دانشمندان و صاحبنظران حوزه امنيت ملي، اين مقوله را در تناسب با اوضاع نوين جهاني اينگونه تعريف كردهاند: «دستيابي يك ملت به امكانات، توانمنديها و ابزارهايي كه بتواند با تمسك به آنها از تهديدات در امان باشد، سلطه فرهنگي، سياسي، اقتصادي و نظامي بيگانه را دفع كند، از ارزشهاي حياتي خود دفاع و حراست نمايد، از موجوديت كشور و تماميت ارضي آن محافظت كند و سير صعودي در افزايش قدرت و توان ملي داشته باشد...»
طبيعتاً پرداختن به هر يك از مفاهيم و مقولههاي ذكر شده در تعريف مدرن امنيت ملي فرصت مبسوطي ميطلبد، اما هدف نگارنده در نوشته پيش روي تنها نگاهي مختصر به اهميت يكي از موارد فوق يعني «قدرت نظامي» با توجه به اتفاقات و رويدادهاي اين روزهاست؛ روزهايي كه از طرفي در خارج از كشور ترجيعبند اظهارات سياستمداران غربي و برنامههاي خبري و تحليلي رسانههاي بيگانه و حمله به توانمنديهاي موشكي جمهوري اسلامي است و از طرف ديگر در داخل عدهاي ناآگاه يا خيانتكار در راستاي پروژه تعريف شده از سوي بيگانگان به دنبال تضعيف اهميت و جايگاه قدرت نظامي در افكار عمومي جامعه هستند؛ عدهاي خاص كه البته همراهي و همزباني آنها با دشمنان قسم خورده ملت ايران (از منافقين كوردل گرفته تا صهيونيستهاي جنايتكار) حداقل از فتنه 88 به بعد براي مردم آشكار و عيان شده است.
همانگونه كه در تعريف ذكر شده براي امنيت ملي قابل مشاهده است، اصل اساسي در تأمين امنيت يك جامعه رسيدن به سطحي از تواناييهاي مختلف است كه دشمنان، معارضان و رقبا با مشاهده اين تواناييها جرئت تهديد، تجاوز و تعدي را به خود ندهند. دستيابي به چنين قدرتي همان چيزي است كه در اصطلاح سياسي و نظامي از آن با عنوان «قدرت بازدارندگي» ياد ميشود. بديهي است وقتي كشوري قدرت دفاع و پاسداري از دستاوردهاي خود را نداشته باشد اساساً به پيشرفت و توسعه چشمگير در عرصههاي مختلف نيز نائل نخواهد آمد. نگاهي گذرا به مواضع و رهنمودهاي رهبر معظم انقلاب نيز اين نكته را به خوبي روشن ميكند كه ايشان با دركي درست از مؤلفههاي ايجاد امنيت در سطح ملي و همچنين نگاهي واقعي به شرايط كنوني منطقه و جهان، همواره تأكيد داشتهاند كه در صورت نداشتن قدرت چشمگير نظامي (موشكي و...) امكان پيشرفت در ساير عرصههاي مهم و حياتي كشور بسيار صعب، مشكل و دستنيافتني به نظر ميرسد.
ايشان در سخنان خود بارها و با تعابير مختلف عنوان كردهاند كه اگر جمهوري اسلامي به دنبال اقتدار علمي با دستيابي به فناوريهاي روز، افزايش قدرت سياسي در عرصه جهاني با استفاده از ابزار گفتوگو و مذاكره و همچنين رسيدن به وضعيت مطلوب اقتصادي با انجام اقدامات گوناگون تجاري و... باشد، اما قدرت نظامي و دفاعي خود را حفظ و ارتقا نبخشد، مجبور به عقبنشيني و كوتاه آمدن در برابر خواستههاي ظالمانه زورگويان جهان خواهد بود.
بر همين مبناست كه امريكاييها با هدف تضعيف مؤلفههاي امنيت ملي و حوزههاي اقتدار جمهوري اسلامي، پس از حدود سه دهه جنگ نرم همهجانبه در عرصههاي مختلف از جمله تهاجم گسترده فرهنگي، تدارك فتنههاي گوناگون سياسي از 78 گرفته تا 88، تحريمهاي ظالمانه اقتصادي و در نسخهاي امروزين تلاش جهت نفوذ در افكار، باورها و تصميمگيريهاي مسئولان كشور كه اتفاقاً از نتايج آن نيز ناخشنود نيستند، اكنون همه توان خود رادر راستاي تضعيف قدرت نظامي جمهوري اسلامي به كار گرفتهاند.
امريكاييها كه متأسفانه با برخي سادهانديشيها و مماشاتهاي نابجاي عناصر دستگاه ديپلماسي كشور در مذاكرات هستهاي، گستاختر و اميدوارتر از گذشته شدهاند، امروز در پي آنند تا الگويي را كه از دل اين مذاكرات بيرون آوردهاند در موضوع توانمنديهاي موشكي ايران نيز اجرايي كرده و به تعبيري ضربه نهايي را بر پيكره اقتدار جمهوري اسلامي وارد كنند.
