به گزارش خبرنگار ما، شامگاه دوازدهم تيرماه سال 1372 بود كه كاركنان بيمارستان اميرالمؤمنين در تهران مرگ مشكوك پسر جواني را به مأموران پليس خبر دادند. لحظاتي بعد تيمي از مأموران پليس در بيمارستان به تحقيق پرداختند. نخستين بررسيها نشان داد پسر فوت شده سرباز وظيفه بوده است كه شب حادثه يكي از دوستانش به نام سيروس او را در حالي كه بيهوش بوده به بيمارستان منتقل كرده است. سيروس در بازجوييها گفت: فرهاد سرباز بود اما هر چند وقت يك بار از سربازي فرار ميكرد و به خانه مجردي من ميآمد. شب حادثه با لباس سربازي در حالي كه حالش خراب بود به خانه من آمد. فرهاد حتي توان باز كردن بند كفشهايش را نداشت به همين دليل من بند كفش هايش را باز كردم كه دقايقي بعد ناگهان از هوش رفت. من از همسايهها كمك خواستم اما هيچ كسي مرا كمك نكرد تا اينكه ساعتي بعد او را به بيمارستان رساندم.
در حالي كه تحقيقات درباره اين حادثه ادامه داشت پزشكي قانوني علت مرگ فرهاد را خفگي با طناب اعلام كرد. با مشخص شدن علت مرگ فرهاد، پرونده وارد مرحله تازهاي شد و تيمي از كارآگاهان اداره دهم پليس آگاهي براي بررسي وارد عمل شدند. تيم جنايي دوباره سيروس را بازداشت کرد و مورد بازجويي قرار داد. متهم اين بار ادعاي تازهاي را مطرح كرد و گفت: فرهاد معتاد به مواد مخدر بود به همين دليل چند بار از محل خدمتش فرار كرده بود. شب حادثه من و يكي از دوستانم به نام شهاب در خانهام بوديم كه فرهاد پيش ما آمد. او حال خوبي نداشت و وقتي ديد شهاب مواد مصرف ميكند شروع به تزريق هروئين كرد كه ناگهان از هوش رفت. در حالي كه متهم با تناقضگويي قصد فريب مأموران را داشت تيم جنايي وي را مورد بازجويي تخصصي قرار داد تا اينكه متهم به قتل فرهاد اعتراف كرد.
وي گفت: مدتي بود با فرهاد اختلاف داشتم. شب حادثه وقتي به خانه من آمد شروع به تزريق مواد كرد كه طنابی آبي از كمد برداشتم و به دور گردنش انداختم و او را خفه كردم.
متهم پس از تحقيقات تكميلي در شعبه 1608 دادگاه جنايي تهران محاكمه شد. وی در جلسه دادگاه قتل را انكار كرد و مدعي شد اصلاً طنابي در خانه نداشته است و به خاطر فشارهاي مأمور بازجو به دروغ اعتراف به قتل كرده است. وي گفت: فرهاد سابقه خودكشي داشت. شب حادثه هم در پادگان دست به خودكشي زده بود اما دوستانش نجاتش دادند و وقتي به خانه من آمد هنگام تزريق بيهوش شد.
پس از اين اعتراف هيئت قضايي وي را به پرداخت ديه محكوم كرد. رأي دادگاه در ديوان عالي نقض شد و براي بررسي به شعبه 1156 دادگاه فرستاده شد. هيئت قضايي شعبه 1156 پس از شنيدن دفاعيات متهم و بررسي نظريه پزشكي قانوني متهم را به قصاص محكوم كرد.
پس از تأیید رأی در دیوان عالی کشور پرونده متهم براي سير مراحل قانوني حكم به شعبه اجراي احكام دادسراي جنايي فرستاده شد تا اینکه پدر مقتول به دادسرا رفت و متهم را بدون هيچ چشمداشتي بخشيد اما مادر مقتول همچنان درخواست قصاص داد.
در حالي كه متهم از 23 سال قبل در زندان به سر ميبرد، مادر مقتول به دادسراي جنايي رفت و اعلام كرد چنانچه متهم يك سوم ديه را پرداخت كند، رضايت ميدهد. در چنين شرايطي قاضي دشتبان سرپرست اجراي احكام دادسراي جنايي تهران از خيران و شهروندان خواست براي كمك به پرداخت ديه اين زنداني قديمي به دادسراي جنايي مراجعه كنند.
