حرمهاي مقدس در ايران همواره از برنامههاي تبليغي انتخابات جدا بودهاند و همه در توافقي نانوشته، شأن اين مكانها را بالاتر از قعاليتهاي جناحي و انتخاباتي ميدانستند. هميشه همين طور بود تا همين دوشنبهاي كه گذشت.
روز دوشنبه همزمان با روز كارگر، حرم مطهر امام خميني (ره) تبديل به محل برگزاري همايش انتخاباتي يك كانديدا شد. در اين مراسم نه تنها حرم بنيانگذار انقلاب اسلامي در خدمت حسن روحاني به عنوان يك كانديداي انتخابات قرار داده شد، بلكه حسن خميني، در مقام توليت حرم نيز در كنار او حضور يافت.
در عين حال وقتي اعتراض كارگران در هنگام سخنراني حسن روحاني تبديل به شعار و موجب قطع سخنراني او شد، روحاني در پشت تريبون گفت حرم جاي شعار نيست. اگر حرم جاي برگزاري همايش انتخاباتي و مصادره به سود يك جريان خاص است، پس طبيعتاً ميتواند جاي شعار هم باشد! و اگر جاي شعار نيست، چرا بايد همايش را در اقدامي غيرمتعارف در حرم امامي گرفت كه فراتر از جناح بنديها به تك تك ملت ايران تعلق دارد؟!اين اتفاق زماني رنگ فاجعه ميگيرد كه پس از سخنراني روحاني، مجري مراسم در حرم امام مستضعفين و در روز كارگر، كارگران معترض به اوضاع معيشتي خود را مزدور خوانده و تهديد ميكند كه دهانشان خرد خواهد شد! توليت حرم امام خميني نيز در برابر اين توهين با سكوت رد شد. حاميان روحاني در فضاي مجازي با عبارت «حرم ستاد نيست» به مخالفت با كانديداتوري توليت آستان قدس رضوي پرداخته بودند در حالي كه كانديداتوري او ارتباطي با حرم نداشت؛ ولي حالا ميتوان گفت حرم ستاد نيست مگر براي ما!
حرم امام رضا را چرا نمیگید 
