يك سال قبل بود كه مأموران پليس و امدادگران از حادثه آتشسوزي در يكي از خانههاي غرب تهران باخبر شدند و خودشان را به محل رساندند. همزمان با خاموش كردن آتش بود كه جسد زن صاحبخانه كه دچار جراحت شده بود، كشف شد. اولين تحقيقات حكايت از اين داشت كه ريحانه ابتدا با چاقو هدف قرار گرفته و سپس خانه دچار حريق شده است بنابراين پرونده با موضوع قتل عمد تشكيل و بازپرس در محل حاضر شد. در اولين گام بود كه كارشناسان سازمان آتشنشاني اعلام كردند كه حادثه آتشسوزي عمدي بوده است بنابراين مشخص شد كه عامل يا عاملان حادثه بعد از قتل ريحانه براي فريب پليس خانه را آتش زدهاند. بررسيهاي بعدي هم نشان داد كه مرد صاحبخانه كه نيما نام داشت، هنگام حادثه در سفري كاري بوده است. پس از انتقال جسد به پزشكي قانوني بود كه دوربينهاي مداربسته محل بازبيني شد. براساس تصاوير دو زن جوان به فاصلهاي كم از خانه ريحانه خارج شده بودند. يكي از اين زنان خواهر شوهر ريحانه بود. او گفت روز حادثه ريحانه تماس گرفت و گفت كه بچهاش ميخواهد با پسر بچه من بازي كند. من هم به خانه برادرم رفتم و بچه او را به خانهمان بردم. ساعتي بعد بود كه از ماجرا با خبر شدم.
در حالي كه درستي اظهارات اين زن تأييد شده بود، دومين زن كه شهره نام داشت، شناسايي شد. تحقيقات اوليه درباره اين زن مشخص كرد كه او از دوستان خانوادگي ريحانه است و گاهي به خانه او رفت و آمد ميكند. او وقتي درباره حادثه مورد تحقيق قرار گرفت گفت كه در ماجرا دخالتي نداشته است. رديابي تماسهاي اين زن اما نشان داد كه او از مدتي قبل با شوهر ريحانه تماس و ارتباط داشته است. خانواده مقتول در تحقيقات به پليس گفتند كه دخترشان از مدتها قبل با شوهرش اختلاف داشته است و متوجه شده بودند كه پاي زن ديگري در زندگي نيما باز شده است. مادر مقتول گفت وقتي دخترم با درخواست جدايي از سوي نيما مواجه شد، از او خواسته بود علت آن را هم مطرح كند. سر همين موضوع بارها بين آنها مشاجره روي داده بود. يكي از دلايلي كه دخترم طرح كرده بود، اين بود كه شوهرش مدام به سفرهاي كاري ميرفت و شبانه با تلفن همراهش به مدت طولاني حرف ميزد بدون اينكه دليل موجهي براي كارش داشته باشد.
تحقيقات درباره پرونده نشان داد كه نيما 10 سال قبل از ازدواجش با شهره آشنا شده و با او قرار ازدواج گذاشته بود اما به دلايلي وصلت آنها صورت نگرفته بود و هر كدام با فرد ديگري ازدواج كرده بودند تا اينكه ديدار آنها بعد از ساليان طولاني در يك ميهماني بار ديگر رقم خورده بود.
نيما وقتي در اين باره مورد تحقيق قرار گرفت، ماجرا را اين گونه شرح داد: آن شب بعد از چند سال شهره را ديدم. گفت كه مدتي قبل از شوهرش طلاق گرفته و تنهايي زندگي ميكند. ارتباط ما ابتدا تلفني بود اما بعد به ايجاد علاقه منجر شد. پس از آن بود كه شهره را صيغه كردم و گاهي با او به سفر ميرفتم. وقتي شهره از من خواست به صورت دائم ازدواج كنيم، متوجه شدم كه زندگيام دچار خسارت ميشود؛ چراكه پسري هفت ساله داشتم كه آسيب ميديد. وقتي از همسرم درخواست طلاق كردم، گفت كه بايد استدلال بياورم. متوجه رفتارم شده بود اما به هر صورت بر سر اين موضوع مشاجره داشتيم. وقتي مشاجرهام در دو طرف بالا گرفت، داشتم به اين فكر ميكردم كه شهره را رها كنم. روز حادثه هم به سفر رفته بودم كه خبر دادند حادثه اتفاق افتاده است.
در شاخه ديگري از بررسيها شهره بار ديگر مورد تحقيق قرار گرفت. او زماني كه متوجه شد راز ارتباطش با نيما بر ملا شده است، حادثه را شرح داد. او گفت از اينكه وصلت من و نيما در 10 سال قبل شكل نگرفته بود، ناراحت بودم. بعد از ديدار دوباره احساس كردم كه نيما در حال فاصله گرفتن از من است. روز حادثه وقتي به ديدار ريحانه رفتم، ناگهان تصميم به قتل او گرفتم. با چاقو به او ضربه زدم كه فوت شد. بعد هم براي از بين بردن آثار جرم خانه را آتش زدم و از محل دور شدم.
با كامل شدن تحقيقات و در حالي كه خانواده مقتول براي داماد خود درخواست معاونت در قتل كرده بودند، بازپرس به دليل اينكه نيما در سفر حضور داشته او را از اتهام معاونت در قتل تبرئه كرد. برائت وي مورد اعتراض اولياي دم قرار گرفت. آنها با اين استدلال كه رابطه دامادشان باعث مرگ دخترشان شده به رأي اعتراض كردند و درخواست تجديدنظر در حكم را دادند. درخواست آنها براي بررسي به شعبه هشت دادگاه كيفري شماره يك ارسال شده است.
