احمد توکلی در نامه سرگشادهای خطاب به مهدی کروبی نوشت: شما در این صحنه در حال فرورفتن به چاه ویلی هستید که فقط لطف الهی و بازگشت به مبانی رفتاری گذشتهتان میتواند شما را از آن نجات بخشد.
متن این نامه خطاب به مهدی کروبی به شرح ذیل است:
طی دو ماه واندی که از انتخابات میگذرد جنابعالی بیانیهها و موضعگیریهای متعددی داشتهاید که لحن وادبیات آن با سوابق شما ناسازگار است و بیشترین نفع آن را تاکنون دشمنان امام (ره) و دشمنان ملت ایران بردهاند. مطالبی که بعضاً بیمحابا مطرح میکنید و چنانکه گفتهاید قصد ادامه دادن دارید، مرا بر آن داشت که به عنوان برادری که چندان بیانصافش نمیدانید مواردی را تذکر دهم که «ان الذکری تنفع المومنین»
از فردای روز رأیگیری، به جای آنکه از حق قانونی خویش در اعتراض به نتایج، استفاده کنید و از مجاری قانونی و به روش قانونی، پیگیر باشید، بخشی از مردم را به خیابانها کشاندید و شد آنچه نباید میشد و چه جانها و مالها و آبروها که آسیب ندید. حالا مدتها تلاش مدبرانه از جمله تعقیب و مجازات آسیبزنندگان (از هر دو طرف و در هر مقام و لباسی) باید صورت گیرد تا شاید بخشی از آب رفته به جوی بازگردد.
تاسفبارتر آنکه در مقابله با اقدامات ناصواب که شاید برخی از آنها را باید جنایت نامید، راه نادرستی برگزیدهاید (اینجانب نیز به عنوان یک مسلمان انقلابی و نماینده مردم در مجلس در حد ضرورت از طریق رسانهها به این قبیل اقدامات غیر قابل تحمل اعتراض کردم و چندین برابر آن را به شفافترین وجه، از طریق مراجع مسؤول و بدون کار تبلیغاتی دنبال کردهام) شما در این صحنه در حال فرو رفتن به چاه ویلی هستید که فقط لطف الهی و بازگشت به مبانی رفتاری گذشتهتان میتواند شما را از آن نجات بخشد. در سخنان و نوشتههای خود تعابیر تند و گزندهای به کار میبرید که هر کدام تیری است که از چله کمان شما به سوی آبروی نظام ـ برخاسته از زحمات امام(ره) و متکی به رأی مردم ـ رها میشود.
لحظاتی با خدا و وجدان خود خلوت بفرمایید تا ببینید آب به آسیاب چه کسانی میریزید. من نه میخواهم و نه شاید بتوانم بر سر اینکه گفتهاید به قصد قربت و برای دفاع از نظام و امام(ره) چنین میکنید با شما محاجَه کنم. اما نتیجه رفتار و موضعگیریهای شما در این ایام، بهترین سلاح را برای حمله به جمهوری اسلامی به دست دشمنان داده است.
وااسفا از اینکه مهدی کروبی انقلابی و منشأ خدمات ارزنده، به سمتی برود که سرکرده گروهک منافقین که دستش تا مرفق به خون هزاران مرد و زن وکودک این کشور آلوده است به تجلیل از او بپردازد و حرفهای این پیر انقلابی را به عنوان بهترین سند اباطیل خویش ارائه کند و البته گفتن این حرفها را به زعم پلید خویش، کفاره گناهان دیروز کروبی بشمارد! باید خون گریه کرد و از غصه جان داد.
آقای کروبی!
فکر نمیکنید شما با ادعای خط امام(ره) بر امام(ره)، ظلم روا داشتهاید؟ آیا امام(ره) نفرمود: «پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکت آسیب نرسد». بنده و شما در قبال مردم و رهبری مسؤولیم و یک وجه این مسؤولیت نیز اعتراض مؤثر به کژتابیهای درون حکومت است ولی اعلان ختم جمهوریت وظیفه دیگری است. با این تصور که نظام در حال نابودی است، نمیتوانیم به روشهای نظام برکن، جمهوری اسلامی را از انحراف به راه صحیح برگردانیم.
جنابعالی در قضایای آقای منتظری به حق در صف اول موضعگیری علیه سیاهنماییهای صورت گرفته علیه نظام اسلامی، پشت سر امام(ره) قرار داشتید. اکنون چه شده است که به همان بلیه گرفتار آمده اید؟ و ناخواسته هیزم به تنور دشمنان زخم خورده امام و امت میافکنید؟ به راستی حدس میزنید که اگر امام امروز در قید حیات بود، با شما چگونه برخورد میکرد؟
جناب آقای کروبی!
میدانید که در این نقد خیرخواهانه در صدد تنزیه تندرویهای ناصواب مقابل یا نادیده گرفتن جرائم واقع شده نیستم، ولی عرض میکنم نقش خویش را در این حوادث با چشم خیرخواهانه بیطرف هم ببینید. اینجانب و بسیاری از دلسوزان اسلام، مردم، انقلاب و ایران، امیدواریم شما در رویکرد امروزتان که بر خلاف مبانی و رویکرد دیروزتان است، تجدید نظر بفرمایید بدون آنکه در استیفای حقوق مردم لحظهای سستی به خرج دهید، مشروط بر آنکه روشی برگزینید که اولاً به استیفای حق کمک کند و ثانیاً دشمنان همین مردم، فرصت بهرهگیری نیابند و نقشههایشان در شکست وحدت ملی نقش برآب شود، نه آنکه خدای ناخواسته به مثل «یکی بر سر شاخه بن میبرید» مصداق یابد.
