شيوا نوروزي
بيتوجهي به مليپوشان کاراته تمامي ندارد. با وجود اينکه فدراسيون کاراته همواره وعده حمايت از مليپوشان اين رشته را داده، اما چهرههاي شناخته شده کاراته همچنان مجبورند از جيب خود براي اعزام به مسابقات کاراته وان هزينه کنند! موضوعي که تاکنون اعتراضهاي زيادي را به همراه داشته، اما تغييري در رسيدگي به اين رشته المپيکي ايجاد نشده است.
المپيکي فکر نميشود
کاراته يکي از رشتههاي رزمي پرمخاطب دنيا به حساب ميآيد، رشتهاي که مدالهاي زيادي نيز در آن توزيع ميشود و به تازگي هم به بازيهاي المپيک راه يافته است. اهالي کاراته سالهاست که منتظر چنين روزي بودند و تلاش ميکردند تا بلکه کميته بينالمللي المپيک اجازه حضور کاراته در بزرگترين رويداد ورزش دنيا را صادر کند. خوشبختانه پس از مدتها انتظار کاراته براي نخستين بار در المپيک 2020 حضور خواهد داشت و اين فرصتي است براي کشورهايي که در اين رشته حرفهاي زيادي براي گفتن دارند. جامعه کاراته کشورمان نيز پس از اين اتفاق به آينده اميدوار شد و چهرههاي شناخته شدهمان نيز با هزار و يک اميد از مسئولان تقاضاي توجه بيشتري کردند، اما گذشت زمان ثابت کرد که نه تنها نگاهها به کاراته المپيکي نشده، بلکه خبري از توجه بيشتر هم نيست. ششمين مرحله رقابتهاي ليگ جهاني کاراته جمعه در لايپزيک آلمان آغاز ميشود و بيش از هزار کاراتهکار از سراسر دنيا قدرت خود را محک ميزنند. در اين بين نام 13 کاراتهکار ايراني به چشم ميخورد و اين در حالي است که تمامي شرکتکنندگان کشورمان با هزينه شخصي در کاراته وان آلمان حضور پيدا کردهاند!
مشکل کجاست؟
کاراته ايران سالهاست که با مشکل بيپولي و عدم رسيدگي به اوضاع معيشتي ورزشکاران مواجه است. رشتهاي مدالآور و موفق که در چند سال گذشته افتخارات زيادي کسب کرده و در قهرماني آسيا، بازيهاي آسيايي و قهرماني جهان بهترين عناوين را براي کشورمان به ارمغان آورده، اما بهترينهاي اين رشته بايد براي حضور در رقابتهاي مهم و بقا در رنکينگ جهاني از جيب هزينه کنند. اين مشکل امروز و ديروز کاراته نيست و به نظر ميرسد فدراسيون نيز راهحلي براي برطرف کردن اين چالش ندارد. علاوه بر مشکلات مالي فدراسيون کاراته، اسپانسرها نيز تمايلي به حمايت از اين رشته ندارند. به همين خاطر است که حتي مليپوشان شناخته شده نيز از داشتن حامي مالي محروم هستند. ضمن اينکه درآمدهاي ناچيز ليگ برتر و حضور در رقابتهاي باشگاهي هم دردي از دردهاي کاراتهکاران دوا نميکند. اخيراً امير مهديزاده، مليپوش کاراته کشورمان پيش از سفر به آلمان پيشنهادي ارائه داد مبني بر اينکه هزينه اعزام ورزشکاراني که در بين 10 کاراتهکار برتر دنيا قرار دارند از سوي فدراسيون پرداخت شود. لازم به ذکر است که فدراسيون کاراته روز گذشته اعلام کرد که تيمهاي اميد و بزرگسالان به کاراته وان استانبول (مهرماه) اعزام ميشوند.
وعدههايي که عملي نميشوند
تمامي مليپوشان کاراته از شرايط حاکم بر اين رشته و بيتوجهيها گلايه دارند. در حالي که هنوز پاداشهاي وعده داده شده به مليپوشان از سالهاي گذشته تاکنون پرداخت نشده، آنها مجبورند براي بقا در رنکينگ جهاني قيد تغذيه حرفهاي، ماشين و زندگيشان را بزنند تا هزينه اعزامهايشان را تأمين کنند. سجاد گنجزاده از جمله مليپوشان موفق کاراته است که توانايي پرداخت مخارج اعزام به ليگ جهاني را ندارد. گنجزاده در گفتوگو با ورزش سه از بيتوجهيها گلايه کرده است: «سه مسابقه کاراته وان تا پايان سال ۲۰۱۷ وجود دارد، اما بعيد است در آنها شرکت کنم. شايد فقط به مسابقات ژاپن برسم که آن هم هزينه سفرش خيلي بالاست و نميتوانم از عهدهاش بربيايم. ما فقط از طريق ليگ درآمد داريم و آن کفاف هزينهها را نميدهد. هر کدام از مليپوشان براي هر سفري دغدغه دارند. يک نفر از هيئت استاني پول ميگيرد، يک نفر از اسپانسر کمک ميگيرد، بايد دست به هر کاري بزنيم تا به مسابقه برويم. به جاي اينکه تمرکزمان روي آناليز حريفان باشد، براي جور کردن پول سفر دغدغه داريم. کاراته المپيکي شده و اين توانايي را دارد که در المپيک مدال بگيرد. هزينههاي اين اعزامها سرسامآور است. از سال ۲۰۱۲ به ما وعده پاداش دادهاند، اما هيچکدام عملي نشده است. بهترين مدالها را گرفتيم اما باز هم خبري نشد. ماهانه يک ميليون تومان حقوق ميدادند که آن هم عقب ميافتد.»
