تحكيم بنيان خانواده، ترويج سبك زندگي اسلامي و اجراي اصول اقتصاد مقاومتي، خانواده را از تمامي ناهنجاريها و آسيبهاي اجتماعي دور نگه ميدارد. اگر ما خانواده سالمي داشته باشيم، قطعاً جامعه سالمي خواهيم داشت و اگر در پي امنيت و آرامش جامعه هستيم، هيچ كجا به جز در خانه و خانواده نبايد به دنبال آن باشيم. خوشبختي يك احساس است و آن احساس نتيجه تجربه مطلوب است. هر انساني كه بتواند ركورد توانایيهاي مثبت خودش را بشكند؛ در اين صورت انسان خوشبختي است.
بهتر است هر انسان در پايان هر سال، موفقيتهاي خود را در چهار زمينه شناختي، عاطفي، اجتماعي و شخصيتي مورد بررسي قرار دهد كه چه موفقيتهايي داشته است. مثلاً در ماههاي گذشته از سال چه حجمي به شناخت و آگاهي او اضافه شده؟ آيا موقعيت او از سال گذشته، بيشتر شده يا نه؟
چنانچه بر خانواده درجه يك، فاميل، همكاران، همسايگان، دوستان و كل مردم جامعه و شهرمان، اثر مثبتي گذاشته باشيم و سرديهاي گذشته را حل كرده باشيم، در آن صورت انسان موفقي هستيم. موفقيت يعني در مسير اهداف مشخصي در زندگي قرار گرفتن، احترام گذاشتن به خويشتن و ديگران، پذيرفتن مسئوليت كاري كه به عهده ما است.
موفقيت يعني شادمانه زيستن، كار با ارزش انجام دادن و احساس ارزش كردن. به فرموده اميرالمؤمنين (ع): موفقيت انسانها به اراده انسانها و اراده انسانها به نحوه انديشيدن آنها بستگي دارد. انسان موفق انساني است كه تفاوت بين حركت و جهت را درك كند و حركت كردن براي ما هدف نشده باشد.
تا وقتي كه اسير رفتارهاي پرخطر مثل حسادت و كينه هستيم، انسان خوشبختي نيستيم. انسان خوشبخت انسان شاكر است و انسان شاكر به آنچه دارد فكر ميكند.
يكي از نشانههاي خانواده خوشبخت اين است كه بعد از ازدواج از خود بپرسيم كه آيا باز هم حاضر هستيم مانند 20سال پيش، ازدواج با شخص مقابلمان را بپذيريم؟ در خانوادههاي خوشبخت، مسافرتها و ميهمانيها به صورت شخصي انجام نميشود و زن و شوهر هر جايي كه بتوانند بدون منع در مراسمهايي مانند عروسي و ختم با هم شركت ميكنند. در اين خانواده هركس نبايد به دنبال هدفهاي شخصي خودش باشد. از ديگر نشانههاي خانواده خوشبخت وجود اعتماد بين افراد خانواده است. در خانوادههايي كه سوءظن حاكم است با الفاظي نظير مرگ من، مرگ تو و به خدا، به همديگر قسم ميخورند. در حالي كه افراد خوشبخت نياز به سوگند خوردن ندارند.
در خانوادههاي خوشبخت، مالكيتها به صورت جمعي و گروهي معرفي ميشود از قبيل خانهمان، ماشينمان، حساب بانكيمان، ويلايمان ولي در خانوادههاي غير خوشبخت مالكيتها شخصي است و الفاظي از قبيل ماشينم، مبلم، صندليام، بچهات را ببر خريد، بچهات را ببر دكتر، بچهات را حمام كن به كار برده ميشود.
گفتني است، زن و مرد به طور پيوسته بايد همگفتمان باشند؛ يعني براي همديگر صحبت كنند و چنانچه روابط زن و شوهر با قهر و سكوت، روزنامه خواندن، نگاه كردن تلويزيون، جملههاي تلگرافي از قبيل بله، خير، آره، نه سپري شود، چنين خانوادهاي خوشبخت نخواهد بود. كارت برنده هر مردي، همسرش است و كارت برنده هر زني، شوهرش است و زن و شوهر، پيوسته بايد حمايتگر و پشتيبان منطقي هم باشند، در چنين حالتي است كه فضاي گرم خانوادگي به وجود ميآيد و فرزندان به خوبي رشد ميكنند.
در خانوادهاي خوشبخت، حريم افراد خانواده رعايت ميشود. هر گاه كسي از اين حريم عبور كند، طرف مقابل حالت تهاجمي پيدا ميكند. به طور مثال در حال صحبت كردن با تلفن ثابت، كسي از اعضاي خانواده گوشي تلفن را برميدارد و به صحبتهاي ما گوش ميكند و ما ميپرسيم چه كسي برداشت يا چه كسي دست در كيف من كرد؟ كسي حيا دارد كه حريم كسي را رعايت كند. در غير اين صورت بيحيايي، وقاحت يا حالت تدافعي طرف مقابل را در پي دارد. بنابراين هر يك از اعضاي خانواده داراي حريم معتبري هستند كه ديگران بايد آن را رعايت كنند.
اعضاي خانوادههاي خوشبخت به سليقه هم آشنا هستند و آن را رعايت ميكنند از جمله در مسافرت و معاشرت در حالي كه در خانوادههاي غير خوشبخت، اعضاي خانواده به سليقه هم بها نميدهند، بلكه گاهي هم به آن بياعتنايي و پشت ميكنند.
*معاون هماهنگكننده فرمانده انتظامي تهران بزرگ
