از وقتي كه وزير امور اقتصادي و دارايي بارقههاي اميد را در ذهن اولاد آدم روشن كرده و مانند يك جگركي خوب، آن را باد ميزند تا روشن بماند، اولاد آدم توانسته است شبها را با خيال راحت، سر بر بالين گذاشته و صبحها را با خيال راحت به نگاشتن ستون عقبگرد سپري كند. يعني از وقتي كه طيبنيا با تأكيد براينكه امسال يك سال استثنايي است و گفته همه لوازم و امكانات براي رشد مستمر اقتصادي وجود دارد، اولاد آدم ديگر به فكر منقل و سيخ و جگر نيست! چراكه همه امكانات را مهيا كردهاند و دمشان گرم. بچه محلهاي باحال! فقط مانده است كه...
تازه يك چيزي بگويم كه مختان سوت بكشد كه چرا اولاد آدم اينقدر خيالش راحت شده و لنگهايش را روي هم انداخته و حرفهايش را نشخوار ميكند! يعني الان يك گزينه ديگر ميگذارم روي ميز تا بفهميد كه طيبنيا بايد برود جلو و بوق بزند! يعني دست بالاي دست بسيار است. چشم حسود كور و گوش شيطان كر، معاون اول رئيسجمهور هم بشارت داده كه اگرچه نميتواند درباره رشد اقتصادي در دو ماهه اول امسال اظهارنظر كند اما مطمئن است كه امسال به رشد اقتصادي ۵ درصد خواهيم رسيد.
اولاد آدم كه اهل به وجد آمدن نيست و در بسياري از موارد كه خبر خوشحالكننده به او ميدهند، خودكنترلي ميكند، در اين مورد خاص، دوست دارد كه پرده بدرد و از حجاب خويشتن بيرون آمده و به سماع بپردازد و بگويد كه رقصي چنين ميانه ميدانم آرزوست! يعني اگر ربيعي هم بيايد و بخواهد روي دست جهانگيري بلند شود و يك آمار دوبل ارائه بدهد ديگر فايده ندارد چراكه اولاد آدم از پيش به وجد آمده بوده...
البته اولاد آدم گفته باشد كه اين رشد اقتصادي از آن رشد اقتصاديهاي قبلي نيست كه ملموس باشد. اين رشد اقتصادي مثل كاهش نرخ تورم و تبعات ستودني برجام، غير ملموس است. يعني شايد آثارش را در ايران نبينيد. يعني بگذاريد كه حالا كه جمع رفقا جمع بود، يادي هم از تركان بكنيم كه دل آزرده نشود: بررسي عملكرد مناطق آزاد حاكي از آن است كه واردات بيرويه كالا باعث از بين رفتن ۲۵۰ هزار فرصت شغلي در كشور و ايجاد ۲۵۰ هزار اشتغال پايدار براي كشورهاي صادركننده كالا به ايران از طريق اين مناطق شده است. يعني اگر چه مناطق آزاد براي توسعه كشور ساخته شدند اما اينك ساير كشورها را توسعه ميدهند و مشكل اشتغال آنان را حل ميكنند.
بعد از تحرير:
همه اين اتفاقات در حالي روي ميدهد كه متأسفانه مسئولان مناطق آزاد كشور به 500 تا 800 شغل ناپايدار ايجاد شده در سال آن هم به وسيله فروش اقلام خارجي دلخوش كرده و به بيكار شدن سالانه 250000 نفر به دليل اين واردات بيرويه توجهي ندارند. بديهي است با اين طرز مديريت مناطق آزاد كه در هيچ كجاي جهان سابقه ندارد، انتهاي كار به نهادهاي خيريه و كمك گرفتن از ايشان منجر ميشود. قرارداد دبيرخانه شوراي عالي مناطق آزاد با كميته امداد امام خميني (ره) در سوم مرداد 95، شايد در ابتدا خبري خوش به منظور كاستن از بار محروميت بوميان مناطق آزاد باشد، لكن در حقيقت بيانگر يك اعتراف تلخ است. بعد از 25 سال فعاليت اين مناطق و اعطاي بيحد و حصر امتيازات نظير معافيت مالياتي، معافيت حقوق ورودي، واردات خودروهاي لوكس، تسهيل در ورود اتباع خارجي و... صرفاً نصيب قشري سرمايهدار شده و حتي نتوانسته در تأمين اشتغال خدماتي و نگهباني و درباني و... براي بوميان كارنامه موفقي ارائه كند.
اولاد آدم اميدوار است فرمول توسعه جهانگيري و طيبنيا مانند فرمول تركان نباشد. هر چند اولاد آدم مطمئن است كه دولت ميداند دارد چه ميكند! يعني ميگوييد نميداند؟ اين چه حرفي است...
