اعلام نتيجه مقدماتي انتخابات رياست جمهوري به طور معمول گام مهم در تعيين رئيسجمهور آينده يك كشور است اما افغانستان از اين قاعده جداست. قرار بود كميسيون مستقل انتخابات چهارشنبه گذشته نتيجه مقدماتي را اعلام كند اما اين كار به دليل مشكلات فني به تعويق افتاد تا آنكه يوسف نورستاني، رئيس كميسيون، روز دوشنبه در مقابل خبرنگاران حاضر شد تا مقدار آراي دور دوم انتخابات رياست جمهوري و سهم دو كانديدا از آنها را اعلام كند. او مقدار آرا را بيش از 8 ميليون برشمرد كه سهم اشرف غني احمدزي 44/56 درصد و دكتر عبدالله عبدالله 56/43درصد است. به اين ترتيب، احمدزي با بيش از يك ميليون رأي نسبت به رقيب برنده انتخابات است و بايد جايگزين حامد كرزاي، رئيسجمهور فعلي، در ارگ رياست جمهوري بشود. اعلام اين نتيجه مقدماتي ميتوانست افغانستان را در آستانه اولين تجربه از انتقال مسالمتآميز قدرت قرار بدهد اما به نظر ميرسد كه اين كار در افغانستان به راحتي قابل انجام نيست. انتقال مسالمتآميز قدرت در كشوري كه انتقال قدرت همواره با خشونت بوده، كاري آسان نيست و حالا كه فرصت آن پيش آمده با مانع جدي به نام تقلب برخورد كرده است.
دكتر عبدالله از قبل آماده اين نتيجه بود چون معتقد است كه بيش از 2 ميليون رأي تقلبي به نفع رقيبش به صندوقها ريخته شده و مثلثي از ارگ رياست جمهوري، كميسيون مستقل و ستاد احمدزي به نحو سيستماتيك عامل اين تقلب بوده است. بنابراين، چيز عجيبي نيست كه او يك روز بعد از اعلام نتيجه مقدماتي در ميان تجمع هواداران خود باز از نقش اين مثلث و آراي تقلبي بگويد و با تقلبي خواندن اين نتيجه، مخالفت خود را با حكومت به گفته او تقلبي اعلام كند و اينكه به هيچكس اجازه نميدهد حتي يك حكومت تقلبي در افغانستان داشته باشد. اين عكسالعمل از سوي او طبيعي است اما مسئله اصلي اين است كه او علاوه بر اين چه خواهد كرد و چه برنامهاي در برابر كميسيون مستقل و نتيجه اعلامي آن دارد. اين چيزي بود كه هواداران او در آن تجمع انتظار شنيدنش را داشتند و حتي خود او نيز اشارهاي به آن داشت با گفتن اينكه مردم افغانستان از من ميخواهند تا حكومت خود را اعلام كنم، اما او به جاي اعلام حكومت از هواداران چند روزي وقت خواست تا تصميمي بگيرد. او با اين اجازه تصميم خود را موكول به آيندهاي نه چندان دور كرد چون نياز ميبيند براي اتخاذ تصميم نهايي مشورتهاي بيشتري لازم است به خصوص اينكه قرار است جان كري، وزير امور خارجه امريكا، اين جمعه وارد كابل شود.
مشكل اتخاذ تصميم براي دكتر عبدالله به چند دليل است؛ دليل اول اين است كه او راهكار موجود از بررسي روند انتخابات و شكايات را قبول ندارد و به اين ترتيب، رابطه خود را با دو نهاد اصلي انتخابات به نامهاي كميسيون مستقل انتخابات و كميسيون شكايات انتخاباتي قطع كرده است. اعتراضي كه به او و تيم انتخاباتياش ميشود اين است كه با قطع رابطه با اين دو نهاد قانوني چگونه ميخواهد درخواست خود را به صورت دموكراتيك پيش ببرد. به نظر ميرسد كه اين اعتراض جدي است كه به لحاظ قانوني بر نحوه عكسالعمل دكتر عبدالله خدشه وارد ميكند. پاسخ دكتر عبدالله و تيمش به اين اعتراض در مشاركت سازماندهيشده كميسيون مستقل در تقلب است كه مشروعيت آن و در نتيجه مشروعيت هر نتيجه اعلامي از سوي آن را از بين ميبرد. دكتر عبدالله به اين ترتيب راه خود را بر هر گونه همكاري با كميسيون مستقل و حتي كميسيون شكايات بسته و تنها دو راه در پيش روي او باقي مانده؛ اول مشورت و رايزني با طرف ميانجي و دوم اعلام حكومت موازي. دكتر عبدالله در همين سخنراني به هر دو راه اشاره كرد. او منتظر است كه جان كري در اين سفر به صورت يك ميانجي بين او و كميسيون مستقل عمل كند تا تكليف آن مقدار از آراي تقلبي را مشخص كند. اميد او به تلقي انتقادي دولت امريكا از روند انتخابات و رسيدگيهاست چنان كه جيمز دابنز، نماينده ويژه امريكا در افغانستان و پاكستان، هم از اعلام نتيجه مقدماتي انتقاد كرد و هم اينكه بررسي دقيق چند ميليون رأي را قبل از اعلام نتيجه لازم دانست. هر دو واكنش دابنز مطابق با درخواست دكتر عبدالله است و همين امر ميتواند باعث دلگرمي او مبني بر همكاري امريكا با درخواستهايش باشد. اين دلگرمي او بيشتر به آن خاطر است كه ديگر اميدي به ارگ يا كميسيون مستقل ندارد و تنها اميدش به پادرمياني طرف خارجي مثل جان كري است اما مشكل او اينجا است كه قصد واقعي امريكا چندان معلوم نيست. هشدار روز سهشنبه در مورد رسيدن به قدرت از راه توسل به «راههاي غيرقانوني» به طور غيرمستقيم متوجه دكتر عبدالله و گزينه تشكيل دولت موازي او است. حال اگر سفر كري هم سودي نداشت و معلوم شد امريكا هم شريك آن مثلث است، دكتر عبدالله چه خواهد كرد؟ به نظر ميرسد كه راهي جز تشكيل دولت موازي نخواهد داشت، راهي كه به طور مشخص هيچ گرهي را باز نخواهد كرد بلكه گره موجود را كورتر ميكند و حتي ميتواند افغانستان را به پرتگاه جنگ داخلي و تجزيه هم بكشاند.
بنظر من عبدالله لایق رییس جمهوری نیست چون عکسل عمل اوبیسیارناسنجیده ونشانیی ازشکست اوبود آیا مردم افغانستان چنین شخصی را به عنوا نی رییس جمهور میپزیرند من عبدالله رادرک میکنم چون برای اواین مسله به عنوانی مرگ ویا زندگی هست چون او چند ین باريست که خدراکاندید میکند افراد که دکتر عبدالله ایمایت میکنه بیشتر ش افراد مصله غیر قانونی است این یک عقیق اند 