آنها اگرچه بر پايه بررسيهاي راهبردي خود استيلاي همهجانبه بر منابع فراوان كشورمان و همچنين مهار سياستهاي ضداستكباري جمهوري اسلامي را منوط به تفوق و غلبه بيچون و چراي نظامي ميدانند، اما به خوبي و بهتر از هر كس ديگري آگاهند كه در پس سياست صبورانه بُروز قطرهچكاني توانمنديهاي نظامي ايران چه حجم عظيمي از قدرت نهفته است. لذا با همين تحليل است كه تا كنون و در شرايطي كه آتش جنگ و درگيري را در جاي جاي منطقه برافروختهاند، اجازه شليك حتي يك گلوله به سوي ايران را به دستنشاندگان و دستپروردگان خود ندادهاند.
امروز حتي براي دشمنان و رقباي جمهوري اسلامي نيز روشن است كه اگر امريكا و متحدانش لحظهاي احساس كنند ميتوانند در عرصه نظامي ايران را مغلوب كنند، به اندازه چشم برهم زدني درنگ نخواهند كرد اما چرا برخي سياستمداران مرعوب داخلي متوجه اين امر نيستند جاي بسي تعجب است! سؤال جدي و اساسي از طرفداران سياست «مذاكره منهاي موشك» كه درپي آنند تا با عوامفريبي خود را دلسوز مردم و كشور جا بزنند اين است كه آيا يكي از مهمترين تكيهگاههاي قدرتهاي امروز جهان براي اعمال قدرت و نفوذ در عرصههاي مختلف سياسي، اقتصادي و... چيزي غير از تواناييهاي نظامي آنان است؟ آيا آنها با چيزي بهجز قدرت نظامي اهداف و منافعشان را در برههها و موضوعات مختلف دنبال ميكنند؟
با همه اين موارد شايد امريكاييها و دوستان داخليشان تا اينجاي كار را درست و مطابق با مباني نظري و علمي خود طي كرده باشند، اما غلط آنها همان غلط تكراري تاريخي است كه در دفاع مقدس و شروع جنگ سخت عليه جمهوري اسلامي ايران مرتكب آن شدند. امريكاييها بايد بدانند كه مديريت و فرماندهي اين حجم عظيم قدرت، تجهيزات و تواناييهاي نظامي امروز ايران در دست همان تفكري است كه از ابتداي پيروزي انقلاب همواره و در عرصههاي مختلف از جمله دفاع مقدس هشت ساله موجب به شكست انجاميدن سياستها و اقدامات آنها شده است؛ تفكر بسطيافتهاي كه امروزه مرزهاي جغرافيايي را درنورديده و بنا بر اعتراف چند باره خودشان، نه تنها از براندازي و تغيير حكومت در ايران نا اميدشان كرده بلكه در جاي جاي منطقه از عراق و سوريه گرفته تا يمن، لبنان، نيجريه و... آنان را به عجز آورده است.
اين گوهر والا امروزه آنچنان درخششي يافته كه موجب افتخار، بالندگي و اطمينان خاطر آحاد ملت ايران شده است. مردم قدرشناس و مقاوم كشورمان به خوبي آگاهند كه بخش قابل توجهي از آسودگي و امنيت مثالزدني امروز آنها (حتي در انجام فعاليتهاي عادي و معمول روزانه)، مرهون مجاهدتهايي است كه طي ساليان پس از انقلاب و در راستاي ارتقاي توانمنديهاي نظامي كشور صورت گرفته است.
محصول همين تفكر است كه در گوشهاي پيشرفتهترين پهپادهاي امريكايي را سالم به زمين مينشاند، در گوشهاي ديگر روزبهروز برد و دقت موشكها را افزايش ميدهد و در سويي ديگر به هواپيماهاي مثلاً رادارگريز! آنها هشدار ميدهد تا خيال كوچكترين تجاوزي را از سرشان بيرون كنند. تربيتيافتگان اين تفكر امروز در نقاط مختلف منطقه جانشان را بر كف گرفتهاند تا ضمن ايجاد پشتوانههاي ارزشمند براي دستگاه ديپلماسي كشور و افزايش قدرت چانهزني در عرصههاي بينالمللي، خالصانه امنيت و آرامش را ارزاني ملت ايران با هر عقيده و گرايشي كنند.
امريكاييها بايد اين نكته را نيز به آگاهيهاي خود بيفزايند كه ستونهاي تفكر انقلابي فرزندان اسلام كه امروزه در سليمانيها و همرزمان ارتشي و سپاهي و بسيجيشان تبلور يافته و موجبات غرور ملي و احساس امنيت خاطر جامعه را فراهم آورده است، ريشه در آسمانها دارد و ستوني كه به آسمان متصل است هرگز فروريختني نيست.
