تيم ملي واليبال چند روز ديگر در چارچوب مسابقات جهاني واليبال به مصاف حريفاني ميرود كه تجربه و عملكردي به مراتب بهتر از تيم كشورمان در ادوار گذشته داشتهاند. رشد سريع واليبال ايران در سالهاي اخير موجب شده تا برخلاف هميشه اين بار رقبا براي صفآرايي مقابل شاگردان كواچ محتاطتر عمل كنند چراكه آوازه قدرت بلندقامتان ما در همه جاي دنيا پيچيده است.
از چكسلواكي تا لهستان
مسابقات قهرماني جهان يكي از مهمترين تورنمنتهاي معتبر FIVB محسوب ميشود. فدراسيون جهاني براي آنكه بهترين تيمهاي دنيا را گردهم بياورد از سال 1949 رقابتهايي را تحت عنوان قهرماني جهان برگزار كرد كه ميزباني اولين دوره آن را چكسلواكي سابق برعهده داشت. تمامي كشورهاي صاحبنام دنياي توپ و تور هر چهار سال يك بار ميكوشند تا خود را به عنوان برترين تيم جهان معرفي كنند.
4 دوره در حسرت صعود
از 17 دوره برگزار شده قهرماني جهان سهم حضور واليبال ما تنها چهار دوره بوده. اين در حالي است كه در هر چهار دوره نيز از صعود به مرحله بعدي بازماندند. اين در حالي است كه روسيه با شش مدال طلا پرافتخارترين تيم رقابتها محسوب ميشود، ايتاليا هم سه بار قهرمان شده و امريكا نيز يك بار روي سكوي نخست ايستاده است. همگروهي تيم ملي كشورمان با ايتاليا، فرانسه، امريكا، بلژيك و پورتوريكو در هجدهمين دوره مسابقات كار را براي شكستن طلسم صعود سخت كرده است. نكته جالب اينجاست كه اين سومين باري است كه ايتاليا در قهرماني جهان سد راه ايران ميشود.
1970 ـ بلغارستان
هفتمين دوره مسابقات كه برگزار شد تيم ملي كشورمان براي اولين بار حضور در قهرماني جهان را تجربه كرد. در آن دوره مليپوشان 11 بازي نفسگير را انجام دادند كه حاصل آن سه برد، هشت باخت، 14 ست برده و 27 ست باخته بود. ايستادن در جايگاه بيست و يكم جهان در ميان 24 تيم شركتكننده نتيجه بدي براي اولين تجربه محسوب ميشد.
1998 ـ ژاپن
28 سال بعد دوباره شاهد صعود تيم ملي واليبال به جمع بهترينها بوديم. اگرچه مردان ايراني در ژاپن تمام تلاششان را كردند تا به نتيجه مطلوب برسند اما در اين دوره هر سه بازي ما با شكست به پايان رسيد. قرار گرفتن در گروه D رقابتها ما را با تيمهاي كوبا، آرژانتين و لهستان همگروه كرد، حريفاني كه با كولهباري از تجربه پا به زمين مسابقه ميگذاشتند. اولين ديدار تيم ملي با آرژانتين بود كه به برتري رقيب انجاميد. در دو بازي بعدي نيز مليپوشان كشورمان تن به شكستهاي سه بر صفر دادند تا با كسب سه امتياز و قرار گرفتن در قعر جدول ردهبندي گروه به كار خود پايان دهند.
2006 ـ ژاپن
رقيب آسيايي در سالهايي كه حرفهاي زيادي براي گفتن داشت دومين امتياز ميزبانياش را از FIVB گرفت. اين بار در گروه سوم بازيها با بلغارستان، ايتاليا، چك، امريكا و ونزوئلا قرار گرفتيم. در سومين حضورمان در قهرماني جهان پنج شكست ديگر به كارنامه تيم ملي اضافه شد؛ با اين تفاوت كه توانستيم از ايتاليا و ونزوئلا يك ست بگيريم. در مقابل چك، امريكا و بلغارستان سه بر صفر باختيم و با 5 امتياز در رتبه آخر گروه قرار گرفتيم.
2010 ـ ايتاليا
روند صعودي تيم ملي واليبال در اين دوره آغاز شده بود و شاگردان مرحوم حسين معدني پرقدرتتر از هميشه آماده مبارزه بودند و حتي تا آستانه صعود به مرحله بعد نيز قرار داشتند اما با بدشانسي قانون ستشماري اين فرصت را از بچههاي ايران گرفت. مصر، ژاپن و ايتاليا همگروهان ما در گروه A بازيها بودند. شكست سه بر صفر برابر مصر تلنگر شديدي براي مليپوشان ما بود. تا آنجا كه در ديدار بعد ژاپن را سه بر يك از پيش رو برداشتند و به صعود اميدوار شدند. رويارويي با لاجورديپوشان حساسترين بازي براي تيم ولاسكو محسوب ميشد. مليپوشان ايراني تا آستانه پيروزي هم پيش رفتند اما در نهايت مقابل يكي از قدرتهاي واليبال جهان باخت 3 بر 2 را پذيرفتند. ايران، ژاپن و مصر هر كدام چهار امتيازي بودند ولي قانون ستشماري به ضرر ما تمام شد و رؤياي صعود به مرحله دوم قهرماني جهان را از واليبال ايران گرفت.
