يكي از دلايل اصلي وجود نظام آموزش عالي، تربيت نيروي كارشناس و كارآمد براي تأمين نيازهاي بخشهاي مختلف جامعه اعم از صنعت و معدن، تجارت، فرهنگ، كسب و كار و... است. در سطوح بالاتر وظيفه توليد علم و فناوري براي ارتقاي تكنولوژيك صنعت و افزايش بهرهوري از وظايف راهبردي نظام آموزشي است. از سوي ديگر تأمين هزينه نظام آموزشي و دانشگاهيان و محققين بايد بر عهده صنعت باشد كه از خدمات آنها استفاده ميكند. بنابراين رابطه صنعت و دانشگاه يك رابطه ارگانيك و حياتي است. تدام حيات و بالندگي اين دو مجموعه بدون هم امكانپذير نيست. ولي متأسفانه در نظام آموزشي و صنعتي ما اين ارتباط ارگانيك به درستي تعريف و اجرايي نشده است.
هر دو مجموعه با ارتزاق از درآمدهاي نفتي در مسيري مبهم و هزينهبر و بدون ارزش افزوده براي كشور فعاليت دارند. صنعت با تغذيه از منابع نفتي به صورت مستقيم يا غيرمستقيم در بهرهوري پايين و سيستم معيوب كار ميكند يا در صورت نياز با پول نفت دست به واردات دانش و تكنولوژي دست چندم بيگانه ميزند و دانشگاه نيز از طريق تأمين منابع توسط بودجه نفتي دولت نسبت به توليد انبوه فارغالتحصيلان اقدام ميكند كه بايد حين ورود به صنعت چند دوره كارآموزي و آموزشي مجدد بگذرانند تا آماده اشتغال به كار شوند.
اساتيد و دانشجويان تحصيلات تكميلي نيز بدون تعريف پروژه از سوي صنعت داخلي، دنبال توليد انبوه مقالات ISI و اخذ مدرك و ارتقا هستند و معلوم نيست اين پژوهشها كدام مشكلات صنعت و جامعه را برطرف ميكند؟! انبوه مقالات و پژوهشهاي دانشگاه منجر به توليد تكنولوژي و ثروت نميشوند. بدين ترتيب هم دانشگاه و هم دانشجويان دكتري بدون درآمدزايي پژوهشي از كمبود منابع نالانند و زندگي دانشجويان ارشد و دكتري اغلب بدون درآمدزا بودن پروژه تحقيقاتيشان به سختي ميگذرد. اين سيكل معيوب صنعت و دانشگاه كي بايد اصلاح شود؟
به نظر ميرسيد شايد تحريمهاي اعمال شده ميتوانست حداقل اين فرصت ناخواسته را براي شكستن اين سيكل معيوب بهوجود آورد تا ارتباط ارگانيك دانشگاه و صنعت احيا شود. مشكلات و مطالبات صنعت كشور در دستور كار دانشگاهها قرار بگيرد و آموزش و پژوهش در خدمت صنعت باشد و بدين ترتيب توليد علم و تكنولوژي و ثروت براي كشور انجام پذيرد.
اگر بخواهيم فارغ از مصلحتها و غرور حرف بزنيم امروز كشور با انبوهي از دانشجويان و فارغالتحصيلان دورههاي تحصيلات تكميلي مواجه است كه متأسفانه نه درآمدزايي دارند و نه شغلي برايشان فراهم است و دولت هم اگر بخواهد شغلي ايجاد كند بايد از پول نفت اين مشاغل را ايجاد كند بنابراين بهتر است هر چه سريعتر پروژههاي صنايع مختلف به دانشگاه داده شود تا بلكه جوانان متخصص از شر بيكاري خلاص شوند.
*دانشجوي دكتري دانشگاه اميركبير
بله متاسفانه تا وقتی مدیرانی بر مسندند که رابطه ی بیشتری داشته اند در عوض صلاحیت بیشتر انتظاری از تغییر نمی توان داشت. 
