انتخاب جرمي كوربين به عنوان رهبر جديد حزب كارگر به مثابه تحولي مهم در صحنه سياسي انگليس قلمداد ميشود. اين سياستمدار چپگراي 66 ساله روز شنبه 21 شهريور در انتخابات درونحزبي نزديك به 60 درصد آرا را كسب كرد و توانست با فاصله زياد از نفر دوم، سكان رهبري حزب كارگر انگليس را به دست گيرد و رقيبانش را شكست دهد. اين آمار از اين جهت مهم بود كه وي توانست در مقايسه با آراي 57 درصدي توني بلر در سال 1994، با رأي بيشتري رهبري حزب كارگر را در دست گيرد. كوربين در سال 1983 به نمايندگي مجلس عوام انتخاب شد و تاكنون هفت بار در انتخابات شركت كرده و 32 سال نماينده پارلمان بوده است. بدين ترتيب بعد از سه دهه حضور نسبتاً كمرنگ در عرصه سياسي، كوربين توانست با يك پيروزي قاطع بر رقباي خود بهعنوان رهبر جديد حزب كارگر انتخاب شود و با برنامهاي پا به عرصه سياسي بگذارد كه توسعه اقتصاد، برچيدن موشكهاي هستهاي و كنار گذاشتن سياستهاي اسلاف خود در حزب كارگر همچون توني بلر از ويژگيهاي شاخص آن به حساب ميآيد. موفقيت كوربين را بايد تا حدودي مرهون تغيير قانوني دانست كه بر اساس آن هر فردي با پرداخت تنها سه پوند ميتوانست جواز حضور در انتخابات اين حزب را داشته باشد. حزب كارگر كه تا پيش از انتخابات سراسري مي 2015 حدود 187 هزار عضو داشت، از آن زمان با رشد بيسابقهاي در ميان اعضاي خود روبهرو شد. اتحاديههاي كارگري كه حاميان اصلي كوربين بودند، نقش بسزايي در اضافه كردن اين افراد داشتند و نتيجهاش اين شد كه بيش از 420 هزار نفر در انتخابات روز شنبه شركت كردند. ديويد كامرون نخستوزير انگليس و مايكل فالون وزير دفاع اين كشور، حزب كارگر به رهبري كوربين را تهديدي براي امنيت و اقتصاد انگليس معرفي كردند. نخستوزير انگليس گفت: «حزب كارگر اين كشور كه جرمي كوربين را به عنوان رهبر جديد خود انتخاب كرده، تبديل به يك تهديد عليه امنيت ملي، امنيت اقتصادي و امنيت خانواده در انگليس شده است.» ديدگاههاي سياسي كوربين به سوسياليسم نزديك است. به همين دليل وي در ردههاي بالاي حزب كارگر حاميان زيادي نداشته است. در عين حال اعلام پيروزي جرمي كوربين كه از پدري مهندس و مادري معلم است، همانند يك زلزله قوي، سبب تكانهاي شديد در عرصه سياسي در انگليس شده است. مخالفت با جنگ و دخالت انگليس در امور داخلي كشورها، مخالفت با رژيم صهيونيستي و نيز مخالفت شديد با سلاح هستهاي از جرمي كوربين چهره متمايزي نسبت به رهبران پيشين حزب كارگر ارائه كرده است. ميتوان گفت انتخاب چهرهاي متفاوت با ديگر سياستمداران انگليسي براي رهبري حزب كارگر، حكايت از تحول در رويكردهاي آتي اين حزب دارد؛ تحولي كه در صورت پيروزي حزب كارگر در انتخابات پارلماني آينده ميتواند موجب تغييرات بزرگي در عرصه سياستهاي داخلي و خارجي انگليس شود.
عرصه داخلي
جرمي كوربين در نخستين سخنراني عمومي پس بهدست گرفتن رهبري پرشمارترين حزب انگليس سياستهاي حزب حاكم «محافظهكار» را مورد انتقاد شديد قرار داد. از ديدگاه كوربين، سياست رياضت اقتصادي، به مثابه يك ضرورت اقتصادي نيست، بلكه گزينهاي سياسي است كه دولت انگليس به مردم اين كشور تحميل كرده است. وي افزايش 30 هزار نفري شمار اعضاي حزب كارگر را پس از روي كار آمدن خود، نشاندهنده پشتيباني مردم از رويكردهايش توصيف و تصريح كرد: با سياست رياضت اقتصادي كامرون و كاهش 12 ميليارد پوندي هزينههاي عمومي و نيز با لايحه دولت درباره كاهش كمك هزينه معيشتي مخالفت خواهد كرد. كوربين همچنين با تكرار مخالفتش با لايحه مربوط به حق اعتصاب كاركنان اتحاديههاي كارگري انگليس كه روز دوشنبه گذشته در پارلمان انگليس تصويب شد بر حمايت خود از اتحاديههاي كارگري تأكيد كرده و گفت تا پايان سال 2020 ميلادي (دوره جاري دولت محافظهكاران) مبارزه خواهيم كرد و اگر در انتخابات عمومي سال 2020 ميلادي رأي قاطع را به دست آوريم، آن را كاملاً لغو خواهيم كرد. رهبر جديد حزب كارگر با تأكيد بر انجام تغييرات اساسي در اين حزب افزود: در دوره جديد فعاليت حزب كارگر و در جريان دموكراسيسازي، نقش و سهم بيشتري به مردم داده خواهد شد.
