با بازگشت تيمملي فوتبال از جام جهاني برزيل بحث ماندن يا رفتن كارلوس كرش سرمربي تيم بيشتر از قبل مطرح شد. هرچند اين بحث و اظهارنظرهاي پيرامون آن از مدتها قبل مورد نظر كارشناسان و به ويژه منتقدان كرش بود اما طي روزهاي اخير مقايسههايي بين سرمربي تيمملي و برخي از سرمربيان تيمهاي خارجي و حتي خوليو ولاسكو سرمربي سابق تيمملي واليبال صورت گرفت كه بسيار ناراحت كننده بود؛ مقايسههايي كه كاملاً مشخص بود از روي غرضورزي و كينهجويي صورت گرفته است.
كرش با تيمملي در جامجهاني آبرومندانه حاضر و همين امر هم باعث شد تا خيليها كه پيش از جام بيمحابا به او ميتاختند به ناچار سكوت كنند اما حالا كه تيمملي حذف شده و به كشور بازگشته در مقام مقايسه برآمدهاند كه مثلاً خوليو ولاسكو با فلان قدر مبلغ قرارداد چه كرد و چه كرد اما كرش با چند برابر آن كاري نكرده است. در پاسخ بايد گفت كه خوليو ولاسكو پشتيباني محكم و قاطع به نام فدراسيون واليبال داشت كه پا به پاي او پيش آمد. نه براي ولاسكو بهانهتراشي كرد و نه برنامههايش را به هم زد. اينگونه شد كه ولاسكو و تيمملي واليبال از هجوم بيرحمانه انتقادات سال اول سالم بيرون آمدند و در ادامه راه به جايي رسيدند كه ثمره آن امروز حضور در جمع قدرتهاي اول واليبال دنياست، ولي آيا كارلوس كرش چنين پشتيباني داشت. لازم به توضيح نيست كه فدراسيون فوتبال حتي ذرهاي در حمايت از سرمربي تيمملي شبيه فدراسيون واليبال نبود، پس قياس بين ولاسكو و كرش و شرايط كاري اين دو اصلاً منصفانه نيست. منتقدان كارلوس كرش در قياس بعدي پاي مربيان بزرگ دنياي فوتبال مثل پكرمن و تابارز را وسط كشيدند و گفتند اين دو مربي از كرش كمتر دريافت ميكنند، پس چرا فوتبال ما بايد با هزينه بالا كرش را نگه دارد.
ميتوان اينگونه پاسخ داد كه مردي مثل پكرمن شايد در نگاه اول مبلغ قراردادش كمتر از كرش باشد اما او در راه آمادهسازي تيم كلمبيا به اندازه كارلوس كرش حرص و جوش نميخورد، مجبور نيست همه چيز را از اول شروع كند و مهمتر از همه اينكه عدهاي به اسم مربيان فوتبال وطني او را اجنبي نميخوانند و چوب لاي چرخش نميگذارند. طبيعي است كه او در شرايط كاملاً حرفهاي و عادي به كارش ادامه ميدهد و مبلغ قراردادش هم كمتر از كرش است.
بيان اين مطالب به دليل حمايت از كارلوس كرش براي ابقاي او در تيمملي نيست، مسئله اين است كه تفكر بيمار حاكم بر فوتبال ايران اجازه فعاليت به هيچ مربي بزرگي را نميدهد. فوتبال ايران امروز به مرحلهاي رسيده كه بايد به جلو حركت كند و اين حركت با استفاده از ابزار و دانش حرفهاي و به روز فوتبال ميسر ميشود. تيمملي بايد توسط يك مربي بزرگ اداره شود؛ كرش يا هر كس ديگر، مهم اين است كه نتيجه زحمت جام جهاني بايد به دست يك كاردان سپرده شود اما تفكر حاكم بر فدراسيون و فوتبال اين را نميپسندد. طبيعي است هر مربي بزرگ و نامدار ديگر غيركرش همين مطالبات را خواهد داشت، يعني اينكه ما اگر ميخواهيم در سطح اول فوتبال دنيا مطرح باشيم بايد خرج كنيم، اردو بر پا كنيم، بازي تداركاتي مهم و منظم داشته باشيم و... اما اين برنامهها در فدراسيون فوتبال جايي ندارد. آنها بيشتر ميپسندند كه يك مربي ايراني حرف شنو بالا سر تيم باشد و نتيجه اين انتخاب هم مهم نيست، چون قرار است ما تا سالها در باد بازي خوبمان مقابل آرژانتين بخوابيم و از آن خاطرهها تعريف كنيم.
