ماجرا از جايي آغاز شد که چند روز پيش بدون سروصدا يک آگهي عجيب در روزنامه بانيفيلم که رابطه نزديکي با مديران هنر و تجربه دارد درج شد. در اين آگهي ثبت مؤسسه غيرتجاري هنر و تجربه سينماي ايرانيان با مديرعاملي اميرحسين علمالهدي اطلاعرساني و از چهرههايي چون هوشنگ گلمکاني، جعفر صانعيمقدم، شهرام مکري و ايرج تقيپور به عنوان اعضاي هيئتمديره نام برده شده است؛ نامهايي که ذهن را به سوي گروه سينمايي هنر و تجربه هدايت ميکند.
در آگهي مذکور به نکاتي اشاره شده که نشان ميدهد مديران گروه هنر و تجربه براي فربهسازي اين گروه و تبديل آن به يک مؤسسه به ظاهر خصوصي خوابهاي زيادي ديدهاند.
جالب است که اميرحسين علمالهدي در يک گفتوگو، خصوصي شدن اين گروه را محملي براي بيرون آمدن از دايره نظارت وزارت ارشاد نميداند و صرفاً آن را راهکاري براي جلوگيري از حجيم شدن دولت تلقي ميکند.
از جزئيات بامزه اين آگهي که در بخش موضوع مؤسسه آمده، ميتوان به مواردي اشاره کرد که براي هنر و تجربه ساز و برگهايي در نظر گرفته شده که به آن ابعاد بينالمللي نيز ميبخشد؛ «عقد قرارداد با مالکان فيلمها، آمادهسازي، پخش و نمايش فيلمهاي هنري و تجربي در سينماهاي داخل و خارج از کشور، راهاندازي سايت تخصصي، خبري و تحليلي با موضوع فعاليت مؤسسه و حضور جدي در شبکههاي اجتماعي و فضاي مجازي، خريد، بهرهوري و اجاره سالنهاي سينمايي در داخل و خارج از کشور، تأليف و چاپ نشريات و کتابهاي مربوط به اهداف مؤسسه، خريد، آمادهسازي و پخش فيلمهاي هنر و تجربه در حوزه نمايش خانگي، درگاههاي فضاي اينترنتي در داخل و خارج کشور، برگزاري مستقل و مشارکتي جشنوارهها و همايشهاي ملي و بينالمللي در داخل و خارج از کشور با اهداف مؤسسه، عقد قرارداد با دفاتر پخش و نمايش فيلمهاي سينمايي در حوزه بينالمللي براي خريد و تهاتر فيلمهاي ايراني و خارجي، برگزاري جلسات نقد و بررسي و ورک شاپهاي تخصصي داخلي و خارجي، اخذ و اعطاي نمايندگي و تأسيس و انحلال شعب در داخل و خارج از کشور. مؤسسه پس از اخذ مجوز فعاليتهاي خاص مصوب از مراجع ذيربط و رعايت ضوابط هيئت رسيدگي مجاز به انجام فعاليتهاي مزبور ميباشد.»
جالب است که فعاليتهايي که در بالا ذکر شد طبق گفتههاي اميرحسين علمالهدي قرار است از طريق تأسيس يک مؤسسه به اصطلاح خصوصي انجام شود.
علمالهدي در گفتوگو با بانيفيلم گفته است: «همانطور که ميدانيد، شرکتهاي دولتي امکان ثبت شدن ندارند و ما از ابتدا در نظر داشتيم براي بقا و تداوم فعاليتهاي گروه هنر و تجربه حتي در صورت تغيير و تحول در دولتها و وزارتخانهها چارهاي بينديشيم که بهترين راهکار، تبديل اين گروه به يک مؤسسه خصوصي براي ثبت قانوني بود. ضمن اينکه اين مؤسسه اصلاً هدف کسب درآمد و فعاليت اقتصادي به آن صورت ندارد! و غيرانتفاعي محسوب ميشود.»
حال سؤال اينجاست که طبق ادعاي مدير گروه هنر و تجربه که تأکيد ميکند هدف کسب درآمد و فعاليت اقتصادي به آن صورت را ندارد، چگونه ميخواهد از پس انجام فعاليتهاي گسترده پيشبيني شده داخلي و بينالمللي بربيايد. پاسخ اين است که عليالقاعده راهي جز ارتزاق از بودجههاي دولتي نميماند، چراکه اساساً سينماي هنر و تجربه سينماي مخاطب خاص است و چشم به گيشه و درآمدزايي از راه بليتفروشي ندارد.
نکته جالب ديگري که در ميان سخنان علمالهدي ديده ميشود، اين است که او ميگويد: «ما همچنان زير نظر سازمان سينمايي و وزارت ارشاد فعاليت خواهيم کرد.»
«جوان» پيش از اين بارها و در گزارشهاي مختلف به زيانهايي که توسعه کمي سينماي موسوم به هنر و تجربه ميتواند براي سينماي ايران به بار بياورد، اشاره کرده است؛ سينمايي که اساساً انديشهاي انحرافي از سينما را با تابلوي زيباي هنري بودن ارائه ميدهد و از ماهيت اصلي سينما به عنوان يک صنعت و هنر عامهپسند غفلت ميکند.
