هجمهاي را كه اين روزها از طرف كانون مربيان ايران عليه كرش به راه افتاده با هيچ متر و معياري نميتوان درك كرد. مجيد جلالي و چند مربي ديگر ليگ برتري تحت عنوان كانوني غيردولتي توپخانه انتقاداتشان را متوجه كارنامه كرش و نتايج ايران در جام جهاني كردهاند. البته آنها تنها نيستند و محمد مايليكهن هم پس از چند وقت سكوت دوباره با همان ادبيات تهاجمي چند سال اخيرش تبديل به بازوي كانون مربيان شده تا اپوزيسيون كرش در ايران فعالتر از هميشه اين روزها بر خلاف جهت خواسته افكار عمومي حركت كند. حرف مجيد جلاليها و مايلي كهنها هم اين است كه نتايجي را كه تيم ملي در برزيل گرفت تيم ملي با عباس آقا مسئول تداركات تيم ملي هم ميتوانست بگيرد. البته اين انتقادها قابل پيشبيني بود. هرچند دو بازي اول تيم ملي در برزيل آن را به تأخير انداخت اما شكست برابر بوسني بهانهاي شد تا اين طيف از مخالفان كرش دوباره در رسانهها قد علم كنند و با چشم بستن بر دو نمايش درخشان و قابل تحسين تيم ملي برابر نيجريه و آرژانتين، كرش را از دم انتقاداتشان بگذرانند و نتيجه بازي با بوسني را مانند پتكي بر سر كرش بكوبند و او را مقصر اصلي اين نتايج اعلام كنند!
در حالي كانون مربيان ايران و منتقداني مانند مايليكهن با ادبياتي غيرقابل دفاع اين روزها ميدان را به دست گرفتهاند و عليه كرش و تيم ملي ميتازند كه بايد از آنها پرسيد قبل از آغاز جام جهاني انتظارشان از تيم ملي چه بود كه حالا با اين نتيجهها چنين برآشفته شدهاند و به تيم ملي ميتازند. غير از اين است كه آنها پيشبيني كرده بودند ايران در برزيل كيسه گل ميشود و بر ميگردد؟ غير از اين است كه يكي از همين اعضاي كانون مربيان در جريان برنامه زنده شبكه 2 در حالي كه ميكروفونش باز بود از برنامه مسي براي آقاي گل شدن جلوي ايران صحبت ميكرد؟ با اين پيشبينيها حالا مگر چه اتفاق بدتري افتاده است كه كرش سيبل برخي مربيان داخلي و منتقداني شده است كه هميشه ساز مخالف ميزنند و به قول اصغر شرفي اگر يك روز حرف نزنند ميميرند؟
آن چيزي كه در برزيل اتفاق افتاد منهاي بازي آخر برابر بوسني كه شرايط خاص خودش را داشت و انتقادهايي به آن وارد است، نمايش هوشمندانه تيم ملي بود كه بزرگان فوتبال جهان مانند مسي و رونالدو را هم به تمجيد وا داشت و به قول كرش، ايران را صاحب اعتبار بينالمللي كرد. اين افتخار نه براي كرش، بلكه براي ايران است و سبب شد تا اهالي فوتبال جهان بازيهاي تيم ملي به خصوص مقابل آرژانتين را ستايش كنند. در اينكه تيم ملي فوتبال در برزيل ضعفهايي داشت شكي نيست، اما نكتهاي كه به نظر ميرسد كانون مربيان ايران و منتقدان هميشگي مانند مايليكهن نميخواهند آن را ببينند، سرمايه و بازيكناني بود كه كرش در اختيار داشت، سرمايهاي كه از دل يك ليگ بيهيجان بيرون آمده و دستپخت تعدادي از همين مربياني است كه پاي بيانيههاي كانون مربيان را امضا كردهاند.
مجيد جلالي و محمد مايليكهن ميتوانند بگويند با چنين سرمايهاي ميتوان نتيجهاي بهتر از آن چيزي كه در برزيل كسب شد، به دست آورد؟ آن هم تيمي كه تنها اشكان دژاگه آن در يك تيم معتبر بازي ميكند و بقيه لژيونرهاي آن در تيمهاي درجه 2 و بقيه هم در ليگ ايران بازي ميكنند. صحبتهاي منتقدان اين روزهاي كرش آن هم در حالي كه مردم و افكار عمومي از بازيهاي تيم ملي و كرش رضايت دارند جز توهين و دهن كجي به جامعه فوتبال نميتواند باشد، آن هم با صادر كردن بيانيههاي مختلف و سعي در روبهرو قراردادن مربي ايراني و خارجي.
كانون مربيان و مايليكهن ميخواهند با سپر كردن مربي ايراني، مظلومنمايي كنند و طوري وانمود كنند كه اگر تيم ملي در دست مربيان داخلي بود ميتوانست در برزيل بهتر نتيجه بگيرد، هدفي كه در نهايت به تخريب مربيان ايراني منجر ميشود. اين در حالي است كه كسي منكر زحمات و دانش مربيان داخلي نيست، اما بايد اين واقعيت را هم در نظر گرفت كه تيمملي با مربي ايراني در سالهاي گذشته نتوانسته درخشان ظاهر شود و سپردن نيمكت تيم ملي به يك مربي خارجي و مطرح بهترين راه براي برونرفت از آن وضعيت و رسيدن به سطح بالاتر در فوتبال دنيا بود؛ هدفي كه تيم ملي با كرش در جام جهاني نشانههايي از آن را نشان داد و قطعاً ادامه اين مسير با مربياي مانند كرش يا يك مربي خارجي هم سطح او قابل تحقق است، نكتهاي كه كانون مربيان و مايليكهن سعي در انكار آن دارند و با شنا كردن خلاف جهت آب، شمشيرهاي انتقادشان را به سوي مربي و تيمي نشانه رفتهاند كه باعث خوشحالي مردم و زنده شدن غرور ايراني در جام جهاني شدند!
