شكست پرسپوليس مقابل ملوان در جريان هفته چهارم رقابتهاي ليگبرتر موجي از نگراني و يأس را در دل هواداران و حتي پيشكسوتان اين تيم ايجاد كرده، ديروز سايتهاي خبري پر بود از اين اظهار نگرانيها. نگراني و يأس نه بابت اينكه تيم شكست خورده كه همه ميدانند شكست جزئي از فوتبال است و در هر بازي يك تيم ميبرد و ديگري ميبازد. اما آنچه موجبات نگراني خيل عظيم پرسپوليسيها را فراهم كرده، خوب بازي نكردن پرسپوليس است.
بدتر از آن اينكه كادر فني و در رأس آنها علي دايي بعد از چهار هفته افتضاح و پراشتباه هنوز نميخواهند بپذيرند كه اين پرسپوليس تيم نيست و اصلاً فوتبال بازي نميكند. دايي و همكارانش هر انتقادي را به بدترين و سختترين شكل ممكن پاسخ ميدهند و هنوز مدعي هستند كه تيمشان در ابتداي راه است و ميتوانند در بازگشتي دوباره به ليگ هشت امتياز از دست داده را جبران كنند.
قبل از اين نوشتيم كه تيم دايي از نداشتن هافبك و بازيساز در ميانه ميدان رنج ميبرد، اما بازي پرسپوليس برابر ملوان در تكميل پازل ناكارآمدي تيم دايي نشان داد كه سرخها نه تاكتيك دارند، نه تكنيك و نه تفكري براي مقاطع زماني مختلف در طول يك بازي.
تمامي تيمهاي فوتبال دنيا، حتي تيمهاي سطح پايين حداقل بعد از مدتي به انسجام دست پيدا ميكنند. يعني ميدانند كه وقتي از حريف جلو افتادند بنا به شرايط بايد چه تاكتيكهايي را اتخاذ كنند. يا وقتي عقب افتادند بايد چگونه براي ادامه بازي برنامهريزي كنند، در همين ليگ برتر خودمان تيمهايي را داريم كه نوع بازي و حركات فردي و تيمي آنها باعث ميشود حتي وقتي از حريف عقب ميافتند به پيروزيشان اميد داشته باشيم، اما پرسپوليسي كه علي دايي ساخته از هيچ كدام اين فاكتورها بهره نميبرد.
پرسپوليس دايي اينقدر بيبرنامه است كه وقتي عقب ميافتد حتي نميتوان اميد به تساوي داشت و وقتي كه پيش ميافتد هر لحظه ميتوان توقع مساوي يا شكست را از آن داشت. ادامه اين روند در ليگي كه بعد از چهار هفته تيمهايش ثابت كردهاند با برنامهتر از پرسپوليس بازي ميكنند براي سرخها بسيار وحشتناكتر از چهار هفته گذشته است چرا كه سرخها اگر به باختن عادت كنند كه ظاهراً كردهاند آن وقت ديگر به هيچ تيمي «نه» نميگويند.
تكراري و ملالآور است اگر باز هم يادآور شويم كه پرسپوليس امروز وارث تيم بزرگي است كه حريفانش ميآمدند تا با اختلاف كم ببازند و بروند، هوادار پرسپوليس اين روزها تصور آن تيم رويايي را هم نميكند، ولي با اين كابوس هم نميتواند بسازد كه تيم محبوبش به باختن و شكست و تساويهاي بيخاصيت عادت كند. آنها تيم خودشان را ميخواهند، تيم مقتدر و قدرتمندي كه حتي شكستهاي محدود و معدودش هم تماشايي بود.
صداي اعتراضها عليه دايي و كادر فني امروز در حالي به گوش ميرسد كه پرسپوليس بايد در ليگ قهرمانان آسيا به عنوان نماينده فوتبال ايران حاضر شود، اما تيمي كه دايي در اين چهار هفته به ديد علاقهمندان فوتبال گذاشته فقط و فقط باعث آبروريزي فوتبال ايران خواهد شد. اينجا ديگر بحث پرسپوليس و پرسپوليسي در ميان نيست، ضعف هر كدام از نمايندههاي ايران در ليگ قهرمانان آسيا شايد باعث كم شدن سهميه ما در اين مسابقات شود. پرسپوليس دايي قابليت رقم زدن اين اتفاق تلخ براي فوتبال ايران را دارد؛ اتفاقي كه به نظر ميرسد بايد خيلي زود و به هر نحو ممكن جلوي آن گرفته شود.
دایی مربی نیست فقط میلیارد پول می گیرد و دنبال حاشیه است تا فوتبال یک روز داوران یک روز مایلی کهن یک روز کریمی یک روز پروین پس کی فوتبال 
