ناهنجاريهاي حرکتي- اسکلتي و عضلاني بين دانشآموزان بحث جديدي نيست و روز به روز در حال افزايش است. يکي از عوامل شکلگيري ناهنجاريها فقر حرکتي است كه کمبود فضاهاي ورزشي در مدارس براي انجام فعاليتهاي بدني و اختصاص دادن ساعت ورزش به ساير آموزشها عمده دليل آن و باعث افزايش عارضه چاقي و ناهنجاريها بين دانشآموزان شده است. اين ناهنجاريها بايد در مقطع ابتدايي برطرف شود، زيرا با تغيير شکل ساختار بدن در سنين بالاتر غلبه بر ناهنجاريهايي چون پاهاي پرانتزي، افتادگي شانه، گودي گردن و کمر و قوز پشت بهراحتي امکانپذير نيست و براي رفع آن، خانوادهها بايد هزينه سنگيني بپردازند. با اين وجود براي پيشگيري از ناهنجاريهاي حرکتي و اسکلتي تا به امروز آموزش جدي در مدارس صورت نگرفته است.
ناهنجاريها چون علائم و نشان خاصي ندارد، به وضوح ديده نميشود و تنها کسي که ميتواند در اين زمينه هشدار جدي را به خانوادهها بدهد، معلم ورزش است که با انجام غربالگري تشخيص دهد دانشآموزي دچار ناهنجاري هست يا خير؟ اما گاهي اوقات معلمان ورزش که اکثر آنان نيز فارغالتحصيلان تربيت بدني هستند، از کنار اين مسئله به راحتي عبور ميکنند و هشدار لازم را به خانوادهها نميدهند. ضمن اينكه استاندارد نبودن ميز و صندلي مدارس سبب دهها ناهنجاريهاي حرکتي- اسکلتي و عضلاني در بين دانشآموزان ميشود. بايد غربالگري را از مهدکودکها آغاز کنيم تا وقتي کودک به سن مدرسه ميرسد با پيشگيريهاي لازم مانع تشديد ناهنجاريها شويم.
در اين زمينه صداوسيما و آموزش و پرورش نقش اساسي دارند و هرچه تبليغات بيشتر باشد، خانوادهها بهتر ميتوانند در جريان ناهنجاريهاي فرزندان خود قرار گيرند، اما جايگاه معلم ورزش در مدارس به خوبي تعريف نشده است. آنها تصور ميکنند وظيفهشان در مدارس تنها پر کردن اوقات فراغت است و هنوز به معناي واقعي نميدانند در يک ساعت زنگ ورزش بايد چه آموزشهايي به دانشآموزان بدهند که مثمرثمر باشد. در حقيقت کارکرد زنگ ورزش را به معناي پر کردن اوقات فراغت خود ميدانند. اجراي برنامههاي علمي در زنگ ورزش معنايي ندارد و معلمان ورزش سعي ميکنند در يکساعت زنگ ورزش صرفهنظر از هرگونه آموزش برنامههاي علمي، تنها اوقات فراغت دانشآموزان را پر کنند.
