توجه به ورزش در روزهايي که ورزشکارانمان در المپيک با بهترينهاي جهان رقابت ميکنند به اوج خود رسيده اما همه ما ميدانيم که يک هفته ديگر که تب المپيک تمام شد، باز همه يادشان ميرود که سربازان وطن نيازمند حمايت و توجه هستند. المپيک ريو به حساسترين روزهاي خود رسيده و هر روز انتظار گرفتن مدالهاي خوشرنگ بيشتري را ميکشيم. هفته اول که دستمان به مدال نرسيد چيزي نمانده بود که يأس بر ورزش ايران غلبه کند. ولي خوشبختانه چراغ اول که روشن شد اميد دوباره به رگهاي ورزش تزريق شد.
تا جايي که همچنان اميدواريم در روزهاي باقيمانده صعودي قابل قبول در جدول ردهبندي بازيها داشته باشيم. تا به اينجا برخي از نمايندگان کشورمان انتظارات را برآورده کردهاند و برخيها هم دور از انتظار ظاهر شدند. در اين بين موضوعي که باز هم از سوي مدالآوران و المپيکيها مطرح شده بحث توجه به ورزشکاران و تأمين آتيه زندگي آنهاست. پس از يک هفته انتظار براي رسيدن به مدال، طلاهاي وزنهبرداران مليپوش شيريني خاصي داشت، شيريني که براي هميشه در تاريخ ورزش ايران و المپيک ثبت ميشود، اما مدالآوران اين رويداد مهم تنها چند روز يا حداکثر چند هفته از سوي مسئولان تحويل گرفته ميشوند پس از آن است که آنها ميمانند و يک دنيا مشکل ريز و درشت؛ از بيپولي و بيکاري گرفته تا مشکل مسکن و بيمه چالشهاي آزاردهنده به همينجا ختم نميشود. دوران حرفهاي قهرمانان که به پايان ميرسد ديگر هيچکس سراغي از آنها نميگيرد. انگار نه انگار که روزگاري همين افراد براي به اهتزاز درآوردن پرچم کشورمان جنگيدهاند، دوري از خانواده را تحمل و بهترين سالهاي زندگيشان را در اردو سپري کردهاند. قهرمان المپيک ريو يک روز پس از گرفتن مدال طلا از مشکلات هميشگي اين قشر سخن ميگويد و تأکيد ميکند ورزشکاران در کنار تلاش و سختيهايي که براي حضور در مسابقات جهاني و المپيک ميکشند، به حمايتهاي روحي، رواني و مالي نيز نياز دارند. بدون شک اگر چالشهاي روزمره ورزشکاران ايراني تا حدودي برطرف شده بود حالا کيانوش رستمي و ساير المپينها نگران آينده خود نبودند. در سالهاي گذشته بارها و بارها مديران زيادي در خصوص تأمين معيشت ورزشکاران و رسيدگي به امور اين قشر پرتلاش اظهارنظر کرده و قولهاي فراوان و خوشرنگ و لعابي را به رسانهها دادهاند. با وجود اين، اين وعدهها هرگز رنگ واقعيت به خود نگرفتهاند.
ورزشکاري که امروز در ميدان المپيک حضور دارد سالهاي سال براي رسيدن به اين موفقيت زحمت کشيده است. همچنين ورزش کشور نيز در اين مدت روي آنها سرمايهگذاري کرده تا سرانجام در آوردگاههاي بينالمللي نتيجه اين سرمايهگذاري را ببينيم. اگرچه سربازان ورزشي کشورمان تاکنون بارها موفقيتهاي زيادي براي ايران اسلامي کسب کردهاند و در عرصههاي جهاني رقباي قدرتمند خود را شکست دادهاند، اما متأسفانه تاکنون خبري از رسيدگي به مشکلات نشده تا جايي که بهترينهاي ورزش ايران به شدت نگران آينده خود و خانوادهشان هستند. جاي بسي تأسف است که معيشت المپيکيهاي ما وابسته به جوايزي باشد که مسئولان به آنها وعده دادهاند. در حالي که عمر قهرماني بسيار کوتاه است و به محض اينکه ورزشکاري از دنياي قهرماني خداحافظي کند يا به هر دليلي ديگر قادر به خدمت کردن در اين عرصه نباشد به دست فراموشي سپرده ميشود و هيچ مقام مسئولي حالش را نخواهد پرسيد. اصطلاح «قهرمان زنده را عشق است» را حتماً شنيدهايد. اين حال و روز ورزش ماست. تا وقتي به ورزشکار و مدالش احتياج داريم همه سراغش را ميگيريم، اظهارنظرهاي غرورآفريني را در موردش انجام ميدهيم و آقايان نيز تا دلتان بخواهد با آنها عکس يادگاري ميگيرند. ولي به محض اينکه همان فرد از کانون توجهات خارج شود ديگر بيخيال قهرمان ملي ميشويم. همان زمان است که قهرمان ملي، همان کسي که سالها دل مردم ايران را شاد کرده، بيش از هر زمان ديگري احساس تنهايي ميکند. متأسفانه ورزشکاران زيادي آخرين روزهاي عمرشان را با بيپولي، مستاجري و تنهايي سپري کردهاند. برطرف کردن اين مشکلات انتظار به حقي است که جامعه ورزش از مسئولان ارشد ورزش ايران دارند. اميدورايم در آيندهاي نزديک ديگر هيچ ورزشکار و مربي حسرت داشتن خانه و بيمه درماني به دلش نماند و پس از رفتن هيچ قهرماني خانوادهاش دغدغهاي براي ادامه زندگي نداشته باشد.
