براي شروع بازيهاي المپيک انتظار زيادي کشيديم و نمايندگان کشورمان نيز تلاش زيادي براي موفقيت کردند. ولي يک هفته از المپيک ريو ميگذرد اما غربت ورزشکاران ايراني در رسانهها همچنان ادامه دارد. اگرچه هنوز کاروان ايران در جدول مدالهاي المپيک جايي ندارد ولي همين کاروان بيمدال نيز نکات مثبت زيادي براي انعکاس داشتن دارد. با اين وجود مطبوعات ورزشي کشور باز هم رويه قبل خود را در پيش گرفتهاند و ترجيح ميدهند عکسهاي فوتباليستهاي برگشت خورده را در صفحه يک خود کار کنند. چند ماه پيش گفتيم که فضاي ورزش کشور المپيکي نيست و حالا هم که بازيها شروع شده اين بار ميگوييم فضاي رسانهاي ما المپيکي نيست. اگر در هفتهاي که پشت سرگذاشتيم چشمتان به روزنامههاي ورزشي افتاده باشد حتماً اين واقعيت تلخ را مشاهده کردهايد که ورزش ما همچنان فوتبالزده است و حتي روشن شدن مشعل المپيک نيز اين جو را تغيير نميدهد.
بيشتر ورزشکاران اعزامي به المپيک از وضعيت خود ناراضي بودند. اين نارضايتيها که تعدادشان هم کم نبود را تنها ميتوانستند از طريق رسانهها به گوش مسئولان برسانند. بيتوجهي به آن از جمله اين گلايهها بوده و هست، گلايهاي به حق که با حضور ورزشکارانمان در المپيک همچنان پابرجاست. متأسفانه شروع رقابتهاي نمايندههاي کشورمان در رسانههاي تخصصي ورزش بازتاب خوبي نداشته است. اگرچه بيشتر آنها در ريودوژانيرو خبرنگار اختصاصي هم دارند اما گويا مديران ارشد کاري به کار المپيک و حساسيت بالاي آن ندارند. زمين هم که به آسمان برسد باز هم فوتبال برايشان اولويت دارد و مشخص شدن تکليف رامين رضاييان و حضور يا عدم حضور اين بازيکن در پرسپوليس براي روزنامههاي ورزشي مهمتر از وضعيت کاروانمان در المپيک 2016 است. جاي تعجب است که چرا اخبار دستهچندم فوتبالي که در نهايت به چند بازيکن بيکيفيت وطني ختم ميشود تا اين اندازه براي رسانههاي ورزشي جذابيت دارد. کاملاً مشخص است براي اينكه روزنامهها جذب مخاطب و فروش بالا حرف اول را ميزند و اصلاً هم فرقي نميکند که اهميت المپيک چقدر و اهميت ليگ برتر فوتبال چقدر است! بايد خدا را شاکر باشيم که شبکه ورزش سيما وجود دارد وگرنه کنداکتور شلوغ شبکه3 سيما اجازه پوشش مناسب اين بازيها را به صداوسيما هم نميداد. در واقع اگر شبکه ورزش هم اخبار المپيک ريو را منعکس نميکرد بايد به حال ورزش ايران ميگريستيم. احتمالاً واکنش مديران رسانههاي ورزشي به اين انتقاد اين خواهد بود که هيچ کدام از نمايندههاي کشورمان به روي سکو نرفته است. در پاسخ به اين بهانه دمدستي بايد گفت درست است که هنوز دستمان به مدال نرسيده اما اگر کمي دقيقتر به کاروان کشورمان نگاه کنيم سوژههاي جذاب و ناب زيادي پيدا ميکنيم که انعکاسش هم مورد توجه خوانندگان قرار بگيرد و هم در عصر ارتباطات شايستگيهايمان را به دنيا نشان دهيم. زهرا نعمتي عضوي از کاروان ايران است، عضوي که در اين دوره در کانون توجهات قرار داشت.
منتها اين موضوع آنچنان که شايسته بود در روزنامههاي داخلي بازتاب زيادي نداشت. در حالي که اگر نعمتي در کشور ديگري بود رسانههاي خارجي چنان حضور يک قهرمان پارالمپيکي را در المپيک انعکاس ميدادند که رسانههاي کشورمان نيز مجبور به بازتاب آن ميشدند. علاوه بر اين شانسهاي اصليمان براي کسب مدال در المپيک نيز کمترين جا را در صفحات اول روزنامههاي ورزشي به خود اختصاص دادهاند. در شرايطي که همينها ماهها براي تصاحب مدالهاي رنگارنگ تلاش کردهاند و حالا زمان آن رسيده که مزد تلاشهايشان را بگيرند. حمايتهاي رسانهاي قطعاً در بالا بردن روحيه آنها تأثير زيادي دارد و بدون شک المپيکيها را براي کسب بهترين نتيجه ترغيب ميکند. در روزهايي که بايد بيش از هر زمان ديگري به ورزشکاران غيرفوتبالي بها داده شود با برگزاري يک بازي فوتبال باشگاهي همه المپينها را از ياد ميبريم و بررسي و آب و تاب دادن به حواشي بيارزش ليگ برتر تمام وقتمان را ميگيرند. هرچند که خبرگزاريهاي داخلي لحظه به لحظه اخبار اين رويداد بزرگ را پوشش ميدهند اما فراموش نکنيم که هنوز هم روزنامهها و مطالب منتشر شده در آنها در بين اکثريت مردم ارزش زيادي دارد. به همين دليل است که انتظار داريم رسانههاي مکتوب بيشتر از اينها حق مطلب را ادا کنند. المپيکيها نيز سرباز وطن هستند، سربازاني که همه ما وظيفه داريم آنها را حمايت کنيم. حمايت مطلوب و بهجا از اين ورزشکاران سربلندي کشورمان را به همراه دارد.
