هفته گذشته برادر يكي از جانبازان عزيز كشور، در تماس با سرويس پايداري روزنامه جوان مطالبي را درباره مشكل برادرش با ما در ميان گذاشت و منتظر پاسخي مناسب از طرف مسئولان مربوطه بود. آنچه ميخوانيد حرفهاي برادر جانباز لقمان نعمتي است:
سال 59 حزب دموكرات با ايجاد مزاحمت براي مردم كردستان سعي در ناامن كردن فضاي شهر داشت. همان سال لقمان را در روستاي «وزاور» شهرستان پاوه به گروگان ميگيرند و زنداني ميكنند. پس از چند روز زنداني بودن او شبانه فرار ميكند و به شهرستان پاوه ميرود. بعد از آن به مريوان ميرود و آنجا به استخدام سپاه در ميآيد. مدتي پس از استخدامش در سپاه، حين گذراندن دوران آموزش در پادگان تيري به دست راستش اصابت ميكند و باعث مجروحيتش ميشود. با انتقالش به تهران چندين عمل جراحي روي دستش انجام ميشود ولي عصبهاي دستش از كار ميافتد.
مدتي پس از جراحت دستش حالتهاي رواني خاص و افسردگي به او دست ميدهد به گونهاي كه ادامه زندگي را براي همسرش سخت ميكند. با تشديد حالتهاي رواني لقمان، كارش را از دست ميدهد و همسرش از او طلاق ميگيرد. وقتي اين اتفاقات براي برادرم ميافتد به مدت 10 سال از او بيخبر بوديم و به هر جا كه سر ميزديم اثري از او پيدا نميكرديم تا اينكه بعد از 10 سال از فرودگاه مهرآباد براي ديدن برادرم با ما تماس گرفتند. او در اين مدت از كشور خارج شده بوده و پس از مدتي به كشور بازگردانده ميشود.
هر سالي كه ميگذرد حالات روحي و رواني لقمان بدتر ميشود. اگر كسي چند روز كنارش نباشد و تنها بماند باز حالت پرخاشگرانه پيدا ميكند. الان او نه كار دارد و نه خانه و زندگي و خانهنشين است. مادرم با سن بالايش مشغول پرستاري از اوست. هر ماه هم بايد به بيمارستان برود و تحت نظر دكتر درمان شود. زماني كه برادرم دچار مجروحيت شد و بعد از مشكلات روحي كه برايش به وجود آمد پرونده جانبازي در سپاه برايش در نظر گرفته شد. اما حالا درخواستي كه از مسئولان بنياد شهيد دارم و ميخواهم از طريق ستون تريبون آزاد جانبازان بيان كنم اين است كه ما 11 سال پيش نامه درخواست بررسي جانبازي لقمان را دادهايم ولي هر بار كه براي گرفتن پاسخ مراجعه ميكنيم فقط به ما ميگويند كه صبر كنيد. تا به حال در چند كميسيون و توسط چندين پزشك مشكل رواني و ذهني برادرم تأييد شده اما هيچ اقدام خاصي براي تعيين جانبازياش انجام نگرفته است. بنابراين وضعيت لقمان هنوز با گذشت 11 سال بلاتكليف مانده است. درخواست ما اين است كه راهي را براي رسيدن به نتيجه پيشرويمان بگذارند.
تريبون آزاد صفحه پايداري صرفا به جهت انعكاس مشكل اين جانباز اقدام به انتشار سخنان برادر او كرده است تا اگر مسئول يا مسئولاني قصد راهنمايي آنها را دارند پل ارتباطي بين اين خانواده و مسئولان باشيم.