بوتاكس، تزريق ژل و چربي، ميكرودرم، لايهبرداري، ليزر و خدمات پوست و زيبايي آنقدر جذابيت مادي براي پزشكان دارد كه بسياري از پزشكان متخصص پوست به جاي آنكه در حوزه درمان بيماريهاي پوست و مو فعاليت كنند، به سمت و سوي يادگيري و بهكارگيري روشهاي زيبايي پوست روي آوردهاند. اين موضوع موجب شده بيماران نيازمند تخصص پوست يا زيبايي مانند بيماران سوختگي كه جزو اقشار فقير جامعه هستند از دريافت درمانهاي مورد نيازشان جا بمانند. از سوي ديگر نيز پزشكاني كه در حوزه تخصصشان فعاليت نميكنند و در عمل به اپراتور استفاده از دستگاهها و تجهيزات زيبايي تبديل ميشوند سواد و تواناييشان در درمان بيماريها را از دست ميدهند.
بيرغبتي برخي پزشكان به درمان افراد فقير و كمبضاعت در برخي از بيماريها و تخصصها بيشتر خودش را نشان ميدهد. تخصصهايي مانند جراحي پلاستيك يا پوست و مو از جمله تخصصهايي است كه ميتواند در درمان و ترميم بسياري از آسيبديدگيها نقش داشته باشد اما با نفوذ مدرنيته به جامعه و تغيير فرهنگ و ارزشهاي اجتماعي به سمت و سوي زيباييهاي ظاهري متخصصان پوست و جراحان پلاستيك آنقدر مشتري تغيير چهره و زيبايي و جوانسازي دارند كه ديگر زير بار درمان بيماريهاي حوزه پوست و مو يا نواقص نيازمند درمان نميروند. اين در حالي است كه بيماراني نظير افرادي كه بخشي از چهره يا اندامشان در حوادث يا سوختگيها آسيب ديده براي حضور عادي در اجتماع نيازمند درمانهاي تخصصي هستند اما خيليهايشان به اندازه آنهايي كه به دنبال زيباييهاي مصنوعي هستند پول ندارند به همين خاطر هم ناگزيرند تا آخر عمر با عوارض بيماريشان بسازند.
جراحان و متخصصاني كه با بيماران كاري ندارند!«جراحان پلاستيك با سوختگان فقير كاري ندارند»؛ اين جمله دكتر محمدجواد فاطمي، فوقتخصص جراحي پلاستيك و رئيس مركز تحقيقات سوختگي ايران است. افرادي كه دچار سوختگي ميشوند معمولاً از قشر فقير هستند و هزينه درمان خود را ندارند. فرهاد حافظي، يكي ديگر از جراحان پلاستيك هم درباره چرايي بيتوجهي به بيماران سوختگي گفت: بيماران سوختگي براي پزشكان و كادر درماني ايجاد درآمد بالايي نميكنند و از طرفي پرستيژ خوبي براي پزشكان ندارند بنابراين در حالي كه جراحان پلاستيك اقدامات درماني زيبايي بخشهاي سر و گردن، گوش و حلق و بيني را مختص خود ميدانند اما در مورد سوختگي اين نواحي اقدامي انجام نميدهند. اين بار هم يحيي دولتي، رئيس كنگره بينالمللي پوست، زيبايي و ليزر نسبت به كاهش توجه پزشكان به درمان بيماريهاي پوستي و افزايش تمايل به روشهاي زيبايي پوست ابراز تأسف كرد و گفت: اخلاق پزشكي حكم ميكند كه پزشك در درجه نخست به رفع بيماري بپردازد. به باور وي آنچه كه جامعه درماتولوژي دنيا به آن نياز دارد، توجه بيشتر پزشكان به بيماريها و آسيبهاي پوستي است اما متأسفانه اين مسئله در حال حاضر بسيار كمرنگ شده است و پزشكان و متخصصان پوست به يادگيري و به كارگيري روشهاي زيبايي پوست تمايل بيشتري يافتند.
دولتي با بيان اينكه اين مسئله مختص ايران نيست و در همه كشورهاي دنيا اين تغيير رويه مشاهده ميشود، افزود: در گذشته هنگامي كه در كنگرههاي بينالمللي شركت ميكرديم، حتي پشت در اتاقي كه در مورد بيماريهاي داخلي و پوست صحبت ميشد، جايي براي نشستن نبود و در اتاقهايي كه در مورد موضوعات زيبايي مانند پيلينگ پوست صحبت ميشد، چند نفر انگشت شمار نشسته بودند. وي ادامه داد: اما اكنون اين رويه معكوس شده است.
پزشكان بيسواد اپراتورهاي زيبايي ميشوند اگرچه مباحث مرتبط با زيبايي هم بخشي از دستاوردهاي علمي جهاني است اما تمركز پزشكان بر روي زيبايي به خاطر درآمد بيشتر و حتي تشويق مراجعهكنندگانشان به انجام چنين اعمالي موجب ميشود بخش اصلي تخصصهايي مانند پوست يا جراحي پلاستيك مغفول بماند و سطح سواد و توانايي درماني پزشكان در حوزههاي درماني كاهش يابد و اين هم به علم پزشكي صدمه ميزند و هم به ساختارهاي اجتماعي.
