حذف زودهنگام سه نماینده تنیس روی میز
ایران از بازی های المپیک ریو از آن دست اتفاقاتی بود که باورش چندان راحت نبود.
دراین خصوص با امیر احتشام زاده کارشناس تنیس روی میز صحبت کوتاهی انجام دادهایم
که در ادامه می خوانید:
عملکرد سه نماینده ایران در تنیس روی میز
را در المپیک ریو چگونه ارزیابی میکنید؟
خانم شهسواری دفعه پیش هم المپیک رفته
بود. بازیکن بسیار خوبی است، ولی چندین سال بود دخترانمان در سطح پایینی قرار
داشتند و کلاسشان پایینتر بود. الان نسبت به گذشته خیلی بهتر شدهاند. ایشان خوب
بازی کرد، ولی خاطرتان باشد آنها در سطح بالایی قرار دارند و رسیدن ما به جایگاه
فعلی آنها با برنامههای کوتاه مدت و مقطعی ممکن نیست. شاید گفته شود به تکنیک آن
بازیکن باخت، ولی سطح بازی آنها بهقدری بالاست که حرف از تکنیک و تاکتیک گذشته
است. ما خیلی کار داریم. کسانی که در فدراسیون تنیس روی میز مشغول به کارند، همگی
در این ورزش فعالیت میکردند و الان هم خوب دارند کار میکنند. 58 سال پیش مدال
المپیک آسیایی را گرفتیم و در برههای تیم تنیس روی میزمان قهرمان نهم جهان شد که
تکرار این نتایج در شرایط کنونی به این سادگیها نیست. ضمن اینکه شرایطی که ما
مسابقه میدادیم با الان بسیار فرق دارد. درست است آن موقع با امکانات کم مدال
المپیک آسیایی را به دست آوردیم، ولی شرایط به مراتب سختتر است.
حضور خانم لیموچی میتوانست تغییری در
نتیجه بازی خانم شهسواری ایجاد کند؟
خانم لیموچی تا به حال عملکرد خوبی داشته
است، ولی باز هم تأکید میکنم کلاس ما خیلی پایینتر از آنهاست. مثل اینکه یکی از
طبقه پنجم پایین بپرد و دیگری از طبقه اول. وضعیت این دو یکی نیست. بازیکنان ما باید
خیلی زحمت بکشند. آن وقتها روزی ده ساعت بازی میکردم.
در حال حاضر تنیس روی میز مثل سایر رشتههای
دیگر یک علم است.
تیم چین که الان گوی سبقت را از رقبا
ربوده است، آن موقع به ایران آمد و پنج بر سه مغلوب ما شد. نهتنها چین، بلکه سایر
کشورهایی که در حال حاضر حرف اول را در این ورزش میزنند علاوه بر زحمت زیادی که
میکشند، در این زمینه به صورت علمی مطالعه و تحقیق و علم روز را ثانیه به ثانیه
به ورزشکارانشان منتقل میکنند.
منکر عملکرد مثبت فدراسیون فعلی نیستیم،
ولی...
در کوتاه مدت نمیتوان انتظار نتایج
درخشانی را داشت و این مسیر یک فرآیند درازمدت با برنامهریزی دقیق، سیستماتیک و
منظم است. در این صورت شانس موفقیت تیم ملی کشورمان هم برای آقایان و هم بانوان
بالاست. آقایان مهرداد علیقارداشی رئیس فدراسیون تنیس روی میز و محمود نظری دبیر
فدراسیون قهرمانان این رشته بودند و سیاسی نیستند. اینها واقعاً دارند کار میکنند،
ولی در نظر داشته باشید که رقبای سایر کشورها، بهخصوص جنوب شرق آسیا قوی هستند.
مثل فوتبال ما، آیا الان فوتبال ما میتواند برزیل را ببرد؟ باز شرایط در فوتبال
سادهتر است تا پینگپنگ. در تنیس روی میز شما پوئن به پوئن باید از حریف خود پیش
بیفتید و شرایط فوقالعاده حساس و سرنوشتساز است. در مجموع از نظر تاکتیک شرایط
بازیکنان ما خوب است، ولی از لحاظ تکنیک فاصله زیادی با آنها داریم و آنها قویند،
چون سالها در این جریان و قهرمان جهان بودند. پیشرفت در این زمینه واقعاً جای کار
دارد و کار هفت هشت ماه نیست و چندین سال صرف هزینه و وقت نیاز دارد.
نوشاد در اولین بازی خود مغلوب حریف
اسلوونی شد. چرا؟
خلاصه بگویم حریفش قویتر و رنکینگ
بالاتری دارد.
ولی نوشاد عالمیان سابقه برد بازیکن با
رنکینگ بهتر از خودش را داشته است.
ممکن است یک بار برده باشد، ولی اینجا
المپیک و میدان نبردی است که بهترینها در آن حاضر میشوند و شرایط با سایر
مسابقات بسیار متفاوت است. نیما، نفر اول ایران در بازی اولش حریف امریکایی را
شکست داد و نه فقط انتظار برد از او میرفت، بلکه نباید به او گیم میداد، چون جها
کاناک در جایگاه 275 جهان ایستاده بود و نیما رنکینگ 111 را در اختیار داشت و نیما
خیلی قویتر از او بود. همینطور که بازی دومش به حریفی با رنکینگ 78 باخت.