جرمي كوربين تا قبل از كسب رهبري حزب كارگر يكي از به اصطلاح شورشيترين نمايندگان پارلمان انگليس تلقي ميشد و پيشتر با مشاركت انگليس در حمله به عراق مخالفت كرده بود. وي همچنين از مخالفان نوسازي زيرساخت بازدارنده هستهاي تريدنت انگليس بود. از ديدگاه محافظهكاران، پيروزي جرمي كوربين در انتخابات تعيين رهبر حزب كارگر تأثيري منفي بر زندگي مردم عادي انگليس خواهد داشت. حزب محافظهكار انگليس نگران است جرمي كوربين اتفاق نظر ميان اين حزب با حزب كارگر در زمينه مسائل مهم نظير نوسازي زرادخانه هستهاي انگليس، اخذ ماليات و مسائل ديگر را از بين ببرد. كوربين همچنين با انتقاد از سياستهاي دولت محافظهكار انگليس اعلام كرد درصدد است به عنوان اولين برنامههاي حزبياش براي پايان بخشيدن به سياستهاي جنگطلبانه دولت ديويد كامرون و نحوه مواجهه با بحران مهاجران اقدام كند. كوربين در خصوص وضعيت بحران مهاجران عنوان كرد: آنهايي كه از جنگ فرار ميكنند قربانيان جنگ هستند و مثل من و شما انساناند. بياييد تا در مواجهه با اين بحران با انسانيت، حمايت و مهرورزي برخورد كنيم.
عرصه خارجي
يكي از عرصههاي مهم اين تحول، مسئله آينده عضويت انگليس دراتحاديه اروپا است. در اين زمينه كوربين به عنوان رهبر جديد حزب كارگر شامگاه چهارشنبه در گفتوگو با شبكه «بيبيسي» تأكيد كرد حزب تحت رهبري وي به كارزار خروج انگليس از اتحاديه اروپا نخواهد پيوست. كوربين در عين حال تأكيد كرد وي خواهان تغييراتي در اتحاديه اروپا با اميد ايجاد «اروپايي اجتماعيتر و همگراتر و نه يك بازار آزاد اروپايي» است. كوربين گفت: حتي اگر مذاكرات ديويد كامرون، با مقامات اروپايي منجر به تصميمات جديدي شود كه با آنها موافق نباشد، وي خواهان ماندن و مبارزه با آنها در چارچوب اتحاديه اروپا است. برگزاري همهپرسي عضويت انگليس در اتحاديه اروپا، براي اولين بار توسط كامرون در سال 2013 مطرح شد و در آن زمان وي اعلام كرد كه تنها در صورتي از ادامه عضويت انگليس در اتحاديه اروپا حمايت خواهند كرد كه شرايط مربوط به عضويت اين كشور در اين نهاد تغيير كند. كامرون تاكنون تلاش بيوقفهاي براي جلب اعتماد مردم و پارلمان انگليس و رايزني با برخي سران كشورهاي اروپايي به منظور به كرسي نشاندن اصلاحاتي كه به گفته وي به نفع اتحاديه اروپا و مردم كشورش هست، صورت داده است.
جمعبندي
جرمي كوربين را ميتوان يكي از چپگراترين سياستمداراني دانست كه طي يك صد سال گذشته به رهبري حزب كارگر ميرسد. رسيدن كوربين به رهبري حزب كارگر به معناي ايجاد يك چرخش ناگهاني به سمت چپ براي حزب كارگر خواهد بود كه طي چند دهه گذشته همواره در ميانه حركت ميكرده است و درك اين مسئله براي حزب محافظهكار انگليس كه مدافع بازار آزاد و عدم اجراي سياستهاي حمايت اجتماعي است و نيز طرفداران ديدگاه بلر در حزب كارگر چندان آسان نخواهد بود. كوربين قبل از انتخابش وعده داده بود كه در صورت انتخاب به عنوان رهبر جديد حزب كارگر، مسئله ملي كردن مجدد شش شركت بزرگ انرژي انگليس را در دستور كارش قرار دهد. طرح مجدد ملي كردن بخشهاي مهم اقتصادي در حزب كارگر، به معناي عدول از سياستهاي اقتصادي توني بلر نخستوزير اسبق انگليس از حزب كارگر و پشت كردن به اين سياستها شمرده ميشود. در مجموع بايد انتظار داشت كه با آغاز رهبري كوربين بر حزب كارگر مخالفتها عليه وي چه در داخل حزب از سوي مقامات ارشد حزبي و چه در عرصه سياسي انگليس از سوي احزاب رقيب به ويژه حزب محافظهكار شدت يابد. البته هر يك از اين دو گروه دلايل خاص خود را در اين زمينه دارند. براي مخالفان درونحزبي، ادامه رهبري حزب توسط يك چپگراي راديكال به مثابه بهخطر افتادن موقعيت آنها خواهد بود اما در عرصه سياست داخلي انگليس، مسلماً احزاب رقيب به ويژه حزب محافظهكار از اين مسئله هراس دارند كه شعارها و برنامههاي كوربن باعث جلب آراي مردم انگليس در انتخابات آتي اين كشور و در نتيجه به خطر افتادن موقعيت آنها خواهد شد.
