ششمي الهه احمدي در المپيک ريو موفقيت خوبي براي اين تيرانداز و تيراندازي ايران محسوب ميشود، اما وقتي به گذشته نگاه ميکنيم بيش از پيش به مظلوميت المپينهاي اين رشته پي ميبريم. از يک سال پيش که روند سهميه گرفتنهاي تيم ملي تيراندازي سير صعودي به خود گرفت عالم و آدم گفتند که اين تيم نياز به حمايتهاي جدي و برنامهريزي دقيق دارد. کسب پنج سهميه ارزش آن را داشت که آقايان مسئول با نگاهي جديد به داد تيراندازي برسند و با برطرف کردن چالشهاي متداول اين رشته راه را براي افتخارآفريني تيراندازان فراهم کنند، با اين حال انتقادها و هشدارهاي يک ساله رسانهها هم تغييري در رويه حاکم ايجاد نکرد و آنها که ميتوانستند بخشي از مشکلات را حل کنند خصومتهاي شخصي و جناحيشان را به منافع ملي ترجيح دادند تا سهم شانس اصلي مدال تيراندازي ايران در المپيک، چشمان اشکبار باشد. الهه احمدي همان بانوي مليپوش تيراندازي است که در اين سالها بارها شايستگيهايش را نشان داده و به همه ثابت کرده تواناييهايش از حريفان قدرتمند خارجياش بيشتر نباشد کمتر هم نيست. در ماههاي اخير احمدي درخشش را در ردهبندي فدراسيون جهاني نيز نشان داد.
ايستادن در رده اول دنيا افتخار بزرگي براي ورزش بانوان ايران بود اما به جاي آنکه از اين موقعيت ايدهآل و حتي استراتژيک استفاده کنيم و رشد ورزش بانوان کشورمان را با گرفتن يک مدال همچون مشتي محکم به دهان بيگانگان بزنيم دست روي دست گذاشتيم تا شانزدهم مرداد از راه برسد و الهه احمدي در دهکده المپيک با تکيه بر تواناييهاي خودش با حريفان رقابت کند. اين بانوي تيرانداز در المپيک لندن و در اولين حضور در اين آوردگاه بزرگ عنوان ششم بازيها را از آن خود کرد، مقامي که چهار سال پيش به عنوان بهترين عملکرد تاريخ ورزش بانوان ايران به ثبت رسيد. از آن زمان به بعد تيراندازي کشورمان پيشرفتي جدي و حرفهاي را تجربه کرد. حضور در تورنمنتهاي بينالمللي، کسب چند مدال در بازيهاي آسيايي و رقابت با بزرگان جهان، سبب شد تا اميدها براي کسب مدال المپيک در رشته تيراندازي افزايش يابد؛ به ويژه در بخش بانوان که هم چهار سهميه در المپيک دارد و هم الهه احمدي که هفتهها نفر اول دنيا بود را در ترکيب داشت. منتها از همان که ميترسيديم سرمان آمد.
در حالي که ميتوانستيم روز اول بازيها را با کسب يک مدال آغاز کنيم تنها يک مقام ششمي به کاروان ايران رسيد. چطور ميتوان قبول کرد ورزشکاري که در عرض چهار سال گذشته تا اين اندازه پيشرفت داشته و حتي صدرنشيني در رنکينگ جهاني را هم تجربه کرده نتواند در دومين المپيکش مدال کسب کند. آن هم در شرايطي که تکرار مقام ششم در المپيک به اندازه کسب مدال دشوار است و احمدي با اختلافي ميليمتري دستش به مدال نرسيد. فراموش نکنيم الهه احمدي رقبايي را پشت سرگذاشت که همگي جزو بهترين تيراندازان جهان به شمار ميروند و با بهترين امکانات و تدارکات راهي ريو شده بودند. ولي وضعيت تيراندازان ايراني زمين تا آسمان با رقباي المپيکيشان فرق ميکرد. در روزهايي که همه رقبا براي تير زدن به هدف همه جور امکاناتي را در اختيار ورزشکارانشان قرار داده بودند، تيراندازان ايراني در حسرت داشتن فشنگ سوختند و هربار هم که لب به انتقاد گشودند کسي توجهي به آنها نکرد. بحران مالي فدراسيون، پرداخت نشدن دستمزده سرمربي، لغو پيدرپي سفرهاي برونمرزي و در نهايت از بين رفتن تمرکز المپيکيها مهمترين چالشهايي بود که نتيجهاش را در المپيک ديديم، نتيجهاي تلخ که حتي اشکهاي الهه احمدي نيز از تلخي آن را کم نکرد. حالا آنها که بايد پاسخگو باشند خودشان را به بيخيالي زدهاند و به روي مبارک نميآورند. همانها که در حساسترين زمان باقي مانده تا المپيک به جاي آنکه در کنار المپينها باشند رو در رويشان ايستادند و براي پرداخت به موقع بودجه مصوب وقت تلف کردند. روزهايي که بايد الهه احمدي و نجمه خدمتي با تمرکز بالا و بدون دغدغههايي که تنها مختص ورزش ايران است تمرين ميکردند تا دقيقتر از اينها تيراندازي کنند، لغو مکرر سفرهاي از پيش تعيين شده و تورنمنتهاي خارجي روي اعصابشان بود. از طرفي بحران کمبود فشنگ داد همه را درآورده و سرمربي خارجي هم که ماهها حقوقش به تعويق افتاده بود. المپيک 2016 براي الهه احمدي به پايان رسيد. اگرچه ششم شدن او در المپيک براي ورزش بانوان ايران ارزش مدال را دارد، اما هدر رفتن چهار سال از عمر يک ورزشکار و دوري او از فرزند و خانوادهاش را توجيه نميکند.
