دو روز بعد از مكالمه تلفني نافرجام بين امير قطر و محمد بن سلمان، وليعهد عربستان لفاظيها بين طرفين با شدت بيشتري جريان پيدا كرده است. سرگئي لاوروف وزير خارجه روسيه كه به عربستان سفر كرده، بار ديگر بر ضرورت حل و فصل منازعه قطر از طريق مذاكرات تأكيد كرده ولي عادل الجبير وزير خارجه عربستان ضمن ناديده گرفتن درخواست طرف روس گفته تا زماني كه قطر خواستههاي ما را برآورده كند، به مواضع خود ادامه خواهيم داد.
الجبير كه بيش از هر موقع ديگري مواضع او تهاجمي به نظر ميرسيد، پاسخ سؤال خبرنگاران درباره تماس دونالد ترامپ رئيسجمهور امريكا در خصوص منازعه قطر را نداد و تأكيد كرد: «بحران با قطر به بيش از 20 سال قبل برميگردد و نتيجه سياستهاي خصمانه اين كشور است.»
وي گفت كه حل بحران قطر نيازمند عدمحمايت اين كشور از تروريستها و عدمدخالت در امور كشورهاي ديگر است. همزمان «انور قرقاش» وزير مشاور در امور خارجه امارات در صفحه توئيتر خود، قطر را به تلاش براي ايجاد تفرقه و اختلاف بين عربستان و امارات متهم كرد. وي افزود: «كساني كه رسانههاي قطر را دنبال ميكنند ازسرگيري سادهلوحانه تلاش عليه جبهه سعودي- اماراتي را مشاهده ميكنند، اين طرح مايه تأسف است زيرا هرگز موفق نميشود به دليل آنكه اصل مشكل را ناديده گرفته است.» قرقاش همچنين نوشت: قطر بايد بداند كه اين بحران ساختگي نيست بلكه نتيجه حمايتهايش از افراطيگري و توطئه عليه ثبات همسايگان و يك بحران سياسي حقيقي است و درمان آن نيز رسانهاي نيست. بحران بين قطر و عربستان كه از سه ماه قبل با اظهارات منتسب به امير قطر در خبرگزاري قطر شروع شد، روز پنجشنبه بعد از تماس تلفني نافرجام تميم بن حمد بن خليفه آل ثاني، امير قطر با محمد بن سلمان، وليعهد عربستان كه هدف آن كاهش تنش بين دو كشور بود، يك بار ديگر تشديد شد.
وزارت خارجه عربستان، خبرگزاري قطر را به تحريف حقايق متهم كرد و گفت تا زماني كه دوحه با انتشار يك بيانيه رسمي مواضع خودش را روشن نكند، تمامي گفتوگوها و تماسها با اين كشور را تعليق ميكند. حالا با بالاگرفتن لفاظيها بين طرفين برخي تحليلگران احتمال كليد خوردن سناريوي نظامي بين طرفين را نيز منتفي نميدانند. عبدالباري عطوان، تحليلنويس عرب در مقالهاي با اين مقدمه در روزنامه مستقل رأياليوم نوشت: طرف عربستاني ميخواهد كشور قطر را در قالب طرفي نشان دهد كه كوتاه آمده است و به مطرح ساختن درخواست آشتي مبادرت ورزيده و خواستههاي سيزده گانه را پذيرفته است، اين در حالي است كه طرف قطري در مقابل ميخواهد تأكيد كند به هيچ امتيازدهياي كه به حاكميت آن لطمه وارد كند، مبادرت نورزيده و صرفاً درخواستي از سوي رئيسجمهور امريكا را اجابت كرده است. عطوان ميگويد: «بحران ميان كشورهاي عرب حوزه خليجفارس به خانه اول بازگشته و ميزان اعتماد ميان طرفهاي آن به كمترين سطح كاهش يافته و فرصتهاي سازشهاي سياسي در آيندهاي نزديك از بين رفته است، مگر اينكه قطر پرچم سفيد را به نشانه تسليم شدن بالا ببرد و امير اين كشور به رياض رفته و خواهان بخشودگي شود و ما معتقد نيستيم وي اين كار را دست كم در روزهاي آتي انجام دهد.»
او مينويسد: «در سايه بسته بودن چشمانداز ديپلماتيك و وخيم شدن اختلافات، راهحل نظامي براي بحران ميان كشورهاي عرب حوزه خيلجفارس تبديل به نزديكترين راهحل شده است و زماني كه امير كويت در كنفرانس خبري در واشنگتن تأكيد كرد كه ميانجيگري وي مانع از مداخله نظامي شد، مبالغه نكرد و ما بر اين باوريم كه «كويت اين راهحل نظامي را به تعويق انداخت.»
