تأخير در قصاص چشم به خاطر ابتلا به بيماري

پرونده پسري كه به كوري يك چشم محكوم شده به علت ابتلا به يك بيماري پوستي در دادگاه كيفري يك استان تهران بررسي مي‌شود.

به گزارش خبرنگار ما، تابستان سال 94، مأموران پليس اسلامشهر از درگيري چند پسر جوان باخبر و راهي محل شدند. شواهد نشان داد كامران، يكي از پسران در جريان درگيري از ناحيه چشم دچار آسيب شده است و به بيمارستان منتقل شده است. در حاليكه تحقيقات در اين زمينه ادامه داشت، از بيمارستان خبر رسيد كه چشم راست پسر جوان به علت شدت جراحت تخليه شده است. كامران 28 ساله در طرح شكايت خود گفت: «شب قبل از حادثه خانه بودم كه دو نفر از دوستانم به نام داوود و محمد دنبالم آمدند و خواستند به سر كوچه بروم. لباسم را پوشيدم و رفتم، اما وقتي متوجه شدم آنها به خاطر دختر جواني درگير شده‌اند، برگشتم و گفتم اين موضوع ربطي به من ندارد. از اين حرفم داوود ناراحت شد و كينه كرد.‌» شاكي در ادامه گفت: «فرداي آن شب، آنها سوار موتور بودند و من داشتم با خودرو از خيابان رد مي‌شدم كه ناگهان سدراهم شدند و خواستند پياده شوم. اعتنايي نكردم و داشتم راهم را ادامه مي‌دادم كه داوود ناسزا گفت. از ماشين پياده شدم و با هم درگير شديم. با ميانجيگري رهگذران آرام شديم و من سوار خودرو‌ام شدم و مي‌خواستم حركت كنم كه داوود به شيشه ماشينم زد. شيشه را پايين كشيدم تا جواب بدهم كه يك‌باره با پهناي دسته چاقو به صورتم زد. با آن ضربه خون صورتم را گرفت. داوود با ديدن اين صحنه بلافاصله همراه محمد با موتور گريخت و من با كمك اهالي محل به بيمارستان منتقل شدم، اما به خاطر شدت ضربات چشم راستم تخليه شد.»
به اين ترتيب داوود 25 ساله شناسايي و بازداشت شد. او با اقرار به جرمش گفت: «مدتي قبل با دختري به نام غزاله آشنا شدم و قصد ازدواج داشتيم. مدتي از دوستي ما گذشت تا اينكه او را با پسر جوان ديگري ديدم. موضوع را به محمد گفتم و از او خواستم تا سراغ آن پسر جوان برويم.‌» متهم در ادامه گفت: «شب قبل از حادثه پسر جوان را سر كوچه كامران ديديم. محمد گفت شايد كامران او را بشناسد. به همين خاطر سراغ كامران رفتيم، اما او وقتي سر كوچه رسيد و ماجرا را فهميد گفت دخالت نمي‌كند. كينه حرفش در دلم ماند تا اينكه روز حادثه وقتي او را در خيابان ديدم جلوي ماشينش پيچيدم و با هم درگير شديم. كه در آن درگيري اين حادثه اتفاق افتاد.»
متهم بعد از اقرار به جرمش روانه زندان شد و پرونده جهت رسيدگي به شعبه دوم دادگاه كيفري يك استان تهران فرستاده‌شد. در اولين جلسه رسيدگي به پرونده شاكي بار ديگر شكايت خود را مطرح كرد و درخواست قصاص كرد. سپس متهم در جايگاه حاضر شد و با قبول جرمش از خود دفاع كرد. در آخر هيئت قضايي بنا به درخواست شاكي متهم را به قصاص چشم، به اتهام ضرب و شتم به پرداخت ديه و به اتهام شركت در نزاع دسته جمعي به سه سال حبس محكوم كرد. اين حكم به ديوان عالي كشور فرستاده شد و در مراحل تأييد حكم بود كه خبر رسيد متهم در زندان به بيماري پوستي دچار شده است و طبق تشخيص پزشك نيازمند درمان است و مي‌بايستي از محيط آلوده دور باشد. بنابراين پرونده بار ديگر بنا به ماده 502 آيين دادرسي كيفري به شعبه رسيدگي كننده ارجاع شد.
   ماده 502 آيين دادرسي كيفري:
«هر گاه محكوم‌عليه به بيماري جسمي يا رواني مبتلا باشد و اجراي مجازات موجب تشديد بيماري يا تأخير در بهبودي وي شود، قاضي اجراي احكام كيفري با كسب نظر پزشكي قانوني تا زمان بهبودي، اجراي مجازات را به تعويق مي‌اندازد. چنانچه در جرائم تعزيزي اميدي به بهبودي بيمار نباشد، قاضي اجراي احكام كيفري، پس از احراز بيماري محكوم عليه و مانع بودن آن براي اعمال مجازات، با ذكر دليل، پرونده را براي تبديل به مجازات مناسب ديگر با در نظر گرفتن نوع بيماري و مجازات به مرجع صادر كننده رأي قطعي ارسال مي‌كند.»
تبصره – هرگاه حين اجراي مجازات، بيماري حادث شود و تعويق اجراي مجازات فوريت داشته باشد، قاضي اجراي احكام كيفري، ضمن صدور دستور توقف اجراي آن، طبق مقررات اين ماده اقدام مي‌كند.