استاندارد نبودن تجهيزات و امکانات مدارس سبب افزايش ناهنجاريها شده است. در گذشته چون وسايل دقيقي براي اندازهگيري ميزان ناهنجاريهاي حرکتي – اسکلتي و عضلاني دانشآموزان وجود نداشت و به صورت بصري انجام ميشد، آمارها زمينه علمي نداشت و نگرانکننده بود، اما ظرف پنج، شش سال گذشته با افزايش تعداد فارغالتحصيلان حرکات اصلاحي و آسيبشناسي در مقطع دکترا، آمارها به صورت کمي و دقيق انجام ميشود و همانند گذشته نگرانکننده نيست. با اين حال نياز به پايش سلامت ساختاري در مدارس داريم تا ميزان ناهنجاريهاي حرکتي – اسکلتي و عضلاني را به حداقل برسانيم. با راهاندازي کانونهاي حرکات اصلاحي توسط آموزش و پرورش، علاوه بر اشتغالزايي براي فارغالتحصيلان تربيتبدني در آينده کساني که به عنوان معلم ورزش جذب آموزش و پرورش ميشوند با گذراندن دورههايي در اين کانونها بهتر ميتوانند وضعيت سلامت دانشآموزان را از نظر پرانتزي بودن پاها، افتادگي شانه، گودي گردن و کمر مورد ارزيابي قرار دهند و در همان مدارس از طريق ورزش بر اينگونه ناهنجاريها غلبه و آن را درمان ميکنند. اکثر تجهيزات ورزشي و امکانات مدارس نظير ميز و صندلي متناسب با قد و وزن دانشآموزان نيست.
زيرا همان ميز و صندلي که براي دانشآموزان ابتدايي استفاده ميشود، در ردههاي سني بالاتر نيز همان ميز و صندلي بهکار برده ميشود. در نتيجه همين مسئله سبب افزايش ناهنجاريهايي همچون سر به جلو، قوز پشت و گودي گردن و کمر در چند سال گذشته شده است. در برهه کنوني چون حياط اکثر مدارس استاندارد نيستند و فضاي کافي ندارند، زنگ ورزش نيز جدي گرفته نميشود. هرچند که اين شرايط در شهرستانها متفاوت است و از فضاي بيشتري برخوردارند، اما با مشکل کمبود معلم ورزشي خوب مواجه هستند. آموزش و پرورش در حال حاضر گام اساسي در خصوص شناسايي ناهنجاريهاي حرکتي – اسکلتي و عضلاني برداشته و در جهت کاهش ناهنجاريها اقدامات خوبي در آموزش و پرورش در حال شکلگيري است. هرچند آمارها نسبت به گذشته دقيقتر و علميتر شده است، اما هنوز ميزان ناهنجاريها کاهش پيدا نکرده است. در حال حاضر با راهاندازي انجمن تندرستي و حرکات اصلاحي زير نظر فدراسيون ورزش همگاني ميتوان بسياري از ناهنجاريها را از طريق اين انجمن شناسايي، پيشگيري و درمان کرد.
