بازيهاي هفته دوم رقابتهاي ليگ برتر يكشنبه شب آغاز شد و استقلال در اهواز اينقدر بيبرنامه، بينظم و بيدفاع بود كه نتوانست حتي يك مساوي از مدافع عنوان قهرماني بگيرد و تن به شكست 2 بر يك داد. نكته جالب توجه در بازي استقلال اينكه درست مثل ديدار هفته اول خبري از عليرضا منصوريان در كنار تيم نبود، گويا سرمربي جوان استقلال هنوز در حس و حال رسيدن به نيمكت اين تيم در حال خيالبافي و زير و رو كردن آرزوهاي دور و درازش با اين تيم است و فراموش كرده ليگ شروع شده است.
واقعيت اين است كه منصوريان استقلال را درست ارنج نميكند، درست در زمين هدايت نميكند. درست تعويض نميكند و در كل استقلال را كاملاً باري به هر جهت روانه ميدان ميكند. منصوريان قبل از بازيها به كنفرانس خبري ميآيد و چند جمله قلمبه، سلمبه تحويل خبرنگاران و علاقهمندان ميدهد، اما در طول مسابقه نه خبري از او هست و نه بعد از بازي، تا همه حتي استقلاليها هم به دنبال او بگردند. به طور حتم منصوريان و هوادارانش ميگويند تازه دو هفته گذشته، خيليها هم پيش از اين گفتهاند كه استقلال را بايد از هفته ششم به بعد ديد؛ ولي سؤال اينجاست كه آيا چون بايد شش هفته منتظر ديدن استقلال منصوريان باشيم، بايد تا رسيدن به آن زمان شاهد اين نوع بازي و اين عدم نتيجهگيري بود؟ آيا منصوريان به عنوان نفر اول نيمكت استقلال فكري به حال 15 امتياز اول فصل نكرده و آن را بيخيال شده است؟ و اگر بيخيال شده چه زماني درصدد جبران اين امتيازهاي از دست رفته خواهد بود؟
استقلال در خط دفاع مشكل دارد، در دو بازي گذشته از ليگ اين مسئله ثابت شده، مهاجمان نفت و خط حمله استقلال خوزستان در اين دو بازي هرگاه اراده كردند دفاع استقلال را به هم ريختهاند، اشتباهات وحشتناك اين خط به طور حتم براي عليرضا منصوريان گران تمام خواهد شد. منصوريان بايد به اين حقيقت و واقعيت برسد كه هر چقدر هم نزد هواداران آبي محبوب باشد، محبوبتر از استقلال نيست و اگر نتواند با اين تيم به نتيجه برسد همين هواداران عذرش را به بدترين شكل ممكن از استقلال خواهند خواست.
استقلال در ميانه زمين هم مشكل دارد، جايي كه بايد توپرساني و حفظ بازي كند و رهبري بازي را در زمين را به دست گيرد، اينكه آبيهاي پايتخت دلخوش به برتري آماري و عددي تعداد پاس و حفظ توپ بيفايده باشند به طور حتم دردي را از استقلال دوا نميكند، اين مسئله به طور مستقيم به هدايت نفر اول نيمكت تيم يعني عليرضا منصوريان برميگردد كه البته وقتي احساسات جناب سرمربي بر تفكرات او در خصوص استقلال غلبه ميكند طبيعي است كه همه چيز تيمش حتي ضعفها را هم خوب نميبيند و كار خاصي براي رفع آن انجام نميدهد.
اما خط حمله، خط آتش استقلال در دو بازي قبلي عملكرد قابل قبولي داشته، البته كار زيادي دارد. استقلاليها در دو بازي دو گل زدهاند آن هم روي تك موقعيتها و تك توپهاي خوب رسيده به مهاجمان و اين نشاندهنده اين است كه اگر اين مهاجمان خوب تغذيه شوند ميتوانند حداقل با گلزني زياد جبران گلهاي دريافتي دروازهبان و خط دفاع را بكنند.
عليرضا منصوريان كار سختي با استقلال پيشرو دارد. سرمربي جوان آبيها بايد بداند كه شرايط امروزش با دو فصل قبل كه در نفت بود كاملاً متفاوت است. او نبايد با حرفهايش براي استقلال حاشيه درست كند و نبايد حاشيههاي خودش را به تيم و بازي شاگردانش انتقال دهد. منصوريان بايد متوجه باشد كه برد و باخت در استقلال با برد و باخت در نفت كاملاً متفاوت است و كسي به خاطر تعلق خاطر فوقالعاده و احساس عاشقانه او به استقلال برايش امتياز كنار نميگذارد.
پرهزينهترين تيم ليگ چنگي به دل نميزندصرفنظر از اشكالاتي كه در كار منصوريان به عنوان سرمربي استقلال ديده ميشود و بايد فكري عاجل براي آن شود بايد به اين مسئله مهم و غيرقابل باور هم اشاره كرد كه استقلال در فصل نقل و انتقالات ريخت و پاشهاي زيادي كرد تا جايي كه هماكنون اين تيم پرهزينهترين و گرانترين تيم ليگ برتر محسوب ميشود اما نكته اينجاست كه استقلال با چهره جديد و تركيب كادر فني تازه نيز چنگي به دل نميزند.
البته ميتوان نتايج دو هفته ابتدايي آبيهاي پايتخت را به بهانههاي عدم هماهنگي، سنگيني تيم به دليل عبور تازه از دوران بدنسازي توجيه كرد، اما واقعيت اين است كه استقلال با خرجهاي زياد و قراردادهاي آنچناني بازيكناني را آورده كه بايد كمك حال اين تيم باشند، اشتباهات و سهلانگاريهايي كه از مهرههاي داخل زمين تيم منصوريان در دو هفته اول سرزده به هيچ عنوان قابل فهم و درك نيست.
نگاهي به سه گل خورده اين تيم نويد اين مسئله است، گلهايي كه روي اشتباهات بچگانه مدافعان و خط مياني استقلال به ثمر رسيده است.
از نگاهي ديگر به سيستم بازي استقلال هم بايد ايراد گرفت. سيستمي كه پيش از شروع فصل با سروصداي زياد از آن به عنوان تحولي شگرف بعد از 40، 50 سال ياد شد اما يكشنبه شب خلاصه شد در سانترهاي تكراري خسرو حيدري براي مهاجمان آبي كه فقط يكبار به هدف نشست و در بقيه دفعات با كنترل خوب مدافعان استقلال خوزستان به جايي نرسيد.
علي منصوريان، مربي جوان و بادانشي است كه ميتواند در استقلال موفق باشد، اما اين مربي جوان براي موفقيت در استقلال بايد در تفكرات و انديشههاي خود تجديدنظر كند. بدون ترديد نوع هدايتي كه در نفت جواب ميداد در استقلال پاسخگو نيست، ضمن اينكه منصوريان بايد از حال و هواي روزهاي ابتدايي آمدن مجدد به استقلال و به خصوص دلخوش كردن به پيروزي احتمالي در يك مسابقه خاص فاصله بگيرد و با حقايق استقلال و ليگ روبهرو شود كه اگر غير از اين باشد روند نزولي استقلال ادامه پيدا ميكند.
