یک سرایدار پیر و سالخورده مدرسه میگفت: امروز اگر کسی شما را سوار کرد تا به ۱۰ قدم بالاتر یا پایینتر برساند قلباً از او سپاسگزار باشید، چون روزگار غریبی است. همه ایثارها در گذشتهای نهچندان دور و زمان بمباران شهرها توسط اتحاد هفتاد و دو ملت را از یاد نبریم که چگونه در شهرها هر آنچه داشتیم در طبق اخلاص میگذاشتیم در حالیکه فرزندانمان در جبههها نبرد میکردند و شجاعانه به شهادت میرسیدند. ما همان ملتیم یا فرزندان و نوادگان آنها و امروز همچنان در کنار هم زندگی میکنیم که به ایثار و ازخودگذشتگی یکدیگر نیازمندیم. برای نیل به مدینه فاضله و بهشت برین دنیوی و اخروی پیشنیازها فراوان است و آزمونها روز به روز سختتر میشود. در انقلاب اسلامی سال ۵۷ با پشتوانه قیام خرداد ۴۲ روسفید شدیم و مجدانه از دستاوردهای آن حمایت کردیم، دفاع مقدس را طی هشت سال با شجاعت و رشادت همراه با ازخودگذشتگی و ایثار سپری نمودیم، تحریمهای ظالمانه را در ۴۰ سال گذشته صبورانه تحمل کردیم، اما همچنان سربلند در مقابل استکبار ایستادیم تا این راه ادامه یابد و دنیا از ما درس مردانگی و استقامت بیاموزد. مظلومان جهان بدانند که میتوانند از ملتی آزاده در این گوشه کره خاکی عبرتها گرفته و بدون ترس و واهمه در مقابل خودکامگیها بایستند و دیدیم که فلسطین همچنان پابرجا ماند و صهیونیست جهانی را بیش از ۷۰ سال معطل گذاشت تا اجازه ندهد گردنکشان تازهای به تأسی از او در گوشه و کنار عرضاندام کنند. همه این هزینهها بهمنظور حفظ حرمت انسانیت در پناه اسلام است که برای ابنای بشر ارزش و احترام فراوان قائل شده و میطلبد تا خود نیز یکدیگر را محترم شمارند و خصلتهای ذاتی را ارج نهند. اگرچه کشور ما انگشتر هنر و فرهنگ و اصفهان نگینی است از ظرافت بر آن که در جهان میدرخشد تا با ارائه صنایعدستی خود چشمها را به اینسو خیره کند، اما هنوز هم ارزش این ثروت گرانبها بر مسئولان و متولیان میراث فرهنگی متبادر نشده تا با سرمایههای فسیلی قیاس نمایند! اگرچه صنایعدستی این شهر علاوه بر جنبه مادی، ارزش فرهنگی هم دارد و میتواند از این طریق هویت اصیل این ملت را به دنیا انتقال دهد. صاحبان و مبتکران این صنعت که اکثراً از قشر متوسط جامعه هستند از مکتب هنر و صنعت، قناعت را نیز آموختهاند و تمنایی جهت حمایت با طعم همدردی از مسئولان و مدیران ندارند. صبر آنها در این زمینه همچون ایوب پیامبر (ع) است و همواره اینچنین زمزمه میکنند: «صبوری پیشه کن ایوبواران/ مثال لالهها در زیر باران». جامعه هنرهای بیبدیل شهر اصفهان که از نظر تنوع و تعداد مقام نخست صنایعدستی را در جهان دارد بهرغم رکود و کسادی بازار و نبودن توریستهای خارجی در سطح بازار، اما همچنان مصرانه به کار خود ادامه داده و در جستوجوی راهکارهای تازهای برای صادرات این اقلام هستند که اخیراً به پروسه عرضه هنر با هویت واقعی رسیده است. از اینسو با برگزاری نمایشگاه بستهبندی صنایعدستی و ساخت جعبههایی استاندارد و درخور صنایع ظریفه این نوید را برای اهل هنر به ارمغان آوردهاند که با اجرای این طرح دیگر کشورهای فرصتطلب نمیتوانند هویت ایران را به نام خودشان به جهان عرضه کنند. آنها آگاهند که تنها بزرگان علم و هنر این سرزمین در تیررس مصادره توسط کشورهای همسایه نیستند بلکه پس از آن نوبت صنایعدستی است که همچون نقشههای فرش به سرقت برود تا در کارگاههای زیرزمینی بافته و به نام فرش ایرانی به جهان عرضه شود؛ بنابراین طرح ابداعی جامعه صنایعدستی اصفهان گامی بلند بهسوی حذف سرقتهای هنری است که نیازمند حمایت و پشتیبانی بیچون و چرای سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و صنایعدستی است تا وزارت «صمت» را منهای اندکی از عوامل نفوذی با خود همسو سازد!
*روزنامهنگار پیشکسوت
