خيال وزارت ورزش راحت شد، اين روزها ديگر نه اساسنامه فدراسيون فوتبال مشكلي دارد، نه كسي به مجوز نداشتن كفاشيان براي حضور در انتخابات فدراسيون فوتبال براي نشستن در صندلي مديريت ساختمان سئول ايراد ميگيرد. علي كفاشيان سرانجام براي ثبتنام اقدام نكرد تا خيال وزارتيها راحت شود. اينقدر تهديد كردند تا مرد خندان فدراسيون فوتبال كوتاه بيايد، شايد به خاطر فوتبال و شايد به خاطر آرامش خودش، نكته اين است كه تمام جار و جنجالهاي اين آخر سالي تمام شد و حالا فوتبال ساكتتر و آرامتر از هر سالي به استقبال سال نو ميرود؛ سالي كه قرار است در آن تيم ملي براي حضوري مقتدر در رقابتهاي جامجهاني 2018 روسيه آماده شود.
اما نگاه به اسامي كانديداهاي ثبتنام كرده براي رياست فدراسيون نگراني را در دلهاي علاقهمندان به فوتبال بيشتر ميكند. شش كانديدايي كه نام آنها به عنوان نامزد رياست بر فدراسيون برده ميشود هيچ كدام در حد و اندازههاي اين پست مهم نيستند، دو نفر كه كاملاً ناشناخته هستند و تنها با داشتن جيبي پر پول سر از اين انتخابات درآوردهاند، جاي سؤال دارد كه اين دو چگونه قرار است فوتبال ايران را به ساحل آرامش برسانند.
دو نفر ديگر با داشتن سوابق مديريتي در فوتبال كه البته جز شكست و سقوط چيز ديگري در پي نداشته پا به اين عرصه گذاشتهاند؛ دو نفري كه حاشيههايشان اگر بيشتر از كفاشيان نباشد كمتر نيست، يكي كه قرارداد منحوس فوتبال ايران با آل اسپورت را در كارنامه دارد و ديگري كه سابقه مشعشع مديريتهاي تيمهاي سقوط كردهاي چون استيل آذين. حالا چگونه قرار است فدراسيون فوتبال توسط اين دو نجات پيدا كند سؤالي است كه ذهن علاقهمندان فوتبال را به خود مشغول كرده است.
ميماند دو كانديداي ديگر كه يكي رئيس هيئت استاني است و اتفاقاً ديگري هم هماستاني اوست؛ استاني كه طي سالهاي گذشته البته دو تيم حاضر در ليگ برترش موفقترين تيمهاي باشگاهي ايران بودهاند و بابت اين موفقيتها اين دو مسئول تاكنون كم حرف نشنيدهاند. به طور حتم هدايت فدراسيون فوتبال يك كشور با مديريت هيئت يك استان تفاوتهاي فاحشي دارد كه حتماً كانديداي مورد نظر خوب اين مسئله را ميداند، بنابراين خوب ميداند كه علت نگراني فوتباليها از حضورش در انتخابات رياست فدراسيون فوتبال چيست، اما آخرين كانديدا كه در حال حاضر رياست سازمان ليگ را عهدهدار است، در طول ماههاي گذشته بارها اعلام كرده بود كه در انتخابات شركت نميكند، اما اتفاقاتي رخ داد كه او حالا مجبور است براي رياست فدراسيون فوتبال پا پيش بگذارد. هر چند هنوز نيامده شايعات قديمي با رنگ و بويي تازهتر به گوش ميرسد.
مجمع عمومي فدراسيون فوتبال يازدهم ارديبهشت ماه برگزار ميشود، مجمعي كه بايد از بين شش كانديدايي كه به جرئت ميتوان گفت شايد فقط يكي از آنها در حد و اندازههاي صندلي رياست فدراسيون باشد، يكي را انتخاب كند، انتخابي كه سختتر از هميشه خواهد بود، انتخابي كه بايد آرزو كرد درست و منطقي صورت گيرد، انتخابي كه بايد اميد داشت به دور از هيجانات، شعارها و القائات برخي كانديداهاي حراف باشد. هر چند كه در اين ميان نبايد از گزينه مدنظر وزارت ورزش غافل شد، هر چند آن طور كه به نظر ميرسد وزارتيها تنها به دنبال نبودن كفاشيان بودند و حالا برايشان چندان تفاوتي نميكند كدام يك از اين كانديداها روي صندلي ساختمان مشكي خيابان سئول بنشيند، حتي اگر يك غيرفوتبالي ناكارآمد پولدار باشد.
