
آموزش و پرورش در شرایط کنونی با برخی معضلات و مشکلات روبروست که به برخی از آن اشاره میشود:
ـ ضعف در سیاستگذاری و برنامهریزی مبتنی بر معیارهای فلسفه تربیت متناسب با جامعه اسلامی ایران به عنوان چارچوب نظری راهنمای هدایت و ساماندهی انواع تربیت در راستای ایجاد هماهنگی و انسجام بین انواع فعالیتها و برنامههای گوناگون تربیتی و برقراری رابطه شایسته میان آنها با فرهنگ و نظام فکری و ارزشی مقتضیات بومی در جامعه اسلامی ایران با توجه به تأکیدات مقام معظم رهبری .
ـ حضور کمرنگ نظام ارزشی جامعه اسلامی در بسیاری از برنامهها و دچار شدن به تقلید و یا التقاط و عدم بهرهگیری از ظرفیتهای مفاهیم ارزشی موجود در آموزههای دینی در محتوای برنامههای درسی و روشهای یاددهی و یادگیری
ـ ابهام در جایگاه مناسب نهاد آموزش و پرورش در جامعه
ـ بیسوادی در فرآیند سیاستگذاری، برنامهریزی و اجرا و سلیقهای عمل کردن
ـ تفکیک بین فعالیتهای آموزشی و پرورشی
ـ عدم هماهنگی لازم بین نهاد آموزش و پرورش با سایر عوامل دخیل در جریان گسترده تربیت (آموزش عالی خانواده، رسانه، مسجد و غیره)
ـ عدم حاکمیت رویکرد یکپارچهنگر و هماهنگ در سیاستگذاریها و برنامهریزیها
ـ عدم توجه لازم به تقویت مصونیت بخشی و خودکنترلی در دانشآموزان با توجه به تحولات رخ داده در عرصه جهانی
ـ مشارکت ضعیف عوامل درونی مدرسه در تصمیمگیریها و تصمیمسازیها در سطوح بالا
ـ عدم توجه به مصالح تربیتی در برنامهریزیها و سیاستگذاریها
ـ عدم سیاستگذاری مطلوب در راستای تقویت اندیشهورزی، عقلانیت، خلاقیت و حاکمیت نگرش حافظه محور در فرایند یاددهی و یادگیری
ـ تمرکزگرایی افراطی و بیتوجهی به مقتضیات بومی و محلی و عدم توجه به بسط عدالت تربیتی
ـ آرمانگرایی غیره واقعبینانه در سیاستها و برنامهها
ـ وجود نگاه مصرفی به آموزش و پرورش و عدم نگاه سرمایهای به ویژه در مسئولان و تصمیمگیران
ـ عدم سرمایهگذاری لازم در راستای دستیابی دانشآموزان به شایستگیها و توانمندیهای لازم جهت تکمیل و تعالی هویت انسانی اسلامی و ملی خویش
ـ عدم بهرهمندی مناسب و تجربیات دانش ایدههای متفکران، صاحبنظران و کارشناسان زبده
لذا با ملاحظه موارد فوقالذکر برنامه اینجانب در آموزش و پرورش در قالب راهبردها و راهکارها در راستای حل مسائل و دستیابی به وضعیت مطلوب به شرح ذیل عنوان میشود.
راهبرد اول: تحقق تحول بنیادین در مولفههای اصلی نظام آموزش و پرورش با نظر به محتوای اسناد تحولی تدوین شده
راهبرد دوم: تأکید بر توسعه کیفی تعلیم و تربیت
راهبرد سوم: توسعه و تقویت مشارکت مردمی و بهرهگیری از ظرفیتهای بخش غیردولتی در فعالیتهای آموزش و پرورش
راهبرد چهارم: اصلاح نظام جذب، نگهداشت و توسعه منابع انسانی
راهبرد پنجم: توسعه عدالت تربیتی (آموزش و پرورش)
راهبرد ششم: توجه به خانواده به عنوان رکن تربیت
راهبرد هفتم: اصلاح و بهسازی قوانین و مقررات و ضوابط فرآیند انجام امور با تأکید بر مدیریت نیمه متمرکز و اصلاح الگوی مصرف
راهبرد هشتم: تأکید بر تربیت دانشآموزان با برجستگیهای اخلاقی، علمی، دینی، اجتماعی و دارای سلامت جسمانی و روانی براساس آموزههای دینی در اجرای بیانات مقام معظم رهبری
راهبرد نهم: ایجاد نظام فراگیر اطلاعرسانی و دریافت و پاسخگویی و پیگیری مطالبات فرهنگیان پیشنهادی مردمی و رهنمودهای مسئولان
راهبرد دهم: تعامل فعال با بخشهای اثرگذار در امر تعلیم و تربیت شامل نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و کمیسیونهای مربوطه و حوزههای علمیه
