به گزارش رویکرد، عدم حمایت از کشاورزان و شالیکاران باعث شده تا آنها قید کشاورزی را زده و شالیزارهای خود را به فروش برسانند و این در حالی است که دلالان در کمین نشسته تا با خرید این شالیزارها و تغییر کاربری، شالیزارها را تبدیل به ویلا کنند.
این در حالی است که برخی از سودجویان با ارسال پیامکهای انبوه مدعی فروش زمین برای ساخت ویلا میشوند که وقتی با آنها تماس گرفته میشود، ادعا میکنند که این زمینها دارای سند مادر است و پس از آنکه بهای زمین از سوی خریدار پرداخت شد، با توجه به اینکه جزو شورای روستا هستند و یا با اعضای شورای روستا در تماس هستند، میتوانند ضمانت تهیه طرح هادی روستایی در ساختوساز را اخذ کنند!
سکوت وزارت کشاورزی در تبدیل شالیزارها به ویلا
در همین خصوص، عضو کمیسیون کشاورزی مجلس در مورد تغییر کاربری اراضی کشاورزی شمال کشور و تبدیل به ویلا و اینکه راهکار مقابل با این پدیده چیست، میگوید: قوانین خوبی در کشور برای حمایت از اراضی کشاورزی وجود دارد که در سالهای گذشته به تصویب مجالس مختلف رسیده است.
علی ایرانپور معتقد است: قوانین حمایت از اراضی کشاورزی هماکنون موجود است، ولی متأسفانه از سوی بخشهای مجری آن طور که باید اجرا نمیشود و نمونه آن هم در بخش تغییر کاربری اراضی کشاورزی مشهود است که دقیقاً متضاد با منافع ملی کشور است و تهدید جدی برای امنیت غذایی کشورمان است.
وی بیان میدارد: وزارت جهاد کشاورزی در مقابل تغییر کاربری اراضی کشاورزی و تبدیل شالیزارها به ویلا چشمش را بسته است و مادامی که این پدیده شاکی نداشته باشد، قوه قضائیه برای مبارزه با این موضوع نمیتواند اقدامی کند.
خداحافظ شالیزار، سلام ویلا!
نماینده مردم آمل در مجلس شورای اسلامی نیز معتقد است با هجوم ویلاسازان به مناطق روستایی و تغییر کاربری اراضی کشاورزی، روستاها در حال تغییر شکل هستند و با این روند باید از کشاورزی و کشت برنج در شمال کشور خداحافظی کرد.
عزتالله یوسفیانملا در مورد اینکه دولت و مجلس چه نظارتی بر روند تغییر کاربری اراضی بخش کشاورزی و تبدیل آن به ویلا دارند، میگوید: تبدیل اراضی کشاورزی و شالیزارها به دلیل لطمهای که به بخش کشاورزی وارد میشود، بسیار خطرناک است و قطعاً با تبدیل اراضی کشاورزی به ویلا خطراتی که بخش کشاورزی را تهدید میکند، بسیار جدیتر است.
وی میافزاید: در حال حاضر ۳۸۴ کیلومتر نوار ساحلی شمال کشور به لحاظ ساختمانسازی و ویلاسازی اشباع شده و به همین دلیل ویلاسازان به سمت روستاهایی که ۱۵ تا ۲۰ کیلومتر از ساحل فاصله دارند، هجوم آوردهاند.
این نماینده مجلس ادامه میدهد: قانون برای حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها وجود دارد و وزارت جهاد کشاورزی مسئول اجرای این قوانین و آئیننامهها است، ولی نظارتی بر روی اجرای این قوانین وجود ندارد و این در حالی است که ویلاسازان از نفوذ و قدرت برخوردارند و به راحتی اراضی کشاورزی را تغییر کاربری میدهند.
یوسفیانملا معتقد است: کشور سالانه به ۵۰۰ هزار تن برنج وارداتی نیاز دارد و برای همین میزان واردات اما و اگرهای زیادی از قبیل آلودگی برخی برنجهای وارداتی به دغدغه مردم و مسئولان تبدیل شده، بنابراین اگر نیاز کشور به برنج وارداتی در اثر تبدیل کاربری اراضی کشاورزی بیشتر شود، حتماً مشکلات مربوط به این مسئله هم بیشتر میشود.
گفتنی است با جمعیت حدود ۷۵ میلیون نفری کشور، سالانه ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تن برنج برای کشور مورد نیاز است که بخش عمدهای از نیاز داخلی از خارج تأمین میشود و چنانچه شالیزارها به ویلا تبدیل شود وابستگی کشور به واردات برنج بیشتر از گذشته خواهد شد.
به نظر میرسد باید از سویی قوانین سختگیرانه برای حفظ زمینهای کشاورزی و از سوی دیگر قوانین اقتصادی برای حمایت از تولید کشاورزی تهیه شود به طوری که تغییر کاربری زمینهای زراعی غیرممکن شود.
