روبن خيمنز
تنها پنج هفته از بازيهاي لاليگا گذشته است، اما تا همينجا رئالمادريد هفت امتياز از بارسلونا، رقيب ديرينه و صدرنشين جدول ردهبندي عقب افتاده است. همين يک ماه پيش بود که همه فکر ميکردند با تابستان نقل و انتقالاتي که بارسلونا گذرانده، رئالمادريد اين فصل هم به راحتي قهرمان شود و بارسا نميتواند براي اين تيم قدرتمند مزاحمت ايجاد كند. پس چه مشکلي پيش آمده؟ با شکست بارسا با نتيجه مجموع 5 بر يک در سوپرکاپ اسپانيا، شايد بتوان گفت رئال کمي مغرور شده است. بعضي از بازيکنان آنطور که از آنها انتظار ميرود، خوب عمل نميکنند و جالب اينجاست که تنها يک ماه از آن زمان گذشته است. همانطور که ايسکو هم بعد از بازي گفت، اگر رئال موفق نشود به گلي زودهنگام دست پيدا کند، استرس و عصبانيت کمکم بر آنها غلبه ميکند. شايد دليلش ناکاميهاي اخير شاگردان زيدان مقابل چشمان هواداران خودي است، شايد هم به خاطر انگيزه مضاعفي است که بازيکنان حريف در ديدار مقابل رئال پيدا ميکنند. به هر حال رئال در ورزشگاه خانگي ناکام است. هر نشانهاي از عصبي بودن روي سکوها به تيم هم انتقال منتقل ميشود.
شکي در اين نيست که زيدان اين توانايي را داشته که توانسته در مدت يک سال و نيم حضور در رئالمادريد هفت عنوان و جام کسب کند، اما در اين هم شکي نيست که برخي از تصميماتي که او گرفته، باعث شده تيمش تاوان بدهد تا حالا هفت امتياز با بارسلونا فاصله داشته باشد. براي مثال در بازي مقابل بتيس او ايسکو را بيرون آورد تا آسنسيو را وارد زمين کند، درست زماني اين کار را کرد که بازيکن 22ساله تازه ريتم درست بازي را پيدا کرده بود. همچنين تصميم بدتر او اين بود که در 20 دقيقه پاياني بازي، او لوکاکو را بيرون آورد. در ديدار مقابل لوانته هم زيدان مانند هميشه از سيستم چرخشي استفاده کرد، اما از سيستمي استفاده کرد که اصلاً منطقي به نظر نميرسيد. تنها پنج بازي از بازيهاي فصل گذشته و رئالمادريد تا اينجا پنج گل خورده است. بعد از برد در اولين بازي فصل مقابل دپورتيوو لاکرونيا اين تيم نتوانسته هيچ کلينشيتي داشته باشد و اين يکي از مشکلات مهم رئال است.
