ما يك نكته را بايد بگوييم: خطشكنى علمى و عبور از مرزهاى علم همچنان در كشور ما، جدى نشده است. ما ميخواهيم علما و دانشمندان ما، راههاى ميانبر را پيدا كنند، راههاى كشف نشده را از اين بينهايت مسيرهايى كه در عالم طبيعت وجود دارد و بشر بايد يكى پس از ديگرى كشف بكند. ما ميخواهيم راههاى كشف نشده را كشف بكنيم. اينى كه ميتوانيم فلان ابزار فناورى را، فرض كنيد سانتريفيوژ را براى كار هستهاى كه ديگران قبل از ما، سالها پيش پيدا كردند و توليد كردند و استفاده و بهرهبردارى كردند، خودمان بسازيم، البته كار بزرگى است كه بدون كمك ديگران توانستهايم انجام بدهيم و نسلهاى جديد آن را توليد كنيم، در اين شكى نيست اما اين يك كار بكر نيست، اين كار انجام شده و راه رفتهاى است كه ديگران رفتهاند و ما هم كه بنا بوده تا 50 سال ديگر، تا 100 سال ديگر محروم بمانيم- بنا نبود اين فناورى و اين دانش به كشورى مثل كشور ما و ملت ما داده بشود ـ جوانها، دانشمندان و پژوهشگران ما توانستهاند با پيگيرى و تلاش خودشان به دست آورند و اين چيز باارزشى است اما من ميگويم در زمينه علم و فناورى، آن كارى را كه ذهن بشر به آن دست نيافته است، آن را وجهه همت قرار بدهيد و دنبال بكنيد، اين طورى است كه ما خط مقدم علم را شكستهايم و يك قدم به جلو برداشتهايم. آن وقت ميتوانيم اين را ادعا بكنيم و اين ممكن است، البته برداشتن قدمهاى جديد، مستلزم پيمودن راههاى رفتهشده و طىشده به وسيله ديگران است، در اين شكى نيست اما هيچوقت نبايد ذهن را از كاوش و جستوجو براى يافتن راههاى ميانبر محروم و ممنوع كرد. ما اين را در كشور لازم داريم.
بيانات رهبر حكيم انقلاب در ديدار اساتيد دانشگاهها 13/7/1385
