در فرهنگ زيست محيطي «جنگل» را به حق «ريه زمين و زندگي» ناميدهاند كه اين تعريف آنقدرگويا و هوشمندانه است كه هر توضيحي درباره آن توضيح واضحات است. از اين رو نقش جنگلها در زندگي امروزي ما، نقشي حياتي است. به بيان ديگر در اين بازه زماني كه انواع و اقسام آلايندهها نفس كشيدن را براي انسان مشكل كرده است، جنگلها ضمن خنثي كردن سموم و آلايندههاي مهلك در تلطيف هوا و توليد اكسيژن مورد نياز زندگي نقشي اساسي ايفا ميكنند.
از اين رو شايسته و بايسته است كه مسئولان و متوليان حفاظت از محيط زيست و به تبع آن كارگزاران و قانونگذاران و ديگر نهادهاي همسو سياستي را در پيش بگيرند كه ضمن حفظ و نگهداري جنگلهاي موجود، به بسط و گسترش جنگلها بپردازند و با همكاري و همافزايي سعي در احياي جنگلهاي ازبين رفته نمايند.
با اين همه جاي تأسف است كه بسياري از دستگاههاي اجرايي، نظارتي و قانونگذار به رغم نابودي بخش اعظمي از جنگلهاي مناطق مختلف كشور هنوز اين الزام و التزام را درك نكردهاند. از اين رو در مقابل فجايعي مانند آتشسوزيهاي سريالي و جنگلزداييها و بيابانزاييهاي معناداري كه در چند ساله اخير به طور منظم توسط ويژهخواران و زيادهخواهان دنبال ميشود، نهتنها هيچ موضع مشخص و رويكرد روشني ندارند، بلكه در برخي از موارد مصداق جناب ملانصرالدين هستند كه با گرگ دنبه ميخورند و با چوپان گريه ميكنند! لذا بهترين شاهد مثال اين بحث عملكرد خنثي و عليالسويه آنهاست كه اين چند سال اتخاذ كردهاند! و در اين فضايي كه سكوت مرگبار بسياري از مسئولان بر آن حكمفرماست، جنگلها با شتابي مثالزدني در حال نابودي هستند و آن همه سرسبزي و طراوت ميرود تا به برهوتي مبدل شود.
جايي كه پوشش گياهي از بين ميرود بيابان زايي اتفاق ميافتداما پروفسور پرويز كردواني، استاد دانشگاه و پدر علم كويرشناسي در گفت و گويي كه روز گذشته با «ايلنا» داشته، «بيابان» را اينگونه تعريف ميكند: طبق كنوانسيون جديد سازمان ملل، بيابان به سرزميني گفته ميشود كه توليد و فعاليت موجودات زنده كم بوده و گياه در آن نباشد و كمتر از ۱۰ درصد باشد. يعني جايي كه پوشش گياهي از بين ميرود، بيابان زايي اتفاق ميافتد. با اين وجود امروز بيابانزايي جديد در حال رخ دادن است.
وي خاطر نشان كرد: از سال ۱۳۴۰ سازمان جنگلها اقدام به بيابانزدايي كرده، به طوري كه از حارثآباد سبزوار تا ابو زبد كاشان را شروع به جنگل كاري كردند و آنطور كه گفته ميشود ۳ تا ۴ ميليون هكتار جنگلكاري شد و براي تثبيت ماسه اقدام به تاغ كاري كرده و از سال ۴۳ نيز مالچ پاشي را در اراضي بوئين زهرا آغاز كردند و از دهه ۵۰ كه سازمان حفاظت محيط زيست بهوجود آمد ۱۴ ميليون هكتار يعني يك دهم خاك آزاد كشور را قرق كرده و پارك ملي و مناطق حفاظت شده آثار باستاني بهوجود آوردند و دامها اجازه ورود به اين محدوده را نداشتند.
دولت هر سال به اندازه يك تيم فوتبال براي جنگلهاي كشور هزينه كند!با اين وجود جنگلهاي كشور به ويژه جنگلهاي شمال در چند سال گذشته از سوي زمينخواران و رانتخواران مورد آتشسوزيهاي سريالي قرار گرفت كه اين آتش سوزيها خسارات جبران ناپذيري به اين سرمايههاي ملي وارد آورد. از سوي ديگر برخي از كساني كه با لابيهاي مختلف مجوز قطع اشجار و بهرهبرداري مالي ازجنگلها را به دست آوردهاند با برداشتهاي خارج از اصول و عرف خود و با سوءاستفادههايي كه از موقعيتهاي خود كردهاند، جنگلهاي كشور را چند قدم به مرحله نابودي نزديك كردهاند. از اين رو دكتر هادي كيا دليري، مدير جامعه جنگلباني كشور روز گذشته در گفتوگو با خبرگزاري «مهر»گفته است: هنگامي كه دولت مدعي حفاظت از جنگلها و مراتع به عنوان سرمايههاي تاريخي و باستاني كشور است، هيچ اشكالي ندارد كه سالانه به اندازه يك تيم فوتبال براي اين سرمايه ملي هزينه كند چراكه در صورتي كه امروز براي حفاظت از جنگلها هزينه نشود، در آينده نزديك ناچار ميشويم ميلياردها دلار مانند آنچه براي جنگلهاي زاگرس پيش آمده، هزينه كنيم.
وي تصريح كرده است: وجود جنگلها از اين بابت مهم است كه هر هكتار از جنگلها ميتواند تا 2 هزار متر مكعب آب را در خود حفظ كند. همچنين هر هكتار از جنگلها، حدود 70 تن گرد و غبار را در خود جذب ميكند و مناطقي كه داراي پوشش گياهي هستند علاوه بر اينكه مانع آلودگي هوا و سر و صدا ميشوند، 40 برابر بيشتر آب را نفوذ ميدهند.
